III SAB/Lu 18/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Dorota Winiarczyk - Ożóg, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 17 listopada 2015 r. sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie odmowy wydania kary parkingowej oddala skargę. W dniu [...] lutego 2015 r. wpłynął do Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Z. wniosek M. G. o wydanie karty parkingowej. Pismem z dnia [...] marca 2015 r., Nr [...], Przewodniczący Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Z. poinformował skarżącego o odmowie przyznania karty parkingowej. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 23 października 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 1446 z późn. zm.), dalej: ustawa zmieniająca, kartę parkingową wydaje się jedynie osobom posiadającym orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności i mającej przyczynę niepełnosprawności oznaczoną symbolem 04-O, 05-R lub 10-N. Z uwagi na to, że skarżący posiada orzeczenie z dnia [...] marca 2014 r. o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, odmówiono mu wydania karty parkingowej na podstawie tego orzeczenia. Jednocześnie pouczono skarżącego o możliwości wystąpienia z ponownym wnioskiem o wydanie karty na zasadach obecnie obowiązujących. Pismem z dnia [...] marca 2015 r. M. G. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa i wydania mu karty parkingowej. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r., Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Z. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. W skardze na bezczynność Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Z. M. G. wniósł o zobowiązanie organu do wydania karty parkingowej i stwierdzenie, że doszło do rażącego naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Z. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a p.p.s.a, w tym w sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia obowiązku i braku przeszkód - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (zob. wyrok NSA z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt I FSK 911/14). Celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności, bez przesądzenia o treści czy skutkach tych działań. Rozstrzygając sprawę, której przedmiotem jest bezczynność organu, Sąd ogranicza się jedynie do skontrolowania czy organ rzeczywiście nie podjął działania, do którego był zobowiązany. Poza zakresem kontroli Sądu pozostaje natomiast prawidłowość czynności załatwiających zgłoszone żądanie. Mówiąc inaczej, Sąd nie bada merytorycznej i procesowej poprawności czynności, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie została dokonana czynność lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SAB/Łd 88/12, wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 lutego 2007 r., sygn. akt I SAB/Wa 194/06,). W rozpoznawanej sprawie, skarga dotyczy bezczynności Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Z. w przedmiocie odmowy wydania karty parkingowej. Wydawanie kart parkingowych dla osób niepełnosprawnych zostało uregulowane w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r, poz. 1137 z późn. zm.), dalej: Prawo o ruchu drogowym. W myśl art. 8 ust. 3a powyższej ustawy, w brzmieniu na dzień złożenia przez skarżącego wniosku o wydanie karty parkingowej, kartę parkingową wydaje się: 1) osobie niepełnosprawnej zaliczonej do znacznego albo umiarkowanego stopnia niepełnosprawności mającej znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się; 2) osobie niepełnosprawnej, która nie ukończyła 16 roku życia mającej znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się; 3) placówce zajmującej się opieką, rehabilitacją lub edukacją osób niepełnosprawnych mających znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się. Kartę parkingową osobie, o której mowa w ust. 3a pkt 1 i 2, wydaje, za opłatą i po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, przewodniczący powiatowego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721, z późn. zm.), dalej ustawa o rehabilitacji zawodowej, na podstawie wydanego przez zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności: 1) orzeczenia o niepełnosprawności, 2) orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, 3) orzeczenia o wskazaniach do ulg i uprawnień - wraz ze wskazaniem, o którym mowa w art. 6b ust. 3 pkt 9 ustawy o rehabilitacji zawodowej (ust. 4). Zgodnie zaś z art. 6b ust. 3 pkt 9 ustawy o rehabilitacji zawodowej, w orzeczeniu powiatowego zespołu, poza ustaleniem niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności, powinny być zawarte wskazania dotyczące w szczególności spełnienia przez osobę niepełnosprawną przesłanek określonych w art. 8 ust. 3a pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.), przy czym w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności spełnienie tych przesłanek może zostać stwierdzone jedynie w przypadku ustalenia przyczyny niepełnosprawności oznaczonej symbolem 04-O (choroby narządu wzroku), 05-R (upośledzenie narządu ruchu) lub 10-N (choroba neurologiczna). Szczegółowy tryb wydawania kart parkingowych osobom niepełnosprawnym określa wydane na podstawie art. 8 ust. 7 Prawa o ruchu drogowym, rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2014 r. w sprawie wzoru oraz trybu wydawania i zwrotu kart parkingowych (Dz.U. z 2014 r., poz. 870 z późn. zm.) – dalej: rozporządzenie. W myśl § 2 rozporządzenia, karta parkingowa wydawana jest na wniosek osoby niepełnosprawnej składany do przewodniczącego powiatowego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności. Do wniosku należy dołączyć dokumenty, o których mowa w § 5 rozporządzenia. Zgodnie z § 7 przewodniczący zespołu dokonuje weryfikacji danych zawartych we wniosku (ust. 1) i w razie stwierdzenia braków formalnych wniosku przewodniczący zespołu wzywa osobę niepełnosprawną za zwrotnym potwierdzeniem odbioru do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania (ust. 3). Po bezskutecznym upływie terminu wniosek pozostawia się bez rozpoznania (ust. 4). Stosownie do § 8 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku niespełnienia warunków do otrzymania karty parkingowej przewodniczący zespołu, w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku spełniającego wymogi formalne, informuje w formie pisemnej osobę niepełnosprawną o odmowie przyznania karty wraz z uzasadnieniem. Natomiast w razie spełnienia warunków do otrzymania karty parkingowej przewodniczący zespołu w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku spełniającego wymogi formalne informuje osobę niepełnosprawna o terminie i miejscu odbioru karty (ust. 2). Analiza dokumentów znajdujących się w aktach sprawy prowadzi do wniosku, że Przewodniczący Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Z. nie pozostawał w bezczynności. Wniosek skarżącego o wydanie karty pojazdu wpłynął do Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Z. w dniu [...] lutego 2015 r. Z tą chwilą powstał po stronie organu obowiązek ustosunkowania się do jego treści. Realizacja tego obowiązku nastąpiła niezwłocznie, poprzez skierowanie do wnioskodawcy pisma z dnia [...] marca 2015 r., którym organ odmówił skarżącemu wydania karty parkingowej. Wobec udzielonej przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Z. skarżącemu odpowiedzi nie można stwierdzić, że organ ten milczy w sprawie stanowiącej przedmiot skargi. To, że organ nie uwzględnił żądania skarżącego nie stanowi o jego bezczynności w sprawie. Skarżącemu została udzielona odpowiedź, która choć jest negatywna bowiem wyraża odmowę wydania karty pojazdu, to jednak realizuje obowiązek organu podjęcia przewidzianych przez prawo działań. Reasumując, w rozpoznawanej sprawie została dokonana czynność z zakresu administracji publicznej, którą wyraźnie ustosunkowano się do zgłoszonych przez skarżącego żądań, nie można zatem uznać, że Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Z. pozostaje w stanie bezczynności. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.