III SA/Lu 660/14
WyrokWSA w Lublinie2014-12-22
Skład orzekający: Jerzy Drwal, Ewa Ibrom, Grzegorz Wałejko
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy zmieniająca nazwę ulicy, podjęta bez zasięgnięcia opinii właściwej rady dzielnicy i bez udziału prezydenta miasta, jest nieważna?Ratio decidendi
Uchwała rady gminy zmieniająca nazwę ulicy, która została podjęta z naruszeniem przepisów statutu jednostki pomocniczej (dzielnicy) w zakresie zasięgania opinii rady dzielnicy oraz właściwego organu (prezydenta miasta) do inicjowania takiego procesu, jest sprzeczna z prawem i podlega stwierdzeniu nieważności. Naruszenie procedury określonej w statucie jednostki pomocniczej, który jest aktem prawa miejscowego, stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy.Stan faktyczny
Skarżący domagali się stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta zmieniającej nazwę ulicy, zarzucając naruszenie prawa i brak konsultacji z mieszkańcami. Uchwała została podjęta na podstawie ustawy o samorządzie gminnym, jednak skarżący podnieśli, że narusza ona przepisy dotyczące konsultacji i interesu mieszkańców. Rada Miasta wniosła o oddalenie skargi.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały, określił, że nie podlega ona wykonaniu w całości oraz zasądził od Gminy na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędziowie: WSA Ewa Ibrom, WSA Grzegorz Wałejko, Protokolant Asystent sędziego Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 2 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi P. J., W. W., K. W., J. W., M. Z., E. G., H. W., Z. Z. oraz Fundacji Rozwoju L. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zmiany nazwy ulicy I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; II. określa, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu w całości; III. zasądza od Gminy na rzecz skarżącego Z. Z. kwotę 540 zł (pięćset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W dniu [...] – działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 13 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - podjęła uchwałę [...]. W myśl jej § 1, dotychczasowy odcinek ulicy [...] oznaczony nr 1 na załączniku graficznym stanowiącym integralną część uchwały, otrzymał nazwę [...]. W § 2 zawarto zapis, że wykonanie uchwały powierzono [...]. W § 3 uchwały postanowiono, że wchodzi ona w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...].
Skargę sądową na powyższą uchwałę wnieśli: [...]. Skarżący domagali się stwierdzenia nieważności uchwały zarzucając, że narusza ona prawo (art. 3 ust. 1 oraz art. 4 ust. 6 Europejskiej Karty Samorządu Terytorialnego, art. 5a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz § 143 w związku z § 131 Zasad techniki prawodawczej). Skarżący podnieśli, że uchwałę podjęto w sposób sprzeczny z interesem mieszkańców bez przeprowadzenia konsultacji ze społecznością lokalną oraz bez przedstawienia przewidywanych skutków społecznych, gospodarczych, finansowych i prawnych.
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta [...] wniosła o oddalenie skargi.
Sąd zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona.
W myśl przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz.1591 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako u.s.g., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z takim wezwaniem - na które odpowiedziała Rada Miasta [...] uchwałą z dnia [...] uznającą za nieusprawiedliwione stanowisko grupy mieszkańców oraz podmiotów gospodarczych prowadzących działalność gospodarczą - wystąpili wszyscy skarżący z wyjątkiem [...]. Jej skarga w tych okolicznościach jako niedopuszczalna została odrzucona prawomocnym postanowieniem WSA w Lublinie z dnia 16 lipca 2014 r. sygn. akt III SA/Lu 660/14. Badaniu podlegała zatem jako wyczerpująca tak zwany tryb przedsądowy, o którym mowa w art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga pozostałych osób wykazujących swój interes prawny w zaskarżeniu uchwały zmieniającej nazwę części ulicy [...]. Źródła tego interesu skarżący upatrywali w naruszeniu praw członków społeczności lokalnej do współdecydowania o jej sprawach w świetle postanowień Europejskiej Karty Samorządu Terytorialnego sporządzonej w dniu 15 października 1985 r. w Strasburgu, w tym przepisu art. 3 ust. 1 określającego, że samorząd terytorialny oznacza prawo i zdolność społeczności lokalnych, w granicach określonych prawem, do kierowania i zarządzania zasadnicza częścią spraw publicznych na ich własną odpowiedzialność w interesie ich mieszkańców. Dodatkowym uzasadnieniem ich legitymacji skargowej były obowiązki administracyjne jakie wywołuje zmiana adresu dla osób zamieszkujących lub prowadzących działalność gospodarczą w następstwie zmiany nazwy ulicy. W tej sytuacji osoby te były legitymowane do skarżenia uchwały Rady Miasta [...].
