III SA/Lu 660/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 2 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na pismo Starosty z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa postanawia: odrzucić skargę. Wnioskiem z dnia [...] maja 2012 r. pełnomocnik D. S. wystąpił do Starosty R. o stwierdzenie uprawnienia wnioskodawcy do zwrotu kwoty 425 zł, stanowiącej część opłaty za wydanie karty pojazdu seria i numer [...]. Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. Starosta R. odmówił zwrotu opłaty. Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. pełnomocnik D. S. wezwał Starostę R. do usunięcia naruszenia prawa polegającego na odmowie stwierdzenia uprawnienia do otrzymania zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu. W odpowiedzi na wezwanie, udzielonej pismem z dnia [...] lipca 2013 r. Starosta R. ponownie odmówił zwrotu opłaty. Pismem datowanym na [...] sierpnia 2013 r. pełnomocnik D. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na pismo (akt) Starosty R. z dnia [...] lipca 2013 r. W odpowiedzi na skargę Starosta R. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - powoływanej dalej jako P.p.s.a. - jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Treść art. 3 § 2 P.p.s.a., w którym określone zostały przejawy działalności organów administracji publicznej podlegające kontroli sądowoadministracyjnej, pozwala na stwierdzenie, że zakres kognicji sądów administracyjnych łączy się integralnie z kontrolą administracji publicznej w sprawach, w których organy przez wydawanie ostatecznych rozstrzygnięć administracyjnych kształtują sytuację prawną obywateli, nakładając na nich obowiązki lub przyznając (odmawiając przyznania) uprawnienia. W przedmiotowej sprawie skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, jednoznacznie przedmiotem swojej skargi uczynił pismo Starosty R. z dnia [...] lipca 2013 r., stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, polegającego zdaniem skarżącego na odmowie stwierdzenia uprawnienia do zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu. Z wyraźnego określenia przedmiotu zaskarżenia wynika w szczególności, że skarga nie dotyczy aktu Starosty R. z dnia [...] czerwca 2013 r. poprzedzającego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i zaskarżoną do sądu administracyjnego odpowiedź na to wezwanie zawartą w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. Pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie należy do żadnej z kategorii aktów podlegających kontroli sądu na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. lub przepisów szczególnych. Zgodnie z treścią art. 52 § 3 P.p.s.a. wezwanie to stanowi warunek formalny dopuszczalności skargi do sądu, a odpowiedź na nie jest wyrazem stanowiska organu w sprawie. Odpowiedź organu nie rozstrzyga o żadnych uprawnieniach lub obowiązkach osoby, która wystąpiła z wezwaniem. Nie może być zatem potraktowane ani jako decyzja, ani postanowienie, ani inna czynność (lub akt) z zakresu administracji publicznej, dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., a nie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Objęcie skargą ostatnio wskazanego aktu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie II GSK 1051/12 zamieszczone w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Właściwym przedmiotem skargi do sądu w badanej sprawie powinien być akt Starosty P. zawarty w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r., mocą którego odmówiono skarżącemu zwrotu żądanej kwoty stanowiącej część opłaty za wydanie karty pojazdu. To pismo stanowi tzw. inny akt z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd nie może jednak dokonać korekty skargi w zakresie określenia przedmiotu zaskarżenia, ani przez odpowiednie wezwania doprowadzić do skorygowania skargi przez samego skarżącego - tym bardziej, że skarżący jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Należy bowiem mieć na uwadze, że wynikający z art. 6 P.p.s.a. obowiązek sądu udzielania stronom potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczania ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań, dotyczy tylko sytuacji, gdy strona nie jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. W rezultacie wskazanie przez stronę zaskarżonego aktu i organu, działania którego skarga dotyczy - wobec obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady skargowości - jest dla sądu wiążące (zob. postanowienie NSA z dnia 30 września 2010 r. w sprawie I OSK 1523/10). Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.