III SA/Lu 845/24

WyrokWSA w Lublinie2025-04-10

Skład orzekający: Jerzy Drwal, Anna Strzelec, Iwona Tchórzewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję organu pierwszej instancji i orzekł co do istoty sprawy w przedmiocie zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, uwzględniając nowe dokumentacje geodezyjne?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję organu pierwszej instancji i orzekł co do istoty sprawy, ponieważ nowe dokumentacje geodezyjne wykazały rozbieżności w przebiegu granic działek w stosunku do danych ujawnionych w operacie z pierwotnych prac modernizacyjnych. Sąd uznał, że wykorzystanie wiarygodnej dokumentacji źródłowej jest kluczowe w procesie modernizacji ewidencji gruntów, a ustalanie przebiegu granic na gruncie nie jest obligatoryjne, jeśli istnieje odpowiednia dokumentacja.
Stan faktyczny
Skarżący W. P. złożył zarzuty do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków po modernizacji. Po kilku etapach postępowania przed Starostą i Lubelskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, organ odwoławczy uchylił decyzję Starosty i orzekł co do istoty sprawy, uwzględniając częściowo zarzuty na podstawie nowych operatów geodezyjnych. Skarżący złożył skargę do WSA, kwestionując sposób przeprowadzenia modernizacji i zarzucając przewlekłość postępowania. Sąd oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędziowie: Sędzia WSA Anna Strzelec (sprawozdawca),, Sędzia WSA Iwona Tchórzewska, Protokolant: Referent Paulina Rolińska-Mazur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 12 listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 12 listopada 2024 r., po rozpatrzeniu odwołania W. P. (dalej także jako "skarżący"), Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, uchylił w całości decyzję Starosty Bialskiego z dnia 29 maja 2024 r. w przedmiocie zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków i orzekł co do istoty sprawy. Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie sprawy. Na obszarze jednostki ewidencyjnej [...] K. , powiat bialski, w tym między innymi dla obrębu ewidencyjnego [...] K. , [...] K. K., [...] Z. , zgodnie z art. 24a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1151, ze zm.), dalej jako "ustawa" lub "p.g.i.k.", została przeprowadzona modernizacja ewidencji gruntów i budynków. W dniu 8 października 2020 r., w trybie art. 24a ust.9 ustawy do Starostwa Powiatowego w Białej Podlaskiej, W. P. oraz M. J. (reprezentowana przez skarżącego) złożyli zarzuty do modernizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie działek: nr [...] obręb ewidencyjny K. (zastrzeżenie wobec powierzchni), nr [...] obręb ewidencyjny K. (zastrzeżenia wobec powierzchni oraz szerokości działki), nr [...] obręb ewidencyjny K. (zastrzeżenia wobec powierzchni oraz szerokości działki), nr [...] obręb K. K. ("stan faktyczny niezgodny ze stanem faktycznym"), nr [...] obręb ewidencyjny Z. (niezgodność ze stanem poprzednim). Decyzją z dnia 3 sierpnia 2021 r. Starosta Bialski orzekł w sprawie zgłoszonych zarzutów. Decyzja ta została, w dniu 13 października 2021 r., przez Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej "organ odwoławczy, "organ II instancji") uchylona w całości, a postępowanie organu I instancji umorzone. Wydając przedmiotowe rozstrzygnięcie organ II instancji zarzucił Staroście Bielskiemu brak wezwania strony do sprecyzowania zakresu swojego żądania co do działek nr [...], [...] i [...], brak kompletnych akt administracyjnych, w tym dotyczących wykazania prawa własności składających zarzuty i przede wszystkim prowadzenie postępowania w przedmiocie zarzutów w trybie wnioskowym, a nie z urzędu. Po wszczęciu i przeprowadzeniu z urzędu postępowania w przedmiocie zgłoszonych zarzutów (w tym po ponownym ustaleniu przebiegu granic działki nr [...]) Starosta Bialski (dalej "Starosta", "organ I instancji") w dniu 30 listopada 2022 r. wydał ponowną decyzję administracyjną, w której orzekł o uwzględnieniu zarzutów w zakresie działki nr [...] i działki nr [...] oraz odmówił wprowadzenia zmian odnośnie działek o nr [...] i [...] i działki nr [...]. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od niniejszej decyzji, organ odwoławczy decyzją z dnia 10 sierpnia 2023 r. ponownie uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W decyzji z dnia 10 sierpnia 2023 r. organ odwoławczy podniósł, że organ I instancji nie wykonał wytycznych w zakresie wezwania strony do sprecyzowania zakresu żądania. Zarzucił, że organ I instancji w sposób błędny samodzielnie ustalił, że zarzuty dotyczą "szerokości" działek nr [...], [...], [...], [...] i [...]. Kolejnym powodem dla którego organ odwoławczy postanowił uchylić decyzję Starosty była kwestia niewłaściwego ustalenia kręgu stron postępowania, będąca konsekwencją niewłaściwego ustalenia zakresu prowadzonego postępowania. Organ odwoławczy oceniając decyzję Starosty uznał również, że decyzja ta nie spełnia wymogów opisanych w art. 7, art. 11 i art. 107 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572), dalej "k.p.a.", szczególnie w warstwie dotyczącej spójności między rozstrzygnięciem, a jego wyjaśnieniem w uzasadnieniu, z uwzględnieniem wiarygodności dowodów podlegających jego ocenie, co uniemożliwia zrozumienie jakimi przesłankami kierował się organ I instancji wydając przedmiotową decyzję. W szczególności zauważono, że osnowa decyzji dotyczy zarówno odniesienia się do kwestii uwzględnienia zarzutów dotyczących powierzchni jak i "szerokości" przedmiotowych działek, zaś uzasadnienie Starosty opisuje kwestię "szerokości" przedmiotowych działek, pomijając zupełnie kwestię analizy ich powierzchni. Organ odwoławczy również zwrócił uwagę na fakt, iż organ ewidencyjny orzekał o uwzględnieniu zarzutów i wprowadzeniu zmian na podstawie operatu technicznego [...] w obrębie ewidencyjnym [...] K. w części dotyczącej granic działki nr [...] oraz uwzględnieniu zarzutów i wprowadzeniu zmian na podstawie operatu technicznego [...] w obrębie ewidencyjnym [...] K. K. w części dotyczącej granic działki nr [...]. Natomiast w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Starosta powyższej kwestii zupełnie nie poddał swojej ocenie, przede wszystkim nie wyjaśnił zmian wynikających z operatu o nr [...], jakie to należy wprowadzić w ramach rozpatrzenia złożonych zarzutów, jak również nie wyjaśnił kwestii konieczności sporządzenia nowej dokumentacji. Organ odwoławczy stwierdził zatem, że nie można uznać, iż dane zgromadzone w powyższych operatach są wiarygodne i mogą stanowić podstawę orzekania przez organ I instancji. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, organ I instancji w pierwszej kolejności wykonując zalecenia organu odwoławczego wezwał skarżącego do sprecyzowania zakresu złożonych zarzutów. W protokołach z dnia 17 listopada 2023 r., oraz z 28 listopada 2023 r. skarżący, jako właściciel działek o nr [...], [...], położonych w m. K., oraz działki nr [...], położonej w m. K. K., w imieniu własnym oraz w imieniu M. J. - właścicielki działek o nr [...], [...], położonych w m. K. i działki nr [...], położonej w m. [...], sprecyzował zakres wniesionych zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo - kartograficznym jednostki ewidencyjnej K. . W zakresie działek nr: [...], [...], [...], [...], [...] i [...] wniósł zarzuty względem przebiegu granic działek z działkami sąsiednimi. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy na zlecenie Starostwa zostało przeprowadzone kontrolne obliczenie przebiegu granic z działkami sąsiednimi po modernizacji ewidencji gruntów przez wyłonionego w drodze zapytania ofertowego niezależnego geodetę M. S., której praca geodezyjna została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za nr: [...], [...] i [...] W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy Starosta, decyzją z dnia 29 maja 2024 r. postanowił uwzględnić zarzut dotyczący przebiegu granic działki nr [...] z działkami sąsiednimi o nr [...], [...], [...] i [...], położonymi w obrębie ewidencyjnym Z. . Uzasadniając swoje stanowisko Starosta uznał, że analiza operatu z modernizacji ewidencji gruntów i budynków dotycząca działki nr [...] wykazała niezgodności, a mianowicie w modernizacji nie uwzględniono współrzędnych odnalezionych znaków osnowy scaleniowej w punktach o nr 2 i 3, co wpłynęło na przesunięcie punktów osnowy scaleniowej w stosunku do ich faktycznej lokalizacji. Powyższe rozbieżności wykazał nowo sporządzony operat techniczny o nr [...] Wykonawca przedmiotowego operatu przeprowadził w pierwszej kolejności analizę dostępnej w zakresie działki nr [...] dokumentacji geodezyjnej, i na jej podstawie uznał, że ma do czynienia z wiarygodnymi danymi aby na ich podstawie pozyskać informacje dotyczącą przebiegu granic działki z działkami sąsiednimi o nr [...], [...], [...] i [...], bez konieczności przeprowadzania procedury ustalenia przebiegu granic. Starosta w zakresie działki nr [...] postanowił uwzględnić złożony zarzut względem przebiegu granic danej działki z działkami sąsiednimi, biorąc pod uwagę wyniki ponownego określenia położenia granic działki nr [...], zawartych w operacie o nr [...] Starosta postanowił również uwzględnić zarzut dotyczący przebiegu granic działki nr [...] z działkami sąsiednimi, położonymi w obrębie ewidencyjnym K. K. uzasadniając, że wykonawca modernizacji dokonał ponownego ustalenia przebiegu granic działki nr [...]. W wyniku powyższego sporządzono nowy operat techniczny o nr [...], który przyjęto do PZGiK w dniu 4 października 2022 r. W zakresie przedmiotowej działki brak było wiarygodnej dokumentacji, w związku z powyższym przeprowadzono procedurę ustalenia przebiegu granic. W decyzji z dnia 29 maja 2024 r. Starosta orzekł także co do działek o nr: [...], [...], [...] i [...], położonych w obrębie ewidencyjnym K., co do których skarżący również składał zarzuty w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Zdaniem Starosty nowo sporządzony operat techniczny o nr [...] pozwolił na zweryfikowanie, czy określony podczas prac modernizacyjnych przebieg granic działek o nr [...], [...], [...], [...] wykazany został prawidłowo, to znaczy zgodnie z dokumentacją źródłową. Na podstawie nowo sporządzonego operatu o nr [...], organ I instancji postanowił odrzucić zarzuty względem działek o nr [...] i [...], gdyż dokumentacja ta wykazała dane zgodne z tymi jakie ujawniono w ramach pierwotnych prac modernizacyjnych. Natomiast względem działek o nr [...] i [...] Starosta postanowił uwzględnić zarzuty gdyż w ramach nowo sporządzonej dokumentacji nastąpiła konieczność dokonania korekty położenia przebiegu granic, gdyż błędnie pierwotnie zostały one wykorzystane ze szkicu scaleniowego o nr [...]. Od decyzji Starosty skarżący złożył odwołanie. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy na skutek złożonego odwołania oraz po zleceniu organowi I instancji przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie przedstawienia dowodów i informacji co do określenia przebiegu granic działek nr [...] i nr [...] organ II instancji zaskarżoną decyzją z dnia 12 listopada 2024 r. uchylił decyzję organu I instancji w całości i: 1. odrzucił zarzuty skarżącego w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] a działkami nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], oraz w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] a działkami nr [...], [...], [...] i [...], położonymi w obrębie ewidencyjnym K., jednostka ewidencyjna K. ; 2. uwzględnił zarzut skarżącego w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] a działkami nr [...], [...], [...], [...], oraz w zakresie pomiędzy działkami nr [...] a działkami nr [...], [...], [...], [...], położonymi w obrębie ewidencyjnym K., jednostka ewidencyjna K. , na podstawie danych zawartych w operacie technicznym o nr [...], w ten sposób, że nakazał: - wykazać numeryczny opis granic działki nr [...] poprzez ujawnienie punktów granicznych o nr [...], [...], [...], [...], o atrybutach SPD - ustalony, ISD - spełnia, - wykreślić wpis 1,6289 ha dotyczący działki nr [...] tj. pola powierzchni użytków gruntowych i klas bonitacyjnych, i w to miejsce wpisać pole powierzchni wynoszące 1,6445 ha, - wykazać numeryczny opis granic działki nr [...] poprzez ujawnienie punktów granicznych o nr [...], [...], [...], [...], o atrybutach SPD - ustalony, ISD - spełnia, - wykreślić wpis 0,8239 ha dotyczący działki nr [...] tj. pola powierzchni użytków gruntowych i klas bonitacyjnych, i w to miejsce wpisać pole powierzchni wynoszące 0,8253 ha; 3.uwzględnił zarzut skarżącego w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] a działkami nr [...], [...], [...], [...] położonymi w obrębie ewidencyjnym Z. , jednostka ewidencyjna K. , na podstawie danych zawartych w operacie technicznym o nr [...], w ten sposób, że nakazał: - wykazać numeryczny opis granic działki nr [...] poprzez ujawnienie punktów granicznych o nr [...], [...], o atrybutach SPD - nie ustalony, ISD - spełnia, oraz punktów granicznych o nr [...],[...] o atrybutach SPD - ustalony, ISD – spełnia, - wykreślić wpis 1,1695 ha dotyczący działki nr [...] tj. pola powierzchni użytków gruntowych i klas bonitacyjnych, i w to miejsce wpisać pole powierzchni wynoszące 1,1654 ha; 4. uwzględnił zarzut skarżącego w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] a działkami nr: [...], [...], [...], [...] położonymi w obrębie ewidencyjnym K. K., jednostka ewidencyjna K. , na podstawie danych zawartych w operacie technicznym o nr [...], w ten sposób, że nakazał: - wykazać numeryczny opis granic działki nr [...] poprzez ujawnienie punktów granicznych o nr [...], [...], [...], [...], [...], o atrybutach SPD - ustalony, ISD – spełnia, - wykazać numeryczny opis granic działki nr [...] poprzez ujawnienie punktów granicznych o nr [...], o atrybutach SPD - ustalony, ISD – spełnia, - wykreślić wpis 1,7189 ha dotyczący działki nr [...] tj. pola powierzchni użytków gruntowych i klas bonitacyjnych, i w to miejsce wpisać pole powierzchni wynoszące 1,7063 ha, - ujawnić wpis 0,0126 ha dotyczący działki nr [...] tj. pola powierzchni użytków gruntowych i klas bonitacyjnych. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy w pierwszej kolejności podkreślił, że Starosta ponownie rozpoznając sprawę wypełnił zalecenia organu odwoławczego zawarte w decyzji z dnia 10 sierpnia 2023 r. Wyjaśnił, że z akt sprawy wynika, że w PODGiK w Białej Podlaskiej, istnieje względem granic działek o nr: [...], [...], [...], [...], położonych w obrębie ewidencyjnym K., oraz względem działki nr [...], położonej w Z. dokumentacja wymieniona w § 30 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. z 2024 r., poz. 219). W związku z powyższym wykonawca nowo sporządzonych operatów o nr [...] (dotyczącego działki nr [...]) oraz [...] (dotyczącego działek o nr: [...], [...], [...], [...]) w zakresie granic działki nr [...] otrzymał dokumentację źródłową w postaci operatu technicznego o nr [...] dotyczący parcelacji majątku wsi Z. oraz operat podziałowy działki nr [...] o nr ewidencyjnym [...], w ramach którego między innymi powstała działka nr [...], odpowiadająca aktualnemu numerowi działki [...] Natomiast w zakresie granic działek o nr [...], [...], [...], [...] wykonawca otrzymał dokumentację scaleniową o nr [...], w tym szkice z wyznaczenia powyższych działek o nr [...], i 31, operat podziałowy o nr [...], w ramach którego dokonano podziału działki nr [...] na między innymi działkę o nr [...], a także operat podziałowy o nr [...], wskutek którego powstała działka o nr [...]. Mając do dyspozycji powyższe materiały stanowiące część PZGiK, wykonawca prawidłowo ustalił, że dane pochodzące z wyżej wymienionych operatów źródłowych zawierają dane wiarygodne pod względem dokładności, aktualności i kompletności, przydatne dla jednoznacznego określenia granic działek o nr: [...], [...], [...], [...], położonych w obrębie ewidencyjnym K., oraz granic działki nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym Z. bez konieczności przeprowadzenia procedury przebiegu granic, w trybie § 33 powołanego rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W zakresie granic działki nr [...] organ odwoławczy wyjaśnił, że jak wynika z pracy geodezyjnej operat scaleniowy stanowił dokumentację bazową do dalszych obliczeń. Jak wykazał wykonawca, podczas modernizacji nie uwzględniono odnalezionych znaków - osnowy scaleniowej w punktach o nr 2 i 3, a ich współrzędne przyjęto z wyrównania sieci przy przyjęciu punktu nr 17001, który de facto osnową nie był. Wpłynęło to na przesunięcie punktów osnowy scaleniowej i w konsekwencji tego na błędne naliczenie przebiegu granic działki nr [...] podczas pierwotnych prac modernizacyjnych. Wykonawca zatem obliczył ponownie położenie granic działki nr [...] z działkami sąsiednimi o nr: [...], [...], [...] i [...], w punktach granicznych o nr [...], [...], [...], [...]. Następnie geodeta uzyskując współrzędne punktów granicznych działki uzyskanych w ramach powyższych działań podziału, przeliczył ponownie powierzchnię działki nr [...]. Powierzchnia wynikająca ze współrzędnych punktów granicznych dla działki nr [...] wyniosła 1,1654 ha (dotychczasowa powierzchnia wynosiła 1,1695 ha). W tych okolicznościach, zdaniem organu odwoławczego Starosta słusznie uwzględnił złożony zarzut w powyższym zakresie i dokonał korekty niewiążących danych modernizacyjnych w zakresie działki nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym Z. w oparciu o nowo sporządzoną dokumentację geodezyjną. W ocenie organu odwoławczego Starosta dołożył wszelkich starań do wykazania prawidłowego przebiegu granic przedmiotowej działki. Do identycznych wniosków doszedł organ II instancji po dokonaniu oceny kolejnego z nowo sporządzonych operatów geodezyjnych tj. o nr [...], dotyczącego działek o nr: [...], [...], [...] i [...], położonych w obrębie ewidencyjnym K.. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w tym przypadku wykonawca również doszedł do wniosku, iż jest w dyspozycji danych wiarygodnych pochodzących z dokumentacji wymienionej w § 30 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków tj. dokumentacji scaleniowej o nr [...] (w tym szkiców o nr [...], i 31), operatu podziałowego o nr [...], oraz operatu podziałowego o nr [...] i nie ma konieczności przeprowadzenia względem powyższych działek procedury ustalenia przebiegu granic wynikającej z § 33 ww. rozporządzenia. W ocenie organu II instancji przebieg granic przedmiotowych działek o nr: [...], [...], [...] i [...] w operacie technicznym wykonanym w ramach rozpatrzenia złożonych zarzutów tj. w operacie technicznym nr [...] jest zgodny z dokumentacją źródłową zachowaną w zasobie Starostwa Powiatowego w Białej Podlaskiej. Z uwagi natomiast na fakt, że nowo sporządzona dokumentacja o nr [...] wykazała rozbieżności w kwestii przebiegu granic działki nr [...] i [...] względem stanu ujawnionego w operacie z pierwotnych prac modernizacyjnych, Starosta słusznie uwzględnł złożony zarzut w powyższym zakresie i dokonał korekty niewiążących danych modernizacyjnych w zakresie działek nr [...] i [...], a w przypadku działek o nr [...] i [...] słusznie zarzuty odrzucił, gdyż względem tych nieruchomości nie wykazano żadnych rozbieżności. Odnośnie zarzutu co do działki o nr [...], to organ odwoławczy przypomniał, że jak wynika z akt sprawy, w dniu 30 czerwca 2022 r. w ramach operatu o nr [...], wykonawca przeprowadził ponowne czynności ustalenia przebiegu granic. Ponownego ustalenia dokonano pomiędzy działką nr [...] a działkami nr: [...], [...], [...] i [...]. Organ II instancji wyjaśnił, że z uwagi na brak w PZGiK wiarygodnej dokumentacji, nie było możliwości określenia położenia przebiegu granic działki nr [...]. Geodeta zgodnie z przepisami § 33 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków dokonał ustalenia przebiegu przedmiotowych granic, dobierając w słuszny sposób odpowiedni tryb ustalenia, kierując się przy tym obowiązującymi przepisami prawa. Prawidłowość wskazanej powyżej dokumentacji modernizacyjnej potwierdzono w nowo sporządzonym operacie technicznym nr [...] Jak wskazano z dokumentacji o nr [...] wynika, że granice ustalono na podstawie § 33 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków tj. na podstawie ostatniego spokojnego stanu posiadania. Organ odwoławczy wyjaśnił, że sporządzenie dokumentacji o nr [...] spowodowało konieczność dokonania aktualizacji wadliwych do tej pory danych ujawnionych w bazie ewidencji gruntów i budynków, jak również jednocześnie ich uwzględnienia w trybie złożonych zarzutów. W konkluzji organ II instancji wyjaśnił, że stanowisko organu odwoławczego w zakresie uwzględnienia zarzutu względem przebiegu granic działki o nr [...] i działki nr [...], oraz działek o nr: [...] i [...], jak również w zakresie odrzucenia zarzutu względem granic działek o nr: [...] i [...], pokrywa się z uzasadnieniem Starosty, zawartym w treści decyzji organu I instancji. Jednakże ze względu na nieprecyzyjne orzeczenie Starosty, czyli ze względu na nieuwzględnienie dokumentacji geodezyjnej, na podstawie której Starosta rozstrzygnął zarzuty organ odwoławczy zobowiązany był wykorzystać formę przyjętego orzeczenia, wynikającą z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i uchylić decyzję Starosty w całości oraz orzec co do istoty w zakresie działek o nr: [...], [...], [...], [...], 140, [...], przywołując przy tym numery dokumentacji geodezyjnej oraz poprzez wykazanie zmian z nich wynikających. W. P. złożył skargę na decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W skardze wniósł o: - uchylenie zaskarżonej decyzji w całości; - zobowiązanie Starosty o przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na gruncie wszystkich działek, zgodnie z obowiązującymi przepisami, w terminie dwóch miesięcy od prawomocnego wyroku; - zasądzenie kosztów sądowych; - zasądzenie grzywny lub sumy pieniężnej w pełnej wysokości od Starosty za bardzo długie prowadzenie postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu zarzutów skarżący podnosił, że modernizacja ewidencji gruntów i budynków została w bardzo dużej części przeprowadzona z ortofotomapy, a powołany w 2024 r. geodeta dokonał tylko oceny dokumentacji geodezyjnej i stwierdził, że są niezgodności z przeprowadzoną w kwietniu 2020 r. modernizacją ewidencji gruntów i budynków, ale nie wykazał granic działek w terenie. Skarżący argumentował, że: 1. Działka nr [...] ma związek z działką nr [...], jest przesunięcie granicy o 0,69 m od strony północnej, w którą stronę nie wiadomo, gdyż geodeta nie sporządził nowej mapy; 2. Działka nr [...] ma związek z działkami o nr: [...] i [...]