Zgodnie z art. 91 ust. 1 u.s.g. uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna. Wyniki sądowej kontroli wskazują, że sporną uchwałę podjęto z naruszeniem przepisów prawa. Z treści art. 18 ust. 2 pkt 13 u.s.g. wynika, że do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w sprawach nazw ulic. W świetle dyspozycji tego oraz pozostałych przepisów ustawy o samorządzie gminnym swoich kompetencji w tym zakresie rada gminy nie może wykonywać w sposób dowolny z pominięciem obowiązujących procedur, ustalonych przez samą zainteresowaną radę.
Należy wyjaśnić, że stosownie do art. 5 ust. 1 u.s.g. gmina może tworzyć jednostki pomocnicze: sołectwa oraz dzielnice, osiedla i inne. Jednostkę pomocniczą tworzy rada gminy w drodze uchwały (art. 5 ust. 2 u.s.g.). Organizację i zakres działania jednostki pomocniczej określa rada gminy odrębnym statutem, po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami (art. 35 ust. 1 u.s.g.). Statut jednostki pomocniczej stosownie do art. 35 ust. 3 u.s.g. określa w szczególności organizację i zakres działania organów jednostki pomocniczej (pkt 3) i zakres zadań przekazywanych jednostce przez gminę oraz sposób ich realizacji (pkt 4). W dniu [...] uchwalono Statut Miasta [...]. (uchwałą [...]). Na podstawie art. 35 ust. 1 i 3 u.s.g. oraz § 12 Statutu Miasta [...], odrębnymi uchwałami Rady Miasta [...] podjętymi [...] nadano odpowiednio Statut Dzielnicy [...] oraz Statut Dzielnicy [...]. Oba Statuty zawierają prawie identyczne unormowania i dlatego w dalszej części rozważań będzie mowa o Statucie bez sprecyzowania, której z wymienionych Dzielnic on dotyczy. W myśl § 4, Dzielnica realizuje zadania Miasta na swoim obszarze w zakresie określonym Statutem. Do zadań każdej z tych Dzielnic należy między innymi wyrażanie opinii mieszkańców Dzielnicy wobec organów Miasta [...] (§ 5 pkt 1) oraz opiniowanie nazw i zmian nazw ulic (§ 5 pkt 19). Z dalszych postanowień statutowych wynika, że w zakresie zadań Dzielnicy Prezydent zasięga opinii oraz informuje Radę, w szczególności w sprawach nazewnictwa ulic ( § 6 ust. 1 pkt 3 Statutu). Udzielenie opinii następuje w terminie 21 dni od dnia otrzymania projektu rozstrzygnięcia lub wystąpienia o zaopiniowanie (§ 6 ust. 2). Po upływie tego terminu Prezydent może pominąć przedłożoną opinię (§ 6 ust. 3).
W myśl § 7 ust. 1, organami dzielnicy są: 1/ Rada jako organ stanowiący i kontrolny oraz 2/ Zarząd jako organ wykonawczy. Stosownie do § 9 ust. 1 pkt 4 Statutu, do właściwości Rady należą wszystkie sprawy należące do zadań Dzielnicy, a w szczególności wydawanie opinii w sprawie wniosków, o których mowa w § 5. W świetle § 13 ust. 1, Rada realizuje zadania określone w § 5 poprzez podejmowanie: 1/ uchwał; 2/stanowisk; 3/apeli; 4/ opinii. Zgodnie z § 13 ust. 2, Rada podejmuje uchwały zwykłą większością głosów w głosowaniu jawnym w obecności, co najmniej połowy jej ustawowego składu. Według § 13 ust. 3, do stanowisk, apeli i opinii podejmowanych przez Radę ma zastosowanie tryb podejmowania uchwał. W realiach rozpoznawanej sprawy zaskarżoną uchwałę Rady Miasta [...] podjęto z naruszeniem zasad proceduralnych wynikających z omawianych postanowień Statutu Dzielnicy [...] oraz Dzielnicy [...]. Ulica [...] wyznacza obszar i wspólną granicę obu Dzielnic (§ 2 Statutu).
