III SA/Lu 710/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 29 sierpnia 2024 r. nr 9003-2024-001004 w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 na rok 2023 - w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu. Zaskarżona decyzja z dnia 29 sierpnia 2024 r. została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 września 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 228-229 akt adm.). Z Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia (k. 19 akt sąd.) wynika, że pełnomocnik skarżącego - radca prawny M. S. w dniu 4 października 2024 r. wniósł skargę na powyższą decyzję za pośrednictwem ePUAP na adres elektroniczny organu. W piśmie z dnia 26 listopada 2024 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł m.in., że termin od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu należy liczyć od dnia 22 listopada 2024 r. tj. od dnia, w którym pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, ewentualnie najdalszy możliwy termin to dzień doręczenia odpowiedzi organu na skargę tj. 20 listopada 2024 r., w której organ twierdził o doręczeniu decyzji w dniu 3 września 2024 r. Pełnomocnik wskazał, że przyczyną uchybienia terminu do złożenia skargi było doręczenie decyzji matce H. M. – M. G., która ma 85 lat, leczy się w poradni zdrowia psychicznego w związku z zaburzeniami pamięci i wymaga opieki przez osobę trzecią. M. G. wyrzuciła kopertę, w której była decyzja. Przekazała H. M. samą decyzję kilka dni później z informacją, że została doręczona w ostatnią środę, czyli 4 września 2024 r. M. G. nie powinna odbierać korespondencji i była o to wielokrotnie proszona. Pełnomocnik podkreślił, że "zwrotka jest nieprawidłowo wypełniona". Jednodniowe uchybienie terminowi na wniesienie skargi – w sytuacji doręczenia przesyłki osobie chorej, niebędącej w ogóle pełnomocnikiem skarżącego - nastąpiło bez winy skarżącego. Do wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącego dołączył kolejny egzemplarz skargi datowanej 10 października 2024 r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej jako: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy strony. W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje jednolity pogląd, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek o przywrócenie terminu może być skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt II FZ 717/13, z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt II FZ 988/13, z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 223/14). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony albo jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 896/14). W rozpoznawanej sprawie nie wystąpi taki przypadek. Podnoszone we wniosku okoliczności nie są wystarczające do uznania, że przekroczenie terminu do wniesienia skargi było spowodowane nadzwyczajną sytuacją, której skarżący nie mógł przewidzieć i której nie mógł zapobiec. Argumentacja dotycząca uchybienia terminowi koncentruje się na twierdzeniu, że matka H. M. błędnie poinformowała o dacie doręczenia korespondencji zawierającej zaskarżoną decyzję. Zaznaczyć należy, że przesyłka zawierająca decyzję została doręczona w dniu 3 września 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 228-229 akt adm.). Skarżący udzielił pełnomocnictwa profesjonalnemu pełnomocnikowi w dniu 3 października 2024 r. stanowiącym ostatni dzień 30-dniowego terminu do nadania skargi. Z dołączonej do wniosku o przywrócenie terminu dokumentacji wynika, że pełnomocnik korespondował ze skarżącym już w dniu 9 września 2024 r.(k. 56, 59 akt sąd.) Ponadto z dołączonego oświadczenia H. M. wynika, że jej matka M. G. odebrała korespondencję zawierającą decyzję z dnia 29 sierpnia 2024 r. i przekazała tę decyzję kilka dni później z informacją, że "przyszła w ostatnią środę (czyli 04.09.2024 r.)". Całokształt okoliczności tej sprawy świadczy, że skarżący nie dołożył należytej staranności. Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie może być uwzględniony, gdy ustalone okoliczności świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy w jakiejkolwiek postaci, także polegającej na niedbalstwie. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.