. Działka nr [...] miała powierzchnię 0,50 ha, a po modernizacji została zwiększona do 0,5181 ha, być może działką nr [...]; 3. Działka nr [...] miała wymiary od północy 46,70 m, a po modernizacji 47,00 m, przesunięcie granic działek o 0,30 m, w którą stronę nie wiadomo; 4. Działka nr [...] miała wymiary od północy 49,50 m, a od południa 51,00 m, po modernizacji ma wymiary od północy 49,46 m, a od południa 50,97 m, tym samym zmniejszono powierzchnię działki z 2,34 ha do 2,3317 ha oraz wykazano na tej działce część łąki, której fizycznie nie ma; 5. Działka nr [...] ma bardzo zasadniczy związek z działką nr [...], jest bardzo duże przesunięcie granic działek, od strony wschodniej z 10,30 m, na 11,09 m, a od strony zachodniej z 3,80 m, na 3,01 m; 6. Działka nr [...] o powierzchni 0,8253 ha, geodeta zaznaczył mniejszą powierzchnię użytków rolnych, skarżący podnosił, że fizycznie użytkuje więcej, co powinno zostać uwzględnione; 7. Działka nr [...] - dokonano przesunięcia granic działki od strony północnej z 36,88 m, na 36,84 m, a od strony południowej z 36,85 m, na 36,80 m, zmniejszono szerokość działki, a zwiększono powierzchnię z 1,16 ha do 1,654 ha. W ocenie skarżącego w ogóle niezrozumiałe jest jak można wykonać modernizację ewidencji gruntów i budynków przez geodetów, a nie być na gruncie działek. Ponadto zdaniem skarżącego Starosta prowadził postępowanie przewlekle oraz dopuścił się bezczynności i przewlekłości. Zasądzenie grzywny lub sumy pieniężnej od Starosty jest, zdaniem skarżącego, zasadne, tak jak i cała skarga. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja z dnia 12 listopada 2024 r., którą Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił w całości decyzję Starosty Bialskiego z dnia 29 maja 2024 r. w przedmiocie zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, uwzględnił częściowo zarzuty i wskazał sposób numerycznego opisu granic poszczególnych działek i wpisu ich powierzchni, a w pozostałym zakresie zarzuty odrzucił. W tym miejscu podnieść już należy, że przedmiot zaskarżenia został przez stronę skarżąca precyzyjnie określony, poprzez wskazanie zarówno daty jak i numeru zaskarżonego aktu i nie budził wątpliwości. Kontroli sądu podana została decyzja organu odwoławczego, a nie stan bezczynności, czy przewlekłości postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją. Dlatego też zarzuty skargi w tym zakresie i wnioski o zasądzenie grzywny lub sumy pieniężnej za "bardzo długie prowadzenie postępowania" nie mogą być w tym postępowaniu rozważane i procedowane. W niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne. W świetle art. 2 pkt 8 ustawy, pod pojęciem ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości) – rozumie się system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Zbiór ten, pełniąc funkcje informacyjno-techniczne, nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw (por. wyroki w sprawach sygn. akt: I OSK 1718/13, Lex nr 1723906, III SA/Kr 633/14, Lex nr 1550407, III SA/Lu 140/10, Lex nr 669598). Zadanie prowadzenia ewidencji zostało powierzone starostom (art. 7d pkt 1 lit. a ustawy). Określone ustawą informacje o gruntach, budynkach, lokalach oraz właścicielach nieruchomości zawiera tzw. operat ewidencyjny, który zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy składa się z: 1) bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 prowadzonej za pomocą systemu teleinformatycznego oraz 2) zbioru dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, o której mowa w art. 24a p.g.i.k. W myśl art. 24a p.g.i.k.: 1. Starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych. 2. Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informację o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków. 3. Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego. 4. Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego, a także udostępnieniu za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344). 5. Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym. 6. Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych. 7. Upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale przedstawiciela wykonawcy prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, w terminie 15 dni roboczych od upływu terminu wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole. 8. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 7, dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa. 9. Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych. 10. O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji. 11. Do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące. 12. Zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Sama ustawa, choć określa przedmiot ewidencji i podstawowe wymagania co do jej zawartości, nie określa zasad jej prowadzenia. Czynią to przepisy wykonawcze do p.g.i.k. Rozporządzeniem wykonawczym jest obecnie rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Przy czym zauważyć trzeba, że na moment rozpoczęcia prac modernizacyjnych obowiązywało rozporządzanie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2019 r., poz. 393 ze zm.), które zawierało definicję modernizacji. Zgodnie z § 55 przedmiotowego rozporządzenia modernizacja ewidencji to zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu: 1) uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia; 2) modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu. Przy wykonywaniu modernizacji ewidencji gruntów i budynków wykonawca prac zobowiązany był, zgodnie z regulacją § 56 ust. 1 w zw. z § 36 tego rozporządzenia do uwzględnienia dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: m.in. w postępowaniu rozgraniczeniowym; w celu podziału nieruchomości; w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów; w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości; na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, czy też przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków. Obowiązek taki wynika, również z regulacji obowiązującego obecnie rozporządzenia z 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, o czym poniżej. Zgodnie przy tym z regulacją § 47 nowego rozporządzenia do prac geodezyjnych zgłoszonych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia dopuszcza się stosowanie przepisów dotychczasowych, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r. Przypomnieć należy, że jak wynika z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonej decyzji, organ I instancji wykonując wytyczne organu odwoławczego zawarte w kolejnej decyzji tego organu z dnia 10 sierpnia 2023 r. ustalił zakres żądania skarżącego W. P. i M. J., którą w postępowaniu administracyjnym skarżący reprezentował. W protokołach z dnia 17 listopada 2023 r., oraz z dnia 28 listopada 2023 r.