III SA/Lu 792/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2009 - w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu. T. K. wniósł do skargę sądową na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2009. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że skarga została wniesiona po terminie i wniósł o jej odrzucenie. Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2015 r. sąd odrzucił skargę T. K. z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Na wstępie należy zauważyć, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu bezpośrednio do sądu, podczas gdy z przytoczonego powyżej art. 87 § 3 p.p.s.a. wynika, że wniosek należało wnieść za pośrednictwem organu. W orzecznictwie sądowoadminiatracyjnym przyjęto jednak, że w przypadku późniejszego złożenia wniosku o przywrócenie terminu, tj. w sytuacji, gdy skarga wraz z aktami administracyjnymi sprawy znajduje się już w sądzie, niecelowym jest składanie wniosku o przywrócenie terminu za pośrednictwem organu i dopuszczalne jest przyjęcie do rozpoznania wniosku złożonego bezpośrednio do sądu (por. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 1343/10; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 lipca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 216/15). Błędny tryb złożenia wniosku nie stanowi zatem przeszkody w jego rozpoznaniu. Jak wynika z przytoczonego wyżej art. 87 § 1 p.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu należy złożyć w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie, postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu uchybienia terminu doręczono skarżącemu w dniu 10 sierpnia 2015 r. W tym dniu skarżący najpóźniej dowiedział się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi, zatem należy przyjąć, że z tą datą najpóźniej ustała przyczyna uchybienia terminu, na jaką powołuje się skarżący - nieświadomość uchybienia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu należało zatem wnieść do dnia 17 sierpnia 2015 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący wiosek o przywrócenie terminu wniósł w dniu 14 sierpnia 2015 r. (data nadania przesyłki na poczcie). W świetle powyższych uwag, wniosek skarżącego należy uznać za wniesiony w terminie. Z art. 87 § 2 p.p.s.a. wynika, że w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na uprawdopodobnieniu przez stronę dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i wskazaniu na okoliczności, które pomimo tej staranności uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie. Natomiast ocena sądu w tym zakresie oparta jest na obiektywnym mierniku staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Pojęcie braku winy postrzegane jest jako obejmujące istnienie przeszkody nie do pokonania czyli siły wyższej. W niniejszej sprawie T. K. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że czas wniesienia środka zaskarżenia od w/w decyzji Dyrektora L. Oddziału Regionalnego ARiMR zbiegł się z pracami w gospodarstwie rolnym oraz organizacją pierwszej komunii świętej córki. W ocenie sądu, skarżący nie przedstawił żadnych obiektywnych okoliczności, które wystąpiłyby w okresie biegu terminu do dokonania czynności procesowej, które sąd mógłby rozważyć oraz ewentualnie potraktować jako przeszkody uniemożliwiające skarżącemu zachowanie terminu do uzupełnienia braków skargi. Prace w gospodarstwie rolnym oraz organizacja uroczystości nie mają charakteru nagłego i niespodziewanego, wręcz przeciwnie wiążą się z wcześniejszym planowaniem. Podkreślić należy, że skarżący był prawidłowo pouczony o trybie i terminie wniesienia skargi. W orzecznictwie podkreśla się, że nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego termin (postanowienie NSA z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 623/11). W ocenie sądu, skarżący nie wykazał należycie, że znajdował się w wyjątkowej, niezależnej od siebie sytuacji uniemożliwiającej zachowanie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 29 kwietnia 2015 r. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.