III SA/Lu 688/21

WyrokWSA w Lublinie2022-01-20

Skład orzekający: Jerzy Drwal, Anna Strzelec, Brygida Myszyńska-Guziur

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców przez Komendanta Policji była zgodna z prawem w sytuacji przekroczenia limitu punktów oraz braku wdrożenia technicznego umożliwiającego automatyczne usuwanie punktów?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej może odmówić usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców, jeżeli suma punktów ostatecznych i tymczasowych przekracza ustawowy limit 24 punktów, nawet jeśli upłynął rok od popełnienia wykroczenia. Ponadto, mimo uchylenia przepisu art. 130 ustawy Prawo o ruchu drogowym, stosuje się go nadal do czasu wdrożenia technicznych rozwiązań umożliwiających automatyczne usuwanie punktów, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło, a zatem organ działał zgodnie z prawem.
Stan faktyczny
Skarżący popełnił wykroczenie drogowe w sierpniu 2020 r., za które otrzymał 5 punktów karnych. W marcu 2021 r. wyrok sądu w tej sprawie uprawomocnił się. W 2021 r. skarżący zwrócił się do Komendanta Policji o usunięcie punktów z ewidencji po upływie 13 miesięcy od wykroczenia. Organ odmówił usunięcia punktów, wskazując na przekroczenie limitu 24 punktów karnych w okresie od sierpnia 2020 r. do czerwca 2021 r. Skarżący kwestionował podstawę prawną odmowy, wskazując na uchylenie rozporządzenia, na które powoływał się organ.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędziowie: Sędzia WSA Anna Strzelec Asesor sądowy Brygida Myszyńska-Guziur (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi E. M. na czynność Komendanta Policji z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców oddala skargę. E. M. (dalej jako "strona", "skarżący", "kierowca"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] września 2021 r. w przedmiocie usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców. Zaskarżoną czynność wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym. Skarżący w dniu [...] sierpnia 2020 r., w miejscowości K., kierując pojazdem popełnił wykroczenie z art. 92 § 1 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2019 r., poz. 281 ze zm.), poprzez niezastosowanie się do znaku B-25 lub B-26 "zakaz wyprzedzania". Za wskazane wykroczenie kierowca otrzymał 5 punktów karnych. Sporządzono również wniosek do Sądu. Wyrok Sądu Rejonowego w T. L. w przedmiotowej sprawie uprawomocnił się w dniu [...] marca 2021 r. Wnioskiem z dnia [...] września 2021 r., przesłanym do Komendy Policji drogą elektroniczną, skarżący zwrócił się o "skorygowanie danych w ewidencji kierowców'' w zakresie liczby punktów przypisanych w związku z naruszeniem przepisów ruchu drogowego z dnia [...] sierpnia 2020 r. ze względu na upływ 13 miesięcy od dnia jego popełnienia. W odpowiedzi na powyższe pismem z [...] września 2021 r. Komendant Policji (dalej powoływany jako "organ"), poinformował kierowcę, że na dzień sporządzenia pisma, brak jest podstaw do usunięcia punktów za przedmiotowe naruszenie, gdyż w okresie od [...] sierpnia 2020 r. do dnia [...] czerwca 2021 r. skarżący dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła 24. Jako postawę prawną wskazano §6 ust.1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawne postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012, poz. 488 – dalej również jako "rozporządzenie"). W piśmie z dnia [...] września 2021 r. przesłanym do Komendy Policji skarżący wskazał, że organ powołuje się na rozporządzenie, które zostało uchylone w 2018 r. W kolejnym piśmie z dnia [...] września 2021 r. organ, w udzielonej kierowcy odpowiedzi wyjaśnił, iż rozporządzenie zostało wydane na podstawie delegacji ustawowej określonej w art. 130 ust. 4 ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2021 r., poz. 450 – dalej również jako "P.r.d."). Ponadto wskazał, że zgodnie z art. 139 pkt 3 ustawy z dnia 05 stycznia 2011 r. kierujących pojazdami - wielokrotnie nowelizowanej i zmienianej w zakresie pełnego wejścia w życie, w zmianie ogłoszonej w Dz. U z 2016 r. poz. 627 przesunięto termin wejścia w życie art. 125 pkt 13 tejże ustawy (Dz. U. z 2011 r. nr, poz. 151), który uchylał w całości art. 130 P.r.d., który był delegacją ustawową do wydania przedmiotowego rozporządzenia przez ministra, z dniem [...] czerwca 2018 r. W udzielonej odpowiedzi wskazano również na treść art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957). W kolejnej korespondencji skarżący kwestionował stanowisko organu dotyczące usunięcia punktów karnych z ewidencji. W skardze do tut. Sądu na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. z dnia [...] września 2021 r. skarżący podniósł, że Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawne postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, na które powołuje się organ zostało uchylone w 2018 r. Na potwierdzenie wskazał odnośnik do strony Sejmu RP. Skarżący podniósł, że z niezrozumiałych przyczyn organ nie usunął punktów karnych, mimo że według ustawy Prawo o ruchu drogowym, prawomocne punkty powinny zostać wykasowane po 12 miesiącach od dnia popełnienia wykroczenia W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o oddalenie skargi, przedstawił szczegóły korespondencji elektronicznej prowadzonej ze skarżącym oraz wpisy w ewidencji kierowców dotyczące skarżącego, dokonane w okresie od [...] stycznia 2020 r. do [...] czerwca 2021 r., w którym popełnił 9 wykroczeń drogowych. W piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2021 r. skarżący ponownie wskazał, że organ w piśmie z dnia [...] września 2021 r. odmawiając usunięcia punktów karnych powołał się na nieobowiązujące od 2018 r. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawne postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego. Zwrócił także uwagę, że organ stoi na stanowisku, że art. 130 ust.2 P.r.d. należy traktować w trybie "przypuszczalnym". Zdaniem skarżącego stanowisko organu stanowi nadużycie prawa i stoi w sprzeczności z art. 42 Konstytucji RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należały, że sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności wymienionych w tym przepisie. Według zaś art. 146 § 1 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, sąd uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest zgodność z prawem czynności Komendanta Policji z dnia [...] września 2021 r. odmawiającej uwzględnienia wniosku skarżącego o usunięcie wpisów z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym zgodnie przyjmuje się, że pismo właściwego organu prowadzącego ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, ujawniające dokonanie czynności materialno-technicznej, polegającej na wpisaniu lub usunięciu punktów karnych w ewidencji, jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1388/09, LEX nr 737489 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt I OSK 1968/14, LEX nr 1528979). Analogicznie przyjąć należy, że również czynność organu polegająca na odmowie usunięcia wpisów z ewidencji kierowców jako objętą przepisem art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy kwestii prawidłowości zastosowania przez organ Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawne postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz. 488). W tym miejscu wyjaśnić należy, że na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie - ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 957 – dalej jako "ustawa zmieniająca") przepis art. 130 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, w brzmieniu obowiązującym do dnia [...] czerwca 2018 r. stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130. Natomiast na podstawie art. 16 ust. 2 ustawy zmieniającej, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym. W związku z powyższym pomimo, że art. 130 P.r.d. z dniem [...] czerwca 2018 r. został uchylony, przepis ten ma w sprawie zastosowanie, albowiem nie został wykonany warunek określony w art. 16 ust 1 ustawy zmieniającej tj. brak było ww. komunikatu dotyczącego wdrożenia rozwiązań technicznych w momencie dokonania zaskarżonej czynności oraz wyrokowania w niniejszej sprawie. Stąd, co należy podkreślić, w sprawie zastosowanie znalazł art. 130 P.r.d., a w konsekwencji przedłużeniu uległo także stosowanie przepisów rozporządzenia. Wskazać należy, że zgodnie z art. 130 ust. 1 P.r.d., policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Stosownie do art. 130 ust. 2 ustawy, punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów. Przepis ten formułuje ogólną zasadę usuwania punktów z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego po upływie 1 roku od dnia naruszenia. Szczegółowe regulacje dotyczące sposobu punktowania i liczby punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego, warunków i sposobu prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego oraz trybu występowania z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji; programu szkolenia i jednostek upoważnionych do prowadzenia szkolenia; liczby punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia; podmiotów uprawnionych do uzyskiwania informacji zawartych w ewidencji, zawarte zostały w wydanym na podstawie delegacji określonej w art. 130 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym – Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawne postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego. Przepis § 6 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia stanowi, że organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji punkty przypisane na podstawie wpisu ostatecznego, jeżeli od dnia popełnienia naruszenia upłynął rok, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyłaby 24 punkty, a w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo o ruchu drogowym - 20 punktów. Zgodnie natomiast z § 4 ust.1 rozporządzenia wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się, jeżeli naruszenie zostało stwierdzone prawomocnym: wyrokiem sądu, postanowieniem sądu o warunkowym umorzeniu postępowania, mandatem karnym albo orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym. Przed wydaniem rozstrzygnięcia, o którym mowa w ust. 1, do ewidencji wprowadza się, niezwłocznie po ujawnieniu naruszenia, wpis tymczasowy. Wpis tymczasowy zawiera informację o liczbie punktów, które zostaną ostatecznie przypisane w przypadku potwierdzenia naruszenia tym rozstrzygnięciem (§4 ust.2). Stosownie do ust.4 §4 rozporządzenia wpis tymczasowy staje się wpisem ostatecznym po stwierdzeniu naruszenia rozstrzygnięciem, o którym mowa w ust. 1. W przedmiotowej sprawie jak wynika z przedstawionych, w odpowiedzi na skargę, wpisów przypisanych skarżącemu w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, skarżący w okresie od [...] sierpnia 2020 r. do [...] czerwca 2021 r., popełnił 7 wykroczeń drogowych, za które liczba punktów ostatecznych wynosi 14 oraz 13 punktów tymczasowych. Zatem łączna suma punktów przekroczyła liczbę 24 określonych w § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia. W związku z powyższym brak było podstaw do usunięcia z ewidencji skarżącego punktów za popełnione wykroczenie w dniu [...] sierpnia 2020 r., pomimo upływu 1 roku od jego popełnienia. Przed dniem [...] sierpnia 2021 r. skarżący dopuścił się naruszeń przepisów prawa drogowego, za które suma punktów ostatecznych (14) i podlegających wpisowi tymczasowemu (13) przekroczyła 24 punkty. Ponownie należy podkreślić, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy zmieniającej przepis art. 130, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130. W momencie dokonania zaskarżonej czynności oraz wyrokowania w niniejszej sprawie nie został jednak opublikowany przez Ministra Cyfryzacji komunikat dotyczący wdrożenia rozwiązań technicznych, a zatem w sprawie miał zastosowanie przepis art. 130 ust. 2 P.r.d., jak również § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia. W ocenie Sądu organ dokonał czynności na podstawie prawidłowych przepisów. W tej sytuacji, mając powyższe na względzie, stosownie do art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę. Końcowo należy wskazać, że przedmiotowa skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło