III SA/Lu 592/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "O. " z siedzibą w K. na akt Inne z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na realizację projektu w zakresie wniosku Stowarzyszenia "O. " z siedzibą w K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Pismem z dnia 7 stycznia 2016 r., w imieniu Stowarzyszenia "O. " z siedzibą w K., P. Z. (prezes tego stowarzyszenia) złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 29 grudnia 2015 r. w sprawie III SA/Lu 592/15, załączając przedmiotowy wniosek o sporządzenie uzasadnienia. W uzasadnieniu wniosku Prezes Stowarzyszenia wskazał, że uchybił terminowi z uwagi na obłożną chorobę w dniach od 29 grudnia 2015 r. do 6 stycznia 2016 r. Z załączonego do wniosku zaświadczenia lekarskiego z dnia 7 stycznia 2016 r. wynika, że P. Z. w okresie od 29 grudnia 2015 r. do 6 stycznia 2016 r. był niezdolny do wykonywania czynności prawnych z powodu choroby – rozpoznanie I49 oraz I25. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – "P.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (w przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wniosek składa się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi ) - art. 87 § 1 i 3 P.p.s.a. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie przesłanki z art. 87 § 1, 3 i 4 P.p.s.a zostały spełnione. Rozważenia wymaga natomiast, czy Stowarzyszenie, a ściślej mówiąc, jego Prezes, uprawdopodobnił braku winy w dokonaniu czynności z uchybieniem terminu. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie i doktrynie stanowiskiem, brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. dla przykładu postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r., I OZ 91/15, LEX nr 1643289, czy z dnia 20 stycznia 2015 r. II GZ 896/14 , LEX nr 1628828). Oczywistym też jest, że w przypadku, gdy strona należy do kategorii podmiotów posiadających zarząd, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania osób wchodzących w skład tego organu, które dopuszczając się zaniedbań, czy braku staranności swoim zachowaniem działają bezpośrednio na szkodę reprezentowanego podmiotu. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, przy czym nie każda choroba, lecz jedynie nagłe pogorszenie stanu zdrowia, którego strona skarżąca (pełnomocnik) nie mogła przewidzieć może stanowić przesłankę dla przywrócenia terminu. Przy czym, w orzecznictwie przyjmuje się, że zły stan zdrowia nie przesądza jeszcze o braku winy w uchybieniu terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2007 r. sygn. akt II OZ 872/07). Powołanie się na powyższe okoliczności nie jest bowiem równoznaczne z uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przykładając obiektywny miernik staranności w działaniu do sytuacji, jaka miała miejsce w analizowanej sprawie, stwierdzić należy, że Stowarzyszenie uchybiło terminowi do wniesienia skargi ze swojej winy. Prezes Stowarzyszenia, P. Z., nie wykazał, że w związku ze stwierdzoną u niego chorobą, nie był zdolny do samodzielnego funkcjonowania, że stan jego zdrowia wymagał hospitalizacji, czy też pomocy osób trzecich. Nie wynika to w szczególności z załączonego do wniosku zaświadczenia lekarskiego z dnia 7 stycznia 2016 r. o treści, że P. Z. w okresie od 29 grudnia 2015 r. do 6 stycznia 2016 r. był niezdolny do wykonywania czynności prawnych z powodu choroby – rozpoznanie I49 oraz I25. Należy podkreślić, że stroną skarżącą w niniejszej sprawie nie jest osoba fizyczna lecz stowarzyszenie, którego reprezentantem jest organ kolegialny. W tym kontekście Sąd zwraca uwagę, że z informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z KRS z dnia 25 listopada 2014 r. wynika, iż oświadczenia woli w zakresie praw i obowiązków składa w imieniu Stowarzyszenia prezes zarządu lub osoba przez niego upoważniona. Nadto, dla ważności pism i dokumentów wynikających z realizacji powierzonych zadań statutowych wymagany jest podpis upoważnionego członka Stowarzyszenia, bądź osoby pełnomocnej. W ocenie Sądu fakt, że zarząd Stowarzyszenia składa się z pięciu członków przesądza już o braku podstaw do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Należy mieć na uwadze, że w imieniu Stowarzyszenia korespondencję mógł nadać każdy z jej członków. Członkowie zarządu, mając na uwadze sposób reprezentacji Stowarzyszenia oraz możliwość zaistnienia nieprzewidzianych wypadków losowych, mieli także możliwość powołania pełnomocnika, który również uprawniony byłby do działania. W tym kontekście istotnym również jest, że członkiem zarządu Stowarzyszenia jest m.in. A. C. – lekarz kardiolog, która wystawiła Prezesowi Stowarzyszenia zaświadczenie lekarskie, załączone do przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu. Wnioskodawca nie wyjaśnił, dlaczego ten członek zarządu, czy inny, nie mógł zostać upoważniony do złożenia w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Nadto należy podnieść, że w przypadku organu kolegialnego (zarządu stowarzyszenia), do kompetencji tego organu należy zorganizowanie pracy w taki sposób, aby możliwa była realizacja wszystkich bieżących zadań i obowiązków reprezentowanego podmiotu. Mając powyższe na uwadze, przedłożenie zaświadczenia lekarskiego nie przemawia w ocenie Sądu o braku możliwości działania zarządu stowarzyszenia. W tych okolicznościach, działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.