III SA/Lu 802/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Wójta [...] L. postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 27 stycznia 2015 r. M. G. wniósł do Rady Gminy skargę na Wójta [...] L. , formułując szereg zarzutów pod adresem Wójta. Uchwałą z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] Rada Gminy uznała skargę M. G. za bezzasadną. W uzasadnieniu do uchwały odniesiono się do każdego z zarzutów skargi. M. G. wniósł skargę sądową na w/w uchwałę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z mocy art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych wyżej przepisach. Skarga M. G. została wniesiona w trybie tzw. postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), dalej: k.p.a. Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W myśl art. 229 pkt 3 k.p.a. jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, w sprawie, której przedmiotem skargi są zadania lub działalność wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw zleconych w ramach zadań z zakresu administracji rządowej, organem właściwym jest rada gminy. Postępowanie w sprawie skarg wnoszonych na podstawie art. 227 k.p.a. charakteryzuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, lecz jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tego postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie takie nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Zakończenie postępowania skargowego przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Zawiadomienie kończące postępowanie skargowe nie dotyczy stwierdzenia, czy też uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Działania organów administracji publicznej będące przedmiotem tego rodzaju skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. W związku z tym, w przypadku wniesienia skargi do organu administracji w trybie art. 227 k.p.a., na wynik tego postępowania nie służy skarga do sądu administracyjnego (vide postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09, postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 395/06, postanowienie WSA w Lublinie z dnia 31 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Lu 586/07; postanowienie WSA w L. z 24 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 948/06, postanowienie WSA w L. z 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Op 535/13, postanowienie WSA w L. z 25 czerwca 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 631/13). W niniejszej sprawie, w wyniku rozpoznania skargi powszechnej M. G. na działalność Wójta [...] L. , Rada Gminy podjęła uchwałę, w której uznała skargę M. G. za bezzasadną. Uchwała podjęta w wyniku rozpoznania skargi wniesionej w trybie uregulowanym w dziale VIII k.p.a. jest faktycznie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi. W świetle zaś powyższych uwag, na czynność informującą o sposobie załatwienia skargi powszechnej skarga do sądu administracyjnego nie służy. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.