(k.25 i 26 – t. akt adm. bez numeru z decyzją organu I instancji z dnia 29 maja 2024 r.) skarżący wskazał, że zarzuty dotyczą przebiegu wszystkich granic (szerokości) działek o nr: [...], [...] (własność skarżącego), [...], [...] (własność M. J. ), położonych w obrębie ewidencyjnym K. oraz przebiegu granic działki o nr [...] (własność skarżącego), położonej w obrębie ewidencyjnym K. K. i przebiegu działki nr [...] (własność M. J. ) położonej w obrębie ewidencyjnym Z. Zgodnie z zaleceniem organu odwoławczego Starosta rozszerzył przy tym krąg stron postępowania o właścicieli działek sąsiadujących z działkami, które stanowiły przedmiot zarzutów. Prawidłowość postępowania organów w tym zakresie nie była przez skarżącego kwestionowana i nie budzi również wątpliwości sądu. Z akt sprawy wynika również, że w niniejszym postępowaniu na skutek złożonych przez skarżącego zastrzeżeń co do ustalenia przebiegu granic działki nr [...] sporządzonego przez wykonawcę prac modernizacyjnych - firmę [...] Sp. z o.o. w S., Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego dokonał analizy sporządzanej w tym zakresie pracy geodezyjnej przyjętej do PODGiK w Białej Podlaskiej w dniu 24 sierpnia 2020 r. za nr [...] - tom I oraz [...] - tom II i ocenił, że w ramach ustalenia przebiegu granic tej nieruchomości rowy stanowiące własność Skarbu Państwa zostały włączone do granic przyległych (w tym do działki nr [...]), co było działaniem nieprawidłowym, gdyż mogło stanowić o nieformalnym przeniesieniu prawa własności. Przedmiotowa analiza organu nadzoru i stanowiła podstawę do działań organu I instancji w zakresie zobowiązania wykonawcy prac modernizacyjnych do ponownego ustalenia przebiegu granic działki nr [...], co miało miejsce w dniu 30 czerwca 2022 r. w obecności stron, i skutkowało również przywróceniem działki rowu o nr [...] na wysokości działki skarżącego. Operat z przedmiotowych czynności został przekazany do PODGiK w dniu 8 lipca 2022 r. i zaewidencjonowany pod nr zasobu [...] (k. 61 i 80-95 tom II akt adm.) Z akt sprawy wynika również, że z uwagi na wątpliwości co do poprawności dokumentacji modernizacyjnej i obowiązku wszechstronnego wyjaśnienia sprawy zaszyła konieczność wykonania ponownej dokumentacji geodezyjnej mającej na celu właściwe obliczenie przebiegu granic działek objętych zarzutami nr: [...], [...], [...], [...] [...] i [...]. W skutek powyższego wyłoniono w winku zapytania ofertowego uprawnionego geodetę, który dokonał obliczenia przebieg granic po modernizacji z czego sporządzono trzy operaty geodezyjne: operat dotyczący działek o nr: [...], [...], [...], [...] zaewidencjonowany pod nr [...], dotyczący działki nr [...] zaewidencjonowany pod nr [...] i dotyczący działki nr [...] zaewidencjonowany pod nr [...] (operaty k. 54 -119 - t. akt adm. bez numeru z decyzją organu I instancji z dnia 29 maja 2024 r.). Podkreślenia przede wszystkim wymaga, że jak wynika z akt sprawy i dokonanych przez uprawnionego geodetę ustaleń w PODGiK w Białej Podlaskiej, istnieje względem granic działek o nr: [...], [...], [...], [...], położonych w obrębie ewidencyjnym K., oraz względem działki nr [...], położonej w Z. dokumentacja wymieniona w § 30 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 27 lipca 2021 r., które miało zastosowanie w sprawie, co ma kluczowe znaczenia dla oceny zasadności zarzutów skargi co do przeprowadzenia modernizacji i kontroli jej wyników w nowo powstałych operatach technicznych bez wykazania granic na gruncie. Zgodnie bowiem z § 30 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia przebieg granic działek ewidencyjnych w procesie zakładania, modernizacji albo bieżącej aktualizacji ewidencji wykazuje się na podstawie: 1) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej na potrzeby: a) postępowania rozgraniczeniowego, b) postępowania w sprawie scalenia lub wymiany gruntów, c) postępowania w sprawie scalenia i podziału nieruchomości, d) postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, e) podziału nieruchomości, f) wznowienia znaków granicznych, wyznaczenia punktów granicznych lub ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych; 2) innych materiałów zasobu dotyczących przebiegu granic; 3) dokumentacji geodezyjnej sporządzonej przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji. Wykonawca nowo sporządzonych operatów o nr [...] (dotyczącego działek o nr: [...], [...], [...], [...]) i o nr [...] (dotyczącego działki nr [...]) otrzymał w zakresie granic działek o nr [...], [...], [...], [...] dokumentację scaleniową o nr [...], w tym szkice z wyznaczenia powyższych działek o nr [...], [...], i [...], operat podziałowy o nr [...], w ramach którego dokonano podziału działki nr [...] na między innymi działkę o nr [...] oraz operat podziałowy o nr [...], wskutek którego powstała działka o nr [...]. W zakresie granic działki nr [...] otrzymał z kolei dokumentację źródłową w postaci operatu technicznego o nr [...] dotyczący parcelacji majątku wsi Z., w tym szkic o nr 1 z naniesionymi miarami czołowymi działki nr [...], oraz operat podziałowy tej działki o nr ewidencyjnym [...], w ramach którego między innymi powstała działka nr [...], odpowiadająca aktualnemu numerowi działki [...] Dane pochodzące z wyżej wymienionych operatów źródłowych, w ocenie wykonawcy, zawierały dane wiarygodne pod względem dokładności, aktualności i kompletności, przydatne dla jednoznacznego określenia granic działek o nr: [...], [...], [...], [...], położonych w obrębie ewidencyjnym K., oraz granic działki nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym Z. bez konieczności przeprowadzenia procedury przebiegu granic w trybie § 33 ww. rozporządzenia. Organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę i dokonując analizy nowo sporządzonych operatów geodezyjnych o wskazanych wyżej numerach oraz materiału dowodnego wykorzystanego do ich sporządzenia trafnie uznał, że po pierwsze spełniają one standardy rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. z 2022 r., poz. 1670), a po drugie, że wykazany w nich przebieg granic przedmiotowych działek jest zgodny z dokumentacją źródłową zachowaną w zasobach Starostwa Powiatowego w Białej Podlaskiej. Skarżący ustaleń zarówno co do istnienia wiarygodnej i przydatnej dla jednoznacznego określenia granic omawianych działek dokumentacji źródłowej, jaki oceny sporządzonych prac geodezyjnych pod względem spełnienia standardów technicznych w istocie nie podważał. Skarżący uważa jednak, że nie doszło do czynności na gruncie, co jest sprzeczne z przepisami prawa, których nie wskazuje. Stanowisko to jest oczywiści błędne. Zgodzić się bowiem należy z organem odwoławczym, że w świetle obowiązujących przepisów prawa, które przytoczono powyżej warunkiem koniecznym otwierającym możliwość pozyskania danych dotyczących przebiegu granic działek w drodze terenowych pomiarów geodezyjnych poprzedzonych ustaleniem przebiegu granic bezpośrednio na gruncie staje się stwierdzenie braku dokumentacji wymienionej w powołanym § 30 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, co jak wskazano w okolicznościach niniejszej sprawy w zakresie działek o nr [...], [...], [...], [...] i [...] nie miało miejsca i nie zostało przez skarżącego podważone. Z § 31 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków jasno bowiem wynika, że dopiero jeżeli brak jest dokumentacji lub materiałów, o których mowa w § 30, albo zawarte w nich dane nie pozwalają na odtworzenie położenia granic z dokładnością właściwą dla szczegółów I grupy określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 ustawy, dane dotyczące położenia granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku pomiarów geodezyjnych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic. W niniejszej sprawie, w ocenie sądu, brak jest również podstaw do podważenia oceny organów, że znajdującą się w zasobie geodezyjnym starostwa dokumentacja źródłowa pozwalała na odtworzenie położenia granic z dokładnością wymaganą przepisami rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, jak i w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Tym samym stanowisko skargi co do tego, że obowiązkiem wykonawcy prac geodezyjnych w postępowaniu modernizacyjnym jest zawsze wykonanie czynności ustalenia przebiegu granic w terenie jest stanowiskiem całkowicie chybionym i sprzecznym z obowiązującymi przepisami prawa. