III SA/Lu 77/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędziowie WSA Jerzy Drwal,, WSA Grzegorz Wałejko, Protokolant Referent Ewelina Piskorek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 26 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu bezrobotnego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., [...], Wojewoda Lubelski utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia 1 października 2013 r., znak: [...], orzekającą o utracie przez A. G. statusu osoby bezrobotnej od dnia 1 października 2013 r. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w sprawie, której stan faktyczny przedstawia się następująco: Decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r., Prezydent Miasta L. orzekł o nabyciu przez A. G., z dniem [...] stycznia 2008 r., statusu osoby bezrobotnej, z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 22 stycznia 2008 r. W dniu [...] czerwca 2013 r. skarżący został skierowany do pracy społecznie użytecznej w Domu Pomocy Społecznej im. [...] w L. na stanowisku robotnika gospodarczego na okres od 11 czerwca 2013 r. do 30 listopada 2013 r. W dniu [...] lipca 2013 r. skarżący złożył w Miejskim Urzędzie Pracy w L. zaświadczenie lekarskie na formularzu ZUS ZLA o niezdolności do pracy z powodu choroby w okresie od 3 lipca 2013 r. do 16 lipca 2013 r. (14 dni). Następnie przedstawiał kolejne zaświadczenia lekarskie o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby, obejmujące okresy od 17 lipca 2013 r. do 20 lipca 2013 r. (4 dni), od 21 lipca 2013 r. do 14 sierpnia 2013 r. (25 dni), od 15 sierpnia 2013 r. do 28 sierpnia 2013 r. (14 dni), od 29 sierpnia 2013 r. do 10 września 2013 r. (13 dni), od 11 września 2013 r. do 27 września 2013 r. (17 dni) oraz od 28 września 2013 r. do 18 października 2013 r. (21 dni). Decyzją z dnia [...] października 2013 r. Prezydent Miasta L. orzekł o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej od dnia 1 października 2013 r., uzasadniając decyzję niezdolnością skarżącego do pracy z powodu choroby przez okres przekraczający 90 dni. W wyniku wniesionego odwołania, decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., Wojewoda Lubelski utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że podstawą wydania decyzji był art. 33 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 674 z późn. zm.), stanowiący, że starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który pozostaje niezdolny do pracy wskutek choroby lub przebywania w zakładzie lecznictwa odwykowego przez nieprzerwany okres 90 dni, przy czym za okres nieprzerwany uważa się również okresy niezdolności do pracy wskutek choroby oraz przebywania w zakładzie lecznictwa odwykowego w sytuacji, gdy każda kolejna przerwa między okresami niezdolności do pracy wynosi mniej niż 30 dni kalendarzowych; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje z upływem ostatniego dnia wskazanego okresu 90-dniowego. Organ wskazał, że skoro skarżący przedstawił w Miejskim Urzędzie Pracy w L. zaświadczenia lekarskie o niezdolności do pracy wskutek choroby, a niezdolność ta trwała łącznie przez okres 90 dni, organ pierwszej instancji był zobowiązany orzec o pozbawieniu statutu bezrobotnego. Organ podniósł również, że nieprzerwany 90-dniowy okres niezdolności do pracy wskutek choroby, którego początek przypadał na dzień 3 lipca 2013 r., upływał 30 września 2013 r., zatem organ pierwszej instancji prawidłowo orzekł o utracie przez skarżącego statusu bezrobotnego od dnia 1 października 2013 r. Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. A. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] sierpnia 2013 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Lubelski wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Powyższa kontrola jest wyłącznie kontrolą legalności zaskarżonych do sądu rozstrzygnięć, bowiem sądy administracyjne nie są powołane do kontroli słuszności, czy też celowości działań organów administracji publicznej. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej w skrócie: p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, co oznacza, że dokonuje wyłącznie oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji we wskazanych powyżej granicach Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa, które uzasadniałoby uwzględnienie skargi. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotnym jest osoba, wymieniona w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g lub lit. i, j, l, lub cudzoziemiec - członek rodziny obywatela polskiego, niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli spełnia pozostałe warunki określone w ustawie. Status bezrobotnego uzależniony jest zatem zarówno od warunku pozostawania bez pracy, jak i od zdolności i gotowości do podjęcia zatrudnienia. Pojęcie "gotowości do podjęcia zatrudnienia" oznacza natomiast sytuację, gdy dana osoba ma zamiar, chęć i możliwość wykonywania pracy i jednocześnie nie występują żadne przeszkody po stronie tej osoby aby świadczyć pracę (vide wyrok NSA z dnia 18 listopada 2010 r., sygn. I OSK 1008/10 oraz z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. I OSK 1231/11). W przypadku długotrwałego pozostawania niezdolnym do pracy ustawa przewiduje sankcję w postaci pozbawienia statusu osoby bezrobotnej. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 9 ustawy starosta pozbawia bezrobotnego, który pozostaje niezdolny do pracy wskutek choroby lub przebywania w zakładzie lecznictwa odwykowego przez nieprzerwany okres 90 dni, przy czym za okres nieprzerwany uważa się również okresy niezdolności do pracy wskutek choroby oraz przebywania w zakładzie lecznictwa odwykowego w sytuacji, gdy każda kolejna przerwa między okresami niezdolności do pracy wynosi mniej niż 30 dni kalendarzowych; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje z upływem ostatniego dnia wskazanego okresu 90-dniowego. Brzmienie przepisu art. 33 ust. 4 pkt 9 ustawy o promocji zatrudnienia nie pozostawia wątpliwości, że w razie zaistnienia przewidzianych w nim okoliczności obowiązkiem organu jest pozbawienie określonej osoby statusu bezrobotnego. Rozstrzygnięcia w kwestii statusu osoby bezrobotnej nie pozostawiono uznaniu organu. Organ nie ma zatem możliwości odstąpienia od zastosowania tego przepisu, jeżeli okres niezdolności do pracy trwał nieprzerwanie 90 dni. W rozpoznawanej sprawie skarżący został zarejestrowany jako osoba bezrobotna w Miejskim Urzędzie Pracy w dniu [...] stycznia 2008 r. z prawem do zasiłku od dnia [...] stycznia 2008 r. W dniu [...] lipca 2013 r. złożył w Miejskim Urzędzie Pracy w L. zaświadczenie lekarskie na formularzu ZUS ZLA o niezdolności do pracy z powodu choroby w okresie od 3 lipca 2013 r. do 16 lipca 2013 r. (14 dni). Następnie skarżący przedstawiał kolejne zaświadczenia lekarskie o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby, obejmujące okresy od 17 lipca 2013 r. do 20 lipca 2013 r. (4 dni), od 21 lipca 2013 r. do 14 sierpnia 2013 r. (25 dni), od 15 sierpnia 2013 r. do 28 sierpnia 2013 r. (14 dni), od 29 sierpnia 2013 r. do 10 września 2013 r. (13 dni), od 11 września 2013 r. do 27 września 2013 r. (17 dni) oraz od 28 września 2013 r. do 18 października 2013 r. (21 dni). Skarżący przebywał zatem na zwolnieniu lekarskim przez 108 dni w okresie od 3 lipca 2013 r. do 18 października 2013 r. Skoro skarżący zarejestrował się urzędzie pracy jako osoba bezrobotna, oświadczając równocześnie swoją zdolność i gotowość do podjęcia pracy, a w okresie od 3 lipca 2013 r. do 30 września 2013 r. łącznie przez nieprzerwany okres 90 dni w rozumieniu przepisów ustawy, przebywał na zwolnieniu lekarskim, z którym to okresem ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, wiąże skutek utraty statusu osoby bezrobotnej, to prawidłowe są ustalenia i stanowisko organów orzekających pozbawiające skarżącego statusu osoby bezrobotnej od dnia 1 października 2013 r. Od tego bowiem dnia status osoby bezrobotnej skarżącemu nie mógł już przysługiwać, ponieważ dzień 30 września 2013 r. to ostatni dzień 90 dniowego okresu niezdolności do pracy, a tylko w okresie 90 dni niezdolności do pracy możliwe jest zachowanie statusu osoby bezrobotnej, zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 9 ustawy. Po upływie 90 dni niezdolności do pracy następuje pozbawienie statusu bezrobotnego. W ocenie Sądu, przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie wyjaśniło wszystkie istotne okoliczności sprawy, a wydane w sprawie decyzje zostały podjęte na podstawie prawidłowo zastosowanych przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zarzuty skargi nie mają związku z treścią decyzji, nie dotyczą bowiem rozstrzygnięcia. Zbędne jest zatem odnoszenie się do tych zarzutów. Należy jednak wyjaśnić, że okoliczności dotyczące stanu zdrowia skarżącego i warunków pracy, które w ocenie skarżącego spowodowały pogorszenie jego stanu nie mogą mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia w sprawie pozbawienia statusu bezrobotnego z powodu upływu przewidzianego w ustawie okresu niezdolności do pracy. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.