III SAB/Lu 8/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia: odrzucić skargę. W skardze z dnia 5 września 2018 r. Z. B. zarzuciła Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej bezczynność polegającą na braku wydania wobec skarżącej decyzji zwalniającej ją ze służby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W niniejszej sprawie ma miejsce pierwsza z wymienionych sytuacji, gdyż sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego powoduje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Najważniejszym skutkiem procesowym wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest powstanie stanu sprawy w toku, co stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu w tym samym przedmiocie. Stan sprawy w toku trwa aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. W orzecznictwie wskazuje się, że warunkiem powodującym powstanie stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt II GSK 937/09). O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1077/11). W niniejszej sprawie Z. B. zarzuca organowi bezczynność polegającą na braku wydania wobec skarżącej decyzji zwalniającej ją ze służby. Sprawa niniejsza jest tożsama z zawisłą przed Sądem sprawą o sygn. akt II SAB/Lu 176/17 na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie zwolnienia ze służby. W sprawie tej skarżąca wniosła o zobowiązanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej do wydania decyzji administracyjnej, która winna być podjęta w przypadku najdalej idącej modyfikacji stosunku służbowego, jakim jest jego zakończenie, co miało miejsce w przypadku skarżącej, a także zobowiązanie organu do niezwłocznego podjęcia czynności procesowych zmierzających do rozpoznania odwołania z dnia 26 maja 2017 r. W sprawie II SAB/Lu 176/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 marca 2017 r. zobowiązał Dyrektora Izby Administracji Skarbowej do wydania decyzji w przedmiocie pełnienia służby przez Z. B., a także do rozpoznania odwołania Z. B. z dnia 26 maja 2017 roku w terminie 30 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyrok z dnia 1 marca 2017 r. nie jest dotąd prawomocny, ponieważ została od niego wniesiona skarga kasacyjna, która nie została jeszcze rozpatrzona. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest kolejna skarga Z. B. na bezczynność tego samego organu, polegającą na braku wydania wobec skarżącej decyzji zwalniającej ją ze służby. Pomiędzy wskazywanymi sprawami zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa, gdyż ich stronami są Z. B. i Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, jak również tożsamość przedmiotowa. Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.