III SO/Lu 3/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. H. o wymierzenie grzywny Komendantowi Powiatowemu Policji za nieprzekazanie w terminie skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie . p o s t a n a w i a wymierzyć Komendantowi Powiatowemu Policji grzywnę w wysokości 300 (trzysta) złotych z tytułu nieprzekazania do sądu skargi w terminie. Z akt sprawy wynika, że J. H. wystąpił z wnioskiem o wymierzenie – w trybie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – grzywny Komendantowi Powiatowemu Policji za nieterminowe przekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych. W odpowiedzi na powyższy wniosek Komendant Powiatowy Policji wnosił o nieuwzględnienie wniosku. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2011 r. o sygn. akt III SO/Lu 11/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wymierzenia organowi grzywny, argumentując między innymi, że w badanej sprawie organ nie zlekceważył żądań wnioskodawcy, rozpatrzył wniesioną przez niego skargę przy zastosowaniu niewłaściwego trybu i pismem z dnia [...] września 2010 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego żądanie. W trakcie kontroli instancyjnej Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 22 marca 20101 r. sygn. akt I OZ 170/11 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki określone w art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wniosek o wymierzenie grzywny był w pełni uzasadniony, bowiem organ nie wykonał ustawowego obowiązku przekazania odpowiedzi na skargę w terminie piętnastu dni od dnia jej wniesienia. NSA wyjaśnił również, że bez znaczenia są przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie odpowiedzi na skargę. Mogą one mieć wpływ na wysokość grzywny. Rozpoznając ponownie wniosek o wymierzenie grzywny, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 190 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Oceniając ponownie stan faktyczny i prawny sprawy o wymierzenie organowi grzywny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zobowiązany był uwzględnić wskazania zawarte w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2011 r. sygn. akt I OZ 170/11. Zasadą jest, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się z pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Organ ma obowiązek przekazać sądowi skargę, odpowiedź na skargę oraz akta sprawy w terminie trzydziestu dni (art. 54 § 2 p.p.s.a.) Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w rozpoznawanej sprawie organ nie wykonał ustawowego obowiązku przekazania odpowiedzi na skargę w terminie piętnastu dni od dnia jej wniesienia i taki termin wynika z art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Ten ostatni przepis przewiduje, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie organ uchybił obowiązkowi terminowego przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy. Wyjaśnił jednak powody opóźnienia, wskazując między innymi, iż do tej pory nie występował w roli skarżonego organu przed Sądem Administracyjnym, rozpatrywał skargę J. H. w trybie przepisów Kodeksu postępowania oraz udzielił pisemnej odpowiedzi skarżącemu w dniu [...] września 2010 r. W tym stanie rzeczy grzywna w wysokości 300 zł jest adekwatna do całokształtu okoliczności występujących w sprawie. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.