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i wykazanych w nowo sporządzonej dokumentacji o nr [...] rozbieżności w kwestii przebiegu granic działki nr [...] i [...] względem stanu ujawnionego w operacie z pierwotnych prac modernizacyjnych, zgodzić się należy z organem odwoławczym, że złożony przez skarżącego zarzut w powyższym zakresie należało uwzględnić i dokonać korekty danych modernizacyjnych w zakresie działek nr [...] i [...], a w przypadku działek o nr [...] i [...] zarzuty odrzucić, albowiem nie wykazano względem tych nieruchomości żadnych rozbieżności z wynikami przeprowadzonej modernizacji. Jak już wskazano, z akt sprawy wynika, że w przypadku działek o nr [...], [...], [...] i [...], do określenia przebiegu ich granic z działkami sąsiednimi, jako operat bazowy posłużyła dokumentacja scaleniowa wsi K. o nr [...]. Wykonawca obliczał położenie punktów granicznych powyższych działek metodą graficzną. Z wykonanych działań uprawnionego geodety wynika, że wykonawca przeprowadził w pierwszej kolejności kontrolę odległości pomiędzy osnową scaleniową, która posłużyła do przyjęcia naliczanych współrzędnych punktów granicznych przedmiotowych działek. W zakresie działki nr [...], wykonawca ustalił, że podczas modernizacji niewłaściwie obliczono współrzędne punktu o nr [...] na podstawie błędnie wpisanej (poprawionej tuszem) na szkicu scaleniowym nr [...] (k.63 t. akt adm. z operatami, z decyzją I instancji z dnia 29 maja 2024 r.) miary bieżącej od punktu osnowy nr [...] w kierunku punktu nr [...] (441,90 m), gdzie powinna być wpisana miara 441,20 m. Ustalił, że szerokość działki [...] wynosi 33,80 co wynika z zapisu czołówki na szkicu, z miary bieżącej w kierunku odwrotnym od przyjętego do obliczeń oraz z obliczeń powierzchni działki [...], gdzie szerokość przyjęto 33,8 m i uznał, że należało przeliczyć punkt [...] na prawidłową odległość (czołówkę). Na podstawie obliczeń dokonywanych na podstawie linii pomiarowej opartej na punktach osnowy scaleniowej o nr [...] wykonawca również naliczył położenie punktu o nr [...], zachowując przy tym czołówkę wynikającą ze szkicu scaleniowego o nr [...]. Wykonawca na podstawie linii pomiarowej opartej na punktach osnowy scaleniowej o nr [...], naliczył położenie punktów granicznych o nr [...], zachowując przy tym również czołówkę wynoszącą 34,10 m. Wykonawca wyjaśnił również, że współrzędne punktu nr [...] podczas modernizacji wykazano z operatu o nr [...], gdzie w ich przeliczeniu z danych scaleniowych, wykazano różnicę 0,24 m. Wykonawca ustalił, że punkt ten podczas modernizacji błędnie został naliczony przez wykonawcę, gdyż granica w tym punkcie pochodzi ze scalenia, dlatego należało go przeliczyć. Dalej jak wynika z opracowania technicznego, z operatu [...] - podział działki [...] - do modernizacji przyjęto współrzędne wszystkich punktów granicznych (w tym granic zewnętrznych dzielonej działki), natomiast nie rozrzucono odchyłki na działce [...] w stosunku do działki [...] - obecnie, w niniejszym operacie, przeliczono punkt 8-1010 (między działkami [...] i [...]) miedzy punktami [...] i [...] w taki sposób, aby w zaokrągleniu do 0,10 m czołówki były zgodne ze scaleniem i podziałem działki [...] - na działce [...] - 25,10 m, na działce [...] - 65,90 m. Organ odwoławczy odnosząc się do materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie trafnie zauważa, że jak wynika ze szkicu scaleniowego o nr [...] (k.61 t. akt. adm. z operatami), szerokość działki nr [...] od północy wynosiła 91,40, a od południa 89,20. Wskutek podziału przeprowadzonego w 1982 r., działka nr [...] podzieliła się na działki nr [...] i [...]. Zgodnie ze szkicem przedstawiającym podział działki (k.55 t. akt. adm. z operatami), działka nr [...], od północy uzyskała szerokość 65,90 m, a od południa 63,70 m. Wykonawca naliczając punkty graniczne o nr [...], [...], [...] i [...], zachował powyższe czołówki, wynikające wprost z dokumentacji źródłowej jaką jest operat scaleniowy wsi K. o nr [...] oraz operat podziałowy o nr [...]. Z ustaleń i wyjaśnień wykonawcy wynika zatem, że przypadku działki nr [...], w porównaniu do modernizacji ewidencji gruntów i budynków, jedynie współrzędne punktu granicznego o nr [...] uległy zmianie, a w przypadku działki nr [...] punkty [...], [...]. Pozostałych punktów granicznych nie zmieniano - obliczenia wykazały zgodność współrzędnych z obliczonymi i wykazanymi w modernizacji. W konkluzji zatem organy trafnie przyjęły, że w tych okolicznościach skoro nowo sporządzona dokumentacja geodezyjna o nr [...] wykazała rozbieżności w kwestii przebiegu granic działki nr: [...] i [...] względem stanu ujawnionego w operacie z pierwotnych prac modernizacyjnych, należało złożone przez stronę zarzuty w powyższym zakresie uwzględnić i dokonać korekty niewiążących danych modernizacyjnych w zakresie tych działek. Co do przebiegu granic działek nr [...], jak i [...], to z akt sprawy wynika, że przebieg granic działki o nr [...], opartych o punkty nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], oraz przebieg granic działki nr [...], opartych na punktach [...], [...], [...], [...], [...], [...], został ponownie przez wykonawcę naliczony z operatu scaleniowego oraz operatu podziałowego o nr [...]. Wykonawca wykorzystał przy tym linie pomiarowe osnowy scaleniowej oparte na punktach nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Wykonawca porównał uzyskane współrzędne punktów granicznych z tymi wykazanymi w operacie z modernizacji, i uznał na tej podstawie zgodność. W tych okolicznościach stanowisko organów, iż zarzuty co do tych działek nie mogły zostać uwzględnione jest prawidłowe. Podkreślić przy tym trzeba co zaakcentował także wykonawca dokonujący obliczenia przebiegu granic działek po modernizacji, że różnice w wymiarach działek między danymi ze scalenia i obliczonymi na podstawie osnowy scaleniowej i szkiców wynikają z wykazania ich obecnie z dokładnością do 0,01 m w przeciwieństwie do scalenia, gdzie wykazywano je z dokładnością do 0,10 m. Różnice w powierzchni działek wynikają z kolei z obliczenia i wykazania ich obecnie z dokładnością do 0,0001 ha, gdzie po scaleniu - wykazane były z dokładnością do 0 01 ha. Obowiązek zastosowania wskazywanych dokładności wynika wprost z regulacji rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków jak i rozporządzenia w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie z § 16 ust. 2 i 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków pole powierzchni, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 (czyli pole powierzchni ewidencyjnej), oblicza się na podstawie współrzędnych punktów granicznych działki ewidencyjnej, uwzględniając wartość poprawki odwzorowawczej, i wykazuje się w hektarach z precyzją zapisu do 0,0001 ha. (ust. 20). Dla działek ewidencyjnych, dla których pole powierzchni od chwili założenia ewidencji nie zostało obliczone z precyzją zapisu do 0,0001 ha, dopuszcza się wykazywanie powierzchni z precyzją zapisu do 0,01 ha (ust. 3). Z kolei zgodnie z § 4 ust. 1 drugiego z powołanych rozporządzeń wyniki pomiarów długości oraz współrzędne prostokątne płaskie przy wykonywaniu geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych wyraża się w metrach z precyzją zapisu do 0,01 m, a dla pomiarów wymagających wyższej dokładności - w metrach z precyzją zapisu do 0,001 m. Podnieść również należy, jak wynika z operatu technicznego [...] po zbadaniu ksiąg wieczystych dla działek objętych omawianym operatem wykonawca prac geodezyjny ustalił, że działki nr [...] [...] [...] i [...] wykazane zostały z powierzchnią wg starej ewidencji nie zaktualizowano tych powierzchni po modernizacji ewidencji gruntów. W konsekwencji w zakresie działki nr [...] powierzchnia wg starej ewidencji wynosiła 1,64 ha, po modernizacji 1,6289 ha, a wg nowych obliczeń z wykazaniem skorygowanej szerokości z dokładnością do 0,0001 ha - 1,6445 (w zaokrągleniu = 1,64 ha). Podobnie odnośnie działki [...] - powierzchnia wg starej ewidencji wynosiła 2,34 ha, po modernizacji ewidencji 2,3317 ha, wg nowych obliczeń również wyniosła 2,3317 ha. Jak widać powierzchnia zgodna jest z modernizacją, a różnica powierzchni w stosunku do scalenia wynika z wykazania jej z dokładnością do 0,0001 ha (w scaleniu obliczona = 2,33 ha, po dodaniu poprawki = 2,34 ha). Działka [...] miała z kolei powierzchnię 0,32 ha, po modernizacji 0,3171 ha i po nowych obliczeniach również 0,3171 ha, co po zaokrągleniu daje powierzchnię zgodną z modernizacją – 0,32 ha. Odnośnie działki nr [...] wskazano z kolei, że powierzchnia wg starej ewidencji wynosiła 0,82 ha, po modernizacji 0,8239, a wg nowych obliczeń wyniosła 0,8253 ha, co było wynikiem mało dokładnych obliczeń w scaleniu i podziale. Różnica w powierzchni działki w stosunku do scalenia (i podziału) wynika z przyjęcia mniejszej długość działki od rzeczywistej, co wpłynęło na pomniejszenie obliczonej wówczas powierzchni. W tych okolicznościach nie sposób uznać za trafne zarzuty skargi co przesunięcia granic czy zmniejszenia powierzchni działek nr: [...], [...], czy [...]. W kontekście zarzutów skargi co do działki nr [...], w zakresie wykazania części łąki, której fizycznie nie ma, to zauważyć należy, że po pierwsze, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (Dz.U.2012, poz. 1246) klasyfikację przeprowadza starosta z urzędu albo na wniosek właściciela gruntów podlegających klasyfikacji albo innego władającego takimi gruntami wykazanego w ewidencji gruntów i budynków (§ 3). Po drugie z urzędu klasyfikację przeprowadza się na gruntach, na których starosta zarządził przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków albo okresowej weryfikacji danych ewidencyjnych ale tylko w przypadku zmiany użytków gruntowych na gruntach podlegających klasyfikacji (§ 4 pkt 4). Podzielić należy stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym przedmiocie wyrażone w wyroku z dnia 24 września 2021r., sygn. akt I OSK 4338/18 (LEX nr 3240028), że nie w każdym postępowaniu modernizacyjnym powstaje obowiązek przeprowadzenia z urzędu klasyfikacji gruntów, ten obowiązek powstaje wówczas, gdy w ramach modernizacji zmieniony został użytek gruntowy, a jest to tego rodzaju użytek gruntowy, który jest objęty obowiązkiem gleboznawczej klasyfikacji. Jeżeli zaś w postępowaniu modernizacyjnym użytek gruntowy nie był zmieniany, wówczas nie powstaje obowiązek przeprowadzenia z urzędu klasyfikacji gruntów. Jak natomiast wynika z akt sprawy w rozliczeniu konturów klasyfikacyjnych na niniejszych działkach wykazano wynik "bez zmian" (k. 67 i k. 69 t. akt. adm. z operatami). Zupełnie chybiona pozostaje również argumentacja skargi co do wytyczenia granic działki nr [...]. W ocenie skarżącego skoro skarżący fizycznie użytkuje więcej, to ten stan faktyczny powinien zostać uwzględniony. W kontekście powyższego zauważyć tylko wypada, że granica widniejąca na gruncie może nie być zgodna z granicą prawną. Jednakże kwestie dotyczące prawidłowego zasięgu prawa własności nie mogą być rozstrzygane w postępowaniu modernizacyjnym. Granica nieruchomości wyznacza zasięg przysługującego do niej prawa własności, dlatego też spór o tę granicę jest w istocie sporem o zasięg prawa własności, którego rozstrzygnięcie nie należy do postępowania ewidencyjnego, lecz do postępowania rozgraniczeniowego przed właściwym organem. Sąd nie podziela również zarzutów skargi w zakresie poczynionych przez organ ustaleń co do działki nr [...]. Przypomnieć należy, że zarzut co do tej działki został przez organy uwzględniony, oraz że na potrzeby obliczenia przebiegu granic tej działki po modernizacji został sporządzony operat techniczny zaewidencjonowany pod nr zasobu [...] Analiza przedmiotowej pracy geodezyjnej, w ocenie sądu doprowadziła organy do trafnych wniosków. Z pracy wykonawcy wynika, że dokumentacją na której podstawie wykonawca określił przebieg granic działki nr [...] z działkami sąsiednimi o nr: [...], [...], [...] i [...] był operat [...] dotyczący parcelacji majątku wsi Z., w 1926 r. tym szkic o nr [...] z naniesionymi miarami czołowymi działki nr [...] (k.98 t. akt. adm. z operatami) oraz operat podziałowy tej działki o nr ewidencyjnym [...], w ramach którego między innymi powstała działka nr [...], odpowiadająca aktualnemu numerowi działki [...] Wykonawca przeliczył położenie granic przedmiotowej działki opartych na punktach granicznych o nr: [...], [...], [...], [...] na podstawie szkicu scaleniowego o nr 1 oraz na podstawie operatu podziałowego o nr [...]. Zachowane zostały podane szerokości działki w dokumentacji źródłowej, tj. od strony południowej na granicy z działką nr [...] wykonawca zachował miarę 36,80 m, a od strony północnej 36,84 m (k.108 - 109 t. akt adm. z operatami) Wykonawca wskazał, że analiza operatu z modernizacji wykazała różnice i niezgodności mające wpływ na obliczenie granic działki nr [...]. Jak wyjaśniono przy rozliczeniu osnowy scaleniowej, jak wykazano na szkicu osnowy ewidencyjnej, przyjęte punkty nawiązania znajdowały się w zachodniej części obiektu, natomiast z rejonu opracowania przyjęto jedynie punkt oznaczony na tym szkicu i w obliczeniach numerem 17001, który miał odpowiadać punktowi nr 1 sieci scaleniowej. Punkt ten przyjęto podczas modernizacji z pomiaru punktu drogowego, który właściwie nie był punktem osnowy scaleniowej. Jak wykazał wykonawca, podczas modernizacji nie uwzględniono współrzędnych odnalezionych znaków - osnowy scaleniowej w punktach o nr 2 i 3, a ich współrzędne przyjęto z wyrównania sieci przy przyjęciu punktu nr [...], który osnową nie był i oznaczono nr [...] i [...]. Wpłynęło to na przesunięcie punktów osnowy scaleniowej w stosunku do ich faktycznej lokalizacji. Wykonawca zatem pomijając dane z modernizacji, w oparciu o obliczoną ponownie osnowę scaleniową oraz szkic scaleniowy, obliczył ponownie położenie granic działki nr [...] z działkami sąsiednimi o nr: [...], [...], [...] i [...], w punktach granicznych o nr [...], [...], [...], [...]. Współrzędne punktów granicznych zestawiono z wykazanymi współrzędnymi po modernizacji, wskutek czego wykazano rozbieżność w tym zakresie. Geodeta następnie uzyskując współrzędne punktów granicznych działki uzyskanych w ramach powyższych działań podziału, przeliczył ponownie powierzchnię działki nr [...]. Powierzchnia wynikająca ze współrzędnych punktów granicznych dla działki nr [...] wyniosła 1,1654 ha (dotychczasowa powierzchnia wynosiła 1,1695 ha). W związku z wykazaniem w nowo sporządzonej dokumentacji o nr [...] rozbieżności w kwestii przebiegu granic działki nr [...] względem stanu ujawnionego w operacie z pierwotnych prac modernizacyjnych, organy słusznie uwzględniły złożony zarzut w powyższym zakresie i dokonały korekty danych modernizacyjnych co do tej działki. W dalszej kolejności zauważyć również należy, że choć w skardze skarżący zarzutów co do działki nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym K. K. już nie czyni, to jednakże mając na uwadze, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej "p.p.s.a." sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy ocenić trzeba działanie organów i w tym zakresie. W ocenie sądu, trafne są również wnioski organów odnośne zasadności złożonego w postępowaniu modernizacyjnym zarzutu strony co do przebiegu granic działki nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym K. K. i uwzględnienia danych zawartych w operacie technicznym o nr [...], po jego "weryfikacji" w wyniku ponownego obliczenia granic po modernizacji (operat techniczny nr [...]). Przedmiotowy operat został sporządzony na skutek przeprowadzonych w dniu 30 czerwca 2022 r. ponownych czynności ustalenia przebiegu granic, na podstawie § 33 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, tzn. według ostatniego spokojnego stanu posiadania. Postępowanie to było jak najbardziej prawidłowe albowiem jak ustalono brak było w PZGiK wiarygodnej dokumentacji geodezyjnej umożliwiającej określenie położenia przebiegu granic działki nr [...]