III SA/Lu 588/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy - w zakresie wniosku W. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W świetle ugruntowanego w tej kwestii orzecznictwa sądowoadministracyjnego panuje jednolity pogląd, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek o przywrócenie terminu może być skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (por. postanowienie NSA z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt II FZ 717/13; postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt II FZ 988/13, postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 223/14). W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy upłynął w dniu [...] października 2018 r. W. P. (dalej jako "skarżący") nadał skargę w niemieckim urzędzie pocztowym w dniu [...] października 2018 r. W piśmie z dnia [...] stycznia 2019 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi na wyżej wymienioną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał stan zdrowia, uraz nogi i związany z tym pobyt w [...] klinice od dnia [...] września 2018 r. do dnia [...] października 2018 r. Do wniosku skarżący dołączył kserokopie zdjęć urazu nogi. W tym kontekście należy zauważyć, że orzecznictwo sądów administracyjnych uznaje wprawdzie nagłą chorobę za przyczynę usprawiedliwiającą uchybienie terminu, jednakże tylko wówczas, gdy choroba ta stanowi niemożliwą do przezwyciężenia przeszkodę w jego dochowaniu. K. w takim przypadku jest wykazanie przez stronę wnioskującą o przywrócenie terminu, że choroba była takiego rodzaju, że uniemożliwiała wyręczenie się inną osobą, a tym bardziej, że jej rodzaj, czy objawy uniemożliwiały osobiste działanie (por. postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt II OZ 1053/13; postanowienie NSA z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt II FZ 746/13). Oceniając w tym kontekście wniosek skarżącego, nie można przyjąć, że uchybienie przez niego terminowi było niezawinione. Zauważyć przede wszystkim należy, że pobyt skarżącego w szpitalu oraz jego choroba nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione. Skarżący, pomimo wezwania sądu i przedłużenia terminu do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie przedstawił odpisu dokumentacji leczenia w [...] klinice przetłumaczonej na język polski. Skarżący nie przedstawił również karty informacyjnej ze szpitala, ani innego dokumentu lekarskiego, z którego wynikałoby, że przebył uraz (np. zaświadczenie o badaniach kontrolnych). Z załączonych do wniosku kserokopii zdjęć urazu nogi nie wynika kto, kiedy i gdzie odbywał leczenie. Okoliczności sprawy nie wskazują na to, aby podane przyczyny uniemożliwiały dokonanie czynności z zachowaniem terminu. Również podczas pobytu w szpitalu istnieją bowiem obiektywne możliwości do dokonania czynności procesowej samodzielnie albo poprzez inną osobę. Należyta dbałość o zabezpieczenie swoich interesów wymaga, aby choroba nie powodowała uchybienia terminów w postępowaniu sądowym, w którym zainteresowany jest stroną. Skarżący nie wykazał, że podjął działania mogące zapobiec uchybieniu terminu przykładowo poprzez wyręczenie się inną osobą. Powyższe prowadzi do wniosku, że skarżący nie wykazał się należytą starannością w prowadzeniu swoich spraw i na tym polega jego zawinienie w postaci niedbalstwa, które doprowadziło do uchybienia terminu. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że skarżący uchybił terminowi do dokonania czynności bez swojej winy, wobec czego uznać należy, że nie zostały spełnione ustawowe warunki do jego przywrócenia. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.