I SA/Ol 100/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski, Sędzia WSA Renata Kantecka, Protokolant Starszy specjalista Lidia Wachowska, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 10 marca 2011 r. sprawy ze skargi D.D. na informację Warmińsko – Mazurskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej, postanawia pozostawić skargę bez rozpatrzenia D.D. – firma A. złożył wniosek numer "[...]" o dofinansowanie projektu "Wzrost konkurencyjności firmy A. dzięki inwestycji w środki trwałe i wprowadzeniu do ofert nowych usług". Pismem z dnia 15 grudnia 2010r. Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. poinformowała stronę skarżącą D.D. – firmę A., że wniosek numer "[...]" o dofinansowanie projektu "Wzrost konkurencyjności firmy A. dzięki inwestycji w środki trwałe i wprowadzeniu do ofert nowych usług" został oceniony negatywnie, gdyż nie spełnił on kryterium: "Właściwe przygotowana analiza finansowa projektu". Agencja wskazała, że pomimo wezwania do poprawy w Sekcji F-2 Biznesplanu wnioskodawca nie rozpisał w sposób prawidłowy kredytu, jako zobowiązanie krótkoterminowe i długoterminowe. Nie dokonanie powyższej zmiany wpływa na zawyżenie wskaźnika płynności bieżącej oraz wskaźnika rotacji zobowiązań w dniach, które są oceniane na etapie oceny merytorycznej punktowej. W odpowiedzi na otrzymaną informację wnioskodawca złożył protest z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W proteście skarżący wskazał, iż "kredyt w sekcji F pozycja D.III.2 biznesplanu rozpisany został tylko w zobowiązaniach długoterminowych, ponieważ okres jego spłaty przewidziany jest na okres dłuższy aniżeli 1 rok, w związku z tym, do roku 2014 (czyli 3 lata po planowanym zakończeniu realizacji inwestycji) nie będzie jeszcze widniał w zobowiązaniach krótkoterminowych". Wskazał, że zgodnie z ustawą o rachunkowości (art. 3 ust.1 pkt 22) ilekroć jest mowa o zobowiązaniach krótkoterminowych - rozumie się przez to ogół zobowiązań z tytułu dostaw i usług, a także całość lub tę część pozostałych zobowiązań, które stają się wymagalne w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego. Kredyt ujęty w części finansowej zapisany został tylko w pozycji zobowiązania długoterminowych, ponieważ w okresie obejmującym prognozy finansowe nie pozostanie tylko część przypadająca do spłaty w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego, ujmowana w pozycji zobowiązania krótkoterminowe. Pismem z dnia 27 stycznia 2011r., Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. poinformowała stronę, że jej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został rozpatrzony negatywnie. Agencja wskazała, że zawarta w przez wnioskodawcę w zobowiązaniach długoterminowych w bilansie w części F biznes planu prezentacja kredytu niejako potwierdza, że zobowiązania z tytułu kredytu z rok na rok są coraz mniejsze, a zatem kredyt jest spłacany w każdym roku analizowanego okresu. Nie zachodzi więc tutaj sytuacja udzielenia przez bank karencji w spłacie kapitału. W pouczeniu dla beneficjenta wskazano, iż stronie przysługuje w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisemnej informacji o wynikach procedury odwoławczej, możliwość wniesienia bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie projektu wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacją o wynikach procedury odwoławczej. Poinformowano również, że skarga podlega opłacie sądowej w wysokości 200 zł. oraz, że wniesienie skargi po terminie, niekompletnej bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie przewidzianym do wniesienia skargi powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Powyższe pismo wnioskodawca otrzymał 2 lutego 2011r. W dniu 11 lutego 2011r. strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Zdaniem skarżącego analiza finansowa została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi zasadami i przepisami ustawy o rachunkowości. W zobowiązaniach długoterminowych ujęte zostały kredyty o spłacie powyżej 12 miesięcy a do części zobowiązania krótkoterminowe, czyli o spłacie krótszej niż 12 miesięcy, przejdą one dopiero w ostatnim roku spłaty, czyli gdy faktycznie okres ich spłaty całkowitej nie przekroczy 12 miesięcy. Skarżący zgodził się poglądem Agencji, że kwalifikacja kredytu ma wpływ na wyższy wskaźnik płynności bieżącej. Wartość tego wskaźnika nie ulegnie zmianie w taki sposób, aby wpłynąć na ocenę punktową. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Agencji wniósł o pozostawienie skargi bez rozpoznania, gdyż skarga nie jest kompletna. W dokumentacji przekazanej do Sądu brak było załączników do wniosku, w tym biznes planu. Ponadto pełnomocnik wskazał, że złożony wniosek nie spełniał wymogów regulaminu, kryterium: "Właściwe przygotowana analiza finansowa projektu". