III SA/Lu 686/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Kosowska Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 5 listopada 2025 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 listopada 2025 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie (dalej jako "organ" lub "Kolegium") stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia wniosku D. O. (dalej jako "skarżący") o uzupełnienie postanowienia Kolegium z dnia 12 czerwca 2023 r., nr [...] co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W uzasadnieniu organ podniósł, że postanowieniem z dnia 12 czerwca 2023 r. Kolegium uznało ponaglenie skarżącego na nieprzekazanie odwołania z dnia 25 maja 2023 r. od decyzji z dnia 31 marca 2023 r. wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie za nieuzasadnione. Wniosek skarżącego o uzupełnienie co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego postanowienia Kolegium z dnia 12 czerwca 2023 r. wpłynął do organu w dniu 7 października 2025 r. Kolegium wskazało, że ww. postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 29 czerwca 2023 r. Tym samym wniosek złożony osobiście przez skarżącego w siedzibie organu w dniu 7 października 2025 r. został wniesiony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 111 § 1 w zw. z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej jako "k.p.a."). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie D. O. zaskarżył postanowienie Kolegium z dnia 5 listopada 2025 r. Skarżący wniósł o uchylenie lub zmianę w całości postanowienia, umorzenie postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucił, że błędnie organ przyjął, iż skarżący złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 12 czerwca 2023 r. co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego Skarżący podkreślił, że jego intencją nie było wniesienie wniosku o uzupełnienie postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Szczegółowy zakres i zasady kontroli przez sądy administracyjne został uregulowany w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze. zm., dalej jako "p.p.s.a.". Ustawa normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne)- art. 1 p.p.s.a.. Do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane są sądy administracyjne (art. 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie, wydane na podstawie art. 134 w związku z art. 111 § 1 i art. 126 k.p.a., stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie postanowienia Kolegium z dnia 12 czerwca 2023 r. o uznaniu za nieuzasadnione ponaglenia skarżącego na nieprzekazanie odwołania z dnia 25 maja 2023 r. od decyzji z dnia 31 marca 2023 r. wraz z aktami sprawy przez Wydział Spraw Mieszkaniowych Urzędu Miasta L. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie. Postanowienie Kolegium z dnia 12 czerwca 2023 r. o uznaniu ponaglenia za nieuzasadnione wydane zostało na podstawie przepisu art. 37 § 6 k.p.a. Postanowienie w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest postanowieniem zaliczanym do grupy aktów administracyjnych wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących poszczególnych, incydentalnych kwestii wynikających w toku tego postępowania, a nie aktów rozstrzygających o istocie sprawy. Postanowienie to nie kończy postępowania w sprawie, jak również według kodeksu postępowania administracyjnego nie przysługuje na nie zażalenie. Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 oraz pkt 3 p.p.s.a. (vide postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 2 lipca 2018 r. sygn. akt I OSK 2170/18, z dnia 27 listopada 2019 r. sygn. akt I OSK 2897/19, z dnia 10 października 2022 r. sygn. akt III OSK 940/22). Dlatego też i objęte przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie postanowienia o uznaniu za nieuzasadnione ponaglenia nie może być uznane za żadne z rozstrzygnięć podlegających właściwości sądu administracyjnego. Skoro bowiem postanowienie wydane na podstawie art. 37 k.p.a. tej kognicji nie podlega, to w świetle art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 3 p.p.s.a, w ocenie sądu, uzasadnione jest stwierdzenie, że skarga nie służy także na zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, które dotyczy tego postanowienia, a mianowicie na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie postanowienia Kolegium z dnia 12 czerwca 2023 r. Zdaniem sądu skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna zarówno od postanowienia merytorycznie rozpatrującego ponaglenie, jak również postanowienia dotyczącego tego postępowania wpadkowego jakim jest postępowanie w przedmiocie ponaglenia. Powyższej oceny nie zmienia mylne pouczenie organu o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia postanowienia. Błędne pouczenie nie skutkuje bowiem przyznaniem stronie uprawnień, które nie wynikają z obowiązujących przepisów prawa. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.