. Zwrócić przy tym uwagę należy, że z akt sprawy wynika, iż organ odwoławczy przed podjęciem kontrolowanego rozstrzygnięcia postanowieniem z dnia 27 września 2024 r. zlecił Staroście przedstawienie dowodu i wyjaśnień zarówno co do działki nr [...] (na okoliczność wykonania podczas pracy geodezyjnej nr [...] analizy materiałów PZGiK i wyników pomiaru – wykazującej, że przebieg wszystkich granic tej działki został ustalony w postępowaniu administracyjnym, sądowym lub w trybie przepisów wydanych na podstawie art. 26 ust. 2 p.g.i.k.), jak i działki nr [...] poprzez przedstawienie informacji oraz innych niż mapa ewidencyjna dowodów, które uzasadniałyby uznanie, że ustalony w dniu 30 czerwca 2022 r. przebieg granic tej działki nie jest sprzeczny z dokumentacją źródłową, w kontekście spełnienia kryterium pozwalającego na zastosowanie trybu z § 33 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków (postanowienie k. 64 t. akt adm. z decyzją organu II instancji). W odpowiedzi organ I instancji wyjaśnił co działki nr [...], że jedynym dokumentem zdeponowanym w PZGiK wskazującym na przybliżony przebieg granic działki nr [...], była mapa ewidencyjna w skali 1:5000 (pismo organu I instancji z dnia 2 października 2024 r. k. 113 t. akt adm. z decyzją organu II instancji). Jak natomiast stanowi § 33 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków: - ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych wraz z danymi dotyczącymi punktów granicznych dokonuje geodeta posiadający uprawnienia zawodowe w zakresie, o którym mowa w art. 43 pkt 2 lub 5 ustawy, zwany dalej "geodetą uprawnionym", na podstawie zgodnych wskazań podmiotów, o których mowa w § 11 pkt 7 i § 12 pkt 1, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, jeżeli wskazywany przebieg nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach dotyczących przebiegu ustalanych granic (ust. 1); - w przypadku gdy właściwe podmioty nie złożą do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych zgodnego oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, przebieg granic działek ewidencyjnych wraz z danymi dotyczącymi punktów granicznych ustala geodeta uprawniony według ostatniego spokojnego stanu posiadania, jeżeli ten stan posiadania nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek (ust 2); - w przypadku gdy spokojnego stanu posiadania, o którym mowa w ust. 2, nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujących te grunty wraz z danymi dotyczącymi punktów granicznych ustala geodeta uprawniony po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów (ust. 3). W ocenie sądu, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zgodzić się należy z organem II instancji, że geodeta trafnie ocenił, iż spokojny stan posiadania w granicach działki nr [...] nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, tj. z mapą ewidencyjną w skali 1:5000. Taka ocena obligowała ograny do uznania zasadności zarzutu co do tej działki, i stanowisko to nie było, jak wskazano wyżej, przez skarżącego na etapie postępowania sądowego podważane. Podsumowując, jak wynika z powyższego, na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy, zarzuty skarżącego rozstrzygnięto w oparciu o nowo sporządzone dokumentacje geodezyjne o nr: [...], [...] oraz [...], co w świetle przedstawionych okoliczności sprawy było nie tylko uprawnione ale nawet pożądane, gdyż zgodnie z podstawową zasadą postępowania administracyjnego (zasada prawdy obiektywnej – art. 7 k.p.a.) organy zobowiązane są do podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Podkreślić również należy, że organ w zaskarżonej decyzji w sposób szczegółowy wyjaśniły w oparciu o jakie dokumenty wykazano przebieg granic poszczególnych nieruchomości i jak to uczyniono. Zgodzić się również należy z organem odwoławczym, że pomimo podzielnia przez organ nadzoru stanowiska Starosty w zakresie uwzględnienia zarzutów względem przebiegu granic działki o nr [...], położonej w m. K. K., działki nr [...], położonej w m. Z. , oraz działek o nr: [...] i [...], położonych w m. K., jak również w zakresie odrzucenia zarzutu względem granic działek o nr [...] i [...], położonych w m. K., zaszła konieczność zastosowania trybu z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., tj. uchylenia decyzji organu I instancji w całości i orzeczenia co do istoty sprawy ze względu na nieprecyzyjne orzeczenie Starosty, poprzez brak uwzględnienia dokumentacji geodezyjnej, na podstawie której Starosta rozstrzygnął zarzuty skarżącego i która ma stanowić podstawę wprowadzonych zmian i w jaki sposób. Aby wprowadzenie stosownych zmian było możliwe do wykonania tryb rozstrzygnięcia zastosowany przez organ był koniecznością. W ocenie sądu organ odwoławczy, tak jak tego wymaga zasada dwuinstancyjności (art. 15 k.p.a.) ponowne rozpatrzył sprawę w pełnym zakresie. Organ odwoławczy w sposób prawidłowy ocenił zgromadzone dokumenty i doszedł do wniosków mających pokrycie w zgromadzonym materiale dowodowym. Działaniom organów obu instancji nie można zarzucić dowolności. Jak wykazano działanie organu odwoławczego nie miało tylko charakteru czysto kontrolnego, ale było działaniem merytorycznym. Zebrany w toku postępowania materiał dowodowy jest kompletny i został poddany wszechstronnej analizie, a wyprowadzone wnioski należało uznać za spójne i logiczne. Zaskarżona decyzja odpowiada wymogom art. 107 § 1 i 3 k.p.a., zawiera bowiem wszystkie wskazane w tym przepisie elementy oraz wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Jeszcze raz przypomnieć skarżącemu należy, że istotą modernizacji ewidencji gruntów i budynków jest utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia wykonawczego w sprawie ewidencji gruntów i budynków, uzupełnienie tych danych, czy ich modyfikacji do wymagań określonych w rozporządzeniu. Podstawę tych działań technicznych, czy organizacyjnych stanowi w pierwszej kolejności wykorzystanie dokumentacji źródłowej przyjętej do zasobu, a nie ustalanie przebiegu granic poprzez podjęcie czynności na gruncie. Nawet jednak przy ustalaniu przebiegu granic działek ewidencyjnych w trybie § 33 rozporządzenia można dokonać modyfikacji przebiegu granic tylko pod warunkiem, że przebieg ten nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach dotyczących przebiegu ustalanych granic lub nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek. Pamiętać trzeba, że organ ewidencyjny jedynie rejestruje w ewidencji te stany prawne, które zostały ustalone w innym trybie lub przez inne organy i wynikają z potwierdzających je dokumentów. Starosta ma obowiązek zachowania prowadzonego rejestru w stanie aktualności, co jednak nie oznacza konieczności uwzględniania każdego żądania wnioskodawcy, które nie jest poparte stosowną dokumentacją uzyskaną w określonym trybie. Modernizacja ewidencji gruntów nie ma na celu ustalenia przebiegu granic działek. Zatem procedura ta nie służy do rozstrzygania spornych stanów na gruncie, jeżeli chodzi o przebieg granic. W sytuacji, gdy powstaje spór co do przebiegu granicy, a także co do położenia znaków granicznych, to spór taki może być rozstrzygnięty wyłącznie w drodze postępowania rozgraniczeniowego. Z tych wszystkich względów oraz na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło