III SO/Lu 13/17

Sygn. [...] III SO/Lu 13/17 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. H. o wymierzenie Polskiej Fundacji Ośrodków Wspomagania Rozwoju Gospodarczego "[...]" z siedzibą w L. grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek. Z akt sprawy wynika, że strona złożyła wniosek o wymierzenie Polskiej Fundacji Ośrodków Wspomagania Rozwoju Gospodarczego "[...]" z siedzibą w L. grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi. Skarga dotyczyła pisma z dnia 11 października 2017 r. w sprawie negatywnej oceny projektu dokonanej przez beneficjenta, to jest [...] Fundację Ośrodków Wspomagania Rozwoju Gospodarczego "[...] P.". Rozpoznając powyższy wniosek Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak wynika z treści art. 54 § 2 p.p.s.a., wniesienie takiej skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, skutkuje obowiązkiem przekazania jej właściwemu sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 2010 r. sygn. akt I OZ 953/10, Lex nr 742207). Oznacza to, że w przypadku, gdy skarga do sądu administracyjnego ze względu na jej przedmiot jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem jej w terminie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2012 r. sygn. akt I OZ 739/12). Na wstępie wyjaśnić należy, że w myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Odnosząc treść żądania skarżącego do przytoczonego art. 3 § 3 p.p.s.a. stwierdzić należy, że Polska Fundacja Ośrodków Wspomagania Rozwoju Gospodarczego "[...] P." nie jest organem administracji publicznej, w szczególności nie jest podmiotem powołanym z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania indywidualnych spraw rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych (umowa o dofinansowanie nie stanowi takiego porozumienia). W konsekwencji podjęte przez [...] Fundację Ośrodków Wspomagania Rozwoju Gospodarczego "[...] P." działania nie mogą stanowić decyzji administracyjnych. Jednocześnie żaden przepis prawa nie kreuje prawa wniesienia przez uczestnika programu skargi do sądu administracyjnego na działania Polskiej Fundacji Ośrodków Wspomagania Rozwoju Gospodarczego "[...] P.". Tym samym brak jest podstawy faktycznej i prawnej do wymierzenia Polskiej Fundacji Ośrodków Wspomagania Rozwoju Gospodarczego "[...] P." grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.sa. W tej kwestii Sąd orzekający podziela pogląd, że niedopuszczalność skargi jest równoznaczna z niedopuszczalnością wniosku o wymierzenie grzywny. Wobec powyższego wniosek z dnia 9 stycznia 2018 r. o wymierzenie grzywny należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.