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej zwana: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej zwana u.z.p.p.r.), kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez Instytucję Zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych. W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji o wynikach oceny jego projektu może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych (art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.). Właściwa Instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c (art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r.). Skargę należy wnieść w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, wydanej w wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.). Stosownie do treści art. 30c ust. 3 u.z.p.p.r. w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Natomiast wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 30 c ust. 5 u.z.p.p.r.). Rozpoznając przedmiotową sprawę w pierwszej kolejności Sąd zbadał dopuszczalność skargi, zgodnie ze wskazanymi wyżej wymogami i stwierdził, że skarga została wniesiona w ustawowo określonym terminie, po wyczerpaniu środka odwoławczego przysługującego zgodnie z systemem realizacji przedmiotowego programu operacyjnego i należycie opłacona, jednak jest niekompletna. Skarga niekompletna w rozumieniu przepisu art. 30c ust. 2 pkt 5 ustawy oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zdanie 1 u.z.p.p.r. Kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2010r., sygn. akt II GSK 454/10, postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2009r., sygn. akt II GSK 969/09). Wynikający z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. obowiązek wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej. W liście załączników wymaganych w chwili złożenia wniosku skarżący potwierdził dołączenie załączników określonych w poz. 1,2a,5,6,9,10,1518,19. W rozpoznawanej sprawie instytucja pośrednicząca dopełniła ustawowego obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. zamieszczając w informacji z dnia 27 stycznia 2011r. stosowne pouczenie w zakresie konieczności dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji. Skarga na dzień jej wniesienia, tj. 11 lutego 2011 r. była niekompletna, ponieważ nie dołączono do niej załączników. Nie można zgodzić się z poglądem skarżącego, że do merytorycznego rozpoznania skargi przez Sąd wystarczające było dołączenie tylko wniosku o dofinansowanie. Wynikający z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. obowiązek wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją sprawy oznacza obowiązek dołączenia do skargi wniosku o dofinansowanie wraz z dołączonymi do wniosku załącznikami, które stanowią integralną część wniosku o dofinansowanie. Nie dołączenie do wniosku o dofinansowanie obligatoryjnych załączników na etapie postępowania konkursowego powoduje odrzucenie wniosku. Brak tych załączników na etapie postępowania sądowego uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy. W postępowaniu sądowoadministracyjnym zainicjowanym skargą, o której mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. wyłączone jest stosowanie art. 52-55 p.p.s.a. W związku z tym na właściwej instytucji pośredniczącej nie ciąży obowiązek przedstawienia sądowi odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy (art. 54 § 2). Sąd przy rozpoznaniu skargi dysponuje zatem tylko dokumentacją złożoną przez skarżącego. Ponadto z uregulowań ustawy, które stanowią lex specialis do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie przez sąd skarżącego do usunięcia braków skargi w tym zakresie. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją ciąży wyłącznie na skarżącym, ponieważ to on zobligowany został do dostarczenia takiego materiału dowodowego, który umożliwi sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30-dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez sąd. Ustawodawca poprzez modyfikację sądowego postępowania (m.in. skrócenie terminu do złożenia skargi, wyeliminowanie pośrednictwa organu przy jej wniesieniu, wprowadzenie terminu do rozpoznania skargi) miał na względzie uzyskanie efektu szybkości postępowania. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r., przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, należy stosować bez potrzeby uzupełniania braków pisma zgodnie z art. 49 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarżąca wniosła skargę niekompletną, co skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.