Z akt sprawy wynika, że projekt spornej uchwały zgłoszony z inicjatywy grupy radnych Rady Miasta [...] został przekazany do zaopiniowania przez Dzielnicę [...] oraz Dzielnicę [...]. Rzeczą Prezydenta Miasta [...] – w myśl § 6 ust.1 Statutu – było zasięgnąć opinii każdej z tych Dzielnic. W rozpoznawanej sprawie z wnioskami o wyrażenie opinii w sprawie zmiany nazwy ulicy wystąpił nie Prezydent Miasta [...], ale Przewodniczący Rady [...]. Z wnioskiem o wyrażenie opinii przez Radę Dzielnicy Felin zwrócono się w dwóch pismach Przewodniczącego Rady Miasta [...] (z dnia [...] oraz z dnia [...]) skierowanych do Przewodniczącego Rady Dzielnicy [...]. Z wnioskiem o wyrażenie opinii przez Radę Dzielnicy [...], Przewodniczący Rady Miasta Lublin wystąpił w piśmie z dnia [...] skierowanym do Przewodniczącego Rady Dzielnicy [...]. W odpowiedzi na powyższe wystąpienia Rada Miasta [...] uzyskała dwie opinie. W opinii z dnia [...] Przewodniczący Rady Dzielnicy [...] poinformował, że Rada Dzielnicy [...] na posiedzeniu w dniu [...] pozytywnie oceniła zmianę nazwy odcinka ulicy położonej w granicach administracyjnych miasta [...] (druk nr 1163 – 1), gdzie dotychczasowy odcinek ul. [...] oznaczony nr 1 na załączniku graficznym, stanowiącym integralną część uchwały ma otrzymać nazwę: ulica [...]. Pismo to adresowane do Przewodniczącego Rady Miasta [...] nie budziło większych wątpliwości, co do tego, że uprawniona Rada Dzielnicy [...] wyraziła swoją opinię. Zastrzeżenia budzi natomiast pismo z dnia [...] Przewodniczącego Rady Dzielnicy [...] informujące o pozytywnej opinii w sprawie zmiany nazwy ulicy. Przedmiotowe pismo Przewodniczącego Rady Dzielnicy Felin (skierowane do Przewodniczącego Rady Miasta [...]) w żaden sposób nie wskazuje, aby swoje stanowisko w sprawie zmiany nazwy ulicy wyraziła Rada Dzielnicy [...]. Zawiera bowiem wyłącznie prywatną opinię Przewodniczącego Rady Dzielnicy [...].
Jak wyżej wyjaśniono kwestia opiniowania nazw i zmiana nazwy ulic – stosownie do § 5 pkt 19 Statutu – należy do Rady Dzielnicy [...], a nie do jej Przewodniczącego. Poza tym sprawy opiniowania przez Rady Dzielnic zmiany nazwy ulic – w świetle § 6 Statutu - nie powinny być załatwiane bez udziału Prezydenta Miasta [...]. Wyżej omawiane uchybienia proceduralne powodują, że zaskarżoną uchwałę Rady Miasta [...] podjęto z naruszeniem prawa. W sytuacji, kiedy - stosownie do treści art. 35 ust. 1 i ust. 3 pkt 3 u.s.g. - określono organizację i zakres działania jednostki pomocniczej oraz zadania organów jednostki pomocniczej, w ramach uchwałodawczej swobody rady gminy w zakresie wykonywania władztwa publicznego związanego z realizacją prawa do zmiany nazw ulic, nie powinno się pomijać uprawnień przyznanym organom dzielnic (ich radom) do wyrażania swoich stanowisk i opinii na ten temat.
W myśl przepisu art. 40 ust. 2 pkt 1 u.s.g. organy gminy mogą wydawać akty prawa miejscowego w zakresie wewnętrznego ustroju gminy oraz jednostek pomocniczych. W realiach rozpoznawanej sprawy – wbrew dyspozycji § 5 pkt 19 Statutu – nie zasięgnięto opinii Rady Dzielnicy [...]. Miała ona prawo do wyrażenia swojej opinii w terminie określonym w § 6 ust. 2 Statutu. Ponadto jak wyżej wykazano w zakresie zadań obu Dzielnic, to Prezydent Miasta [...], a nie Przewodniczący Rady Miasta powinien był zasięgnąć opinii w sprawie zmiany nazwy ulicy (§ 6 ust. 1 pkt 3 Statutu). W orzecznictwie sądów administracyjnych sygnalizuje się, że statut jednostki pomocniczej jest aktem prawa miejscowego (zob. wyrok NSA z dnia 28 października 2003 r. sygn. akt II SA/Wr 1501/03; wyrok NSA z dnia 9 lutego 1994 r. sygn. akt SA/Gd 2470/93), podobnie jak i uchwała rady gminy o nadaniu nazwy ulicy (wyrok NSA z dnia 29 czerwca 2011 r. sygn. akt II OSK 633/11).
Z tych względów i na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził nieważność skontrolowanej uchwały. Na mocy art. 152 p.p.s.a. określił, że nie podlega ona wykonaniu w całości, a w oparciu o art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. rozstrzygnął o kosztach postępowania.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło