III SPP/Lu 79/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2023 r., nr [...] w przedmiocie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków - w zakresie sprzeciwu K. K. od postanowienia referendarza sądowego z 16 maja 2024 r. o umorzeniu postępowania o przyznanie prawa pomocy postanawia: utrzymać w mocy postanowienie referendarza sądowego z 16 maja 2024 r. K. K. (dalej jako "skarżąca") w złożonej skardze zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z 2 sierpnia 2023 r., III SPP/Lu 52/23 starszy referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W wyniku rozpoznania sprzeciwu skarżącej od powyższego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjnym postanowieniem z 23 sierpnia 2023 r., III SPP/Lu 52/23 utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 2 sierpnia 2023 r. W kolejnym wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z 27 października 2023 r., III SPP/Lu 72/23 starszy referendarz sądowy odmówił zmiany prawomocnego postanowienia z 2 sierpnia 2023 r. oraz odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowenia adwokata. W piśmie z 18 kwietnia 2024 r. skarżąca ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 16 maja 2024 r., III SPP/Lu 79/24 starszy referendarz sądowy umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca wniosła sprzeciw od wyżej wymienionego postanowienia, w którym zwróciła się z prośbą o przyznanie prawa pomocy poprzez przyznanie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych ze względu na jej sytuację zdrowotną i finansową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), dalej jako "p.p.s.a.", rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 249a jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skarżąca ubiegała się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata. Prawidłowe jest rozstrzygnięcie referendarza sądowego dotyczące umorzenia postępowania o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do art. 243 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z przywołanego przepisu wynika, że przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalne do czasu zakończenia postępowania zainicjowanego skargą (postępowania głównego). Postępowanie o przyznanie prawa pomocy ma rację bytu dopóty, dopóki trwa to postępowanie. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z 24 sierpnia 2023 r., sygn. akt III SA/Lu 286/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę K. K. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2023 r. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z 2 lutego 2024 r., sygn. akt I OZ 3/24. W niniejszej sprawie postępowanie główne zostało zatem zakończone. Aktualnie skarżąca nie jest zobowiązana do poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych. W tych okolicznościach rozpoznanie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy z 18 kwietnia 2024 r. stało się zbędne, a zatem postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy należało umorzyć. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego.