I SA/Ol 116/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2015 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 marca 2015 r. o sygn. akt: I SA/Ol 116/15 uwzględniającego skargi M.Ł. i M.Ł. – K. na interpretacje indywidualne Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia "[...]", Nr "[...]" oraz "[...]", w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1) odrzucić skargę kasacyjną, 2) zwrócić Dyrektorowi Izby Skarbowej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. WSA/post.1 - sentencja postanowienia M.Ł. i M.Ł. – K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargi na interpretacje indywidualne Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia "[...]’ w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarga M.Ł. została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Ol 116/15, natomiast skarga M.Ł. – K. została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Ol 117/15. Na rozprawie w dniu 18 marca 2015 r. Sąd na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej jako: "p.p.s.a.", połączył sprawy o sygn. akt I SA/Ol 116/15 i I SA/Ol 117/15 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. I SA/Ol 116/15. Wyrokiem z dnia 18 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Ol 116/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił zaskarżone interpretacje indywidualne. W dniu 21 maja 2015 r. Minister Finansów działający przez Dyrektora Izby Skarbowej wniósł skargę kasacyjną skargę kasacyjną od ww. wyroku Sądu, przedkładając jeden odpis skargi kasacyjnej oraz uiszczając wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 maja 2015 r. wezwano wnoszącego skargę kasacyjną pełnomocnika organu administracji do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie jej odpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Ponadto wezwano pełnomocnika do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej o kwotę 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej zawierającej te wezwania, zostały one prawidłowo doręczone w dniu 1 czerwca 2015 r. (k. 59 akt sąd.). W terminie do wykonania nałożonego nimi obowiązku uzupełniono wpis od skargi kasacyjnej o kwotę 100 zł, natomiast nie usunięto braku skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie jej odpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. jest m.in. art. 178 p.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nakazuje sądowi jej odrzucenie. W niniejszej sprawie stronami postępowania oprócz organu są M.Ł. i M. Ł. – K. Pomimo połączenia spraw o sygn. akt I SA/Ol 116/15 i I SA/Ol 117/15 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. I SA/Ol 116/15, żadna z tych spraw nie straciła odrębności, w związku z czym wnosząc skargę kasacyjną organ administracji zobowiązany był uiścić dwie opłaty sądowe, ale też i konsekwentnie przedłożyć odpowiednią ilość odpisów skargi kasacyjnej przeznaczonych dla każdego ze skarżących. Do skargi kasacyjnej dołączono tymczasem tylko jeden jej odpis. Sąd był zatem zobligowany do wezwania wnoszącego skargę kasacyjną o nadesłanie jeszcze jednego odpisu skargi kasacyjnej, celem doręczenia odpisów tego pisma skarżącym. Pismem z dnia 27 maja 2015 r. wezwano pełnomocnika organu administracji do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie odpisu skargi kasacyjnej w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Pomimo wezwania, w zakreślonym w nim terminie nie przedłożono żądanego odpisu, co uzasadniało odrzucenie skargi kasacyjnej stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. Problematyką skutków prawnych braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych zajął się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 18 grudnia 2013 r. o sygn. I OPS 13/13 (opubl. http:orzeczenia.nsa.gov.pl). Uchwałą tą jednoznacznie przesądzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Uchwała ta zawiera w sentencji wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 p.p.s.a., która znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie zatem z powyższym, nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 p.p.s.a. odpisów pisma (m.in. skargi kasacyjnej) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu (postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt II FZ 1988/14, opubl. http:orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie, wobec niedołączenia do skargi kasacyjnej wymaganej ilości jej odpisów, Sąd zastosował procedurę mającą na celu uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej, która jednakże – wobec niewykonania wezwania – nie doprowadziła do usunięcia braków skargi kasacyjnej. Przyczyną rozstrzygnięcia niekorzystnego dla strony wnoszącej skargę kasacyjną jest w istocie zaniechanie samej strony. Sąd, wzywając stronę do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie odpisu, wskazał rodzaj braku formalnego, termin jego usunięcia oraz określił skutki niewykonania wezwania. Skorzystanie z prawa do sądu i doprowadzenie do merytorycznego rozpoznania sprawy, wymaga jednak od strony przestrzegania przepisów dotyczących wymogów formalnych skargi kasacyjnej oraz wykonywania w terminie wezwań sądu do usunięcia braków (postanowienia NSA: z dnia 13 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 856/11 i dnia z 29 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1291/11, opubl. http:orzeczenia.nsa.gov.pl). Wymagało podkreślenia w niniejszej sprawie, że jednocześnie z wezwaniem do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, pełnomocnik organu administracji publicznej został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, do którego to wezwania w pełni się zastosował. Już zatem sama okoliczność uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wskazywała, że pełnomocnik miał świadomość, że pomimo połączenia spraw o sygn. akt I SA/Ol 116/15 i I SA/Ol 117/15 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, sprawy te były odrębne, w związku z czym wymagane było uiszczenie dwóch opłat sądowych, jak i przedłożenie odpowiedniej ilości odpisów skargi kasacyjnej dla każdego ze skarżących. Bez znaczenia dla konieczności wypełnienia tego obowiązku było natomiast to, że skarżący M.Ł. i M.Ł.–K. są wspólnikami spółki jawnej, w sytuacji gdy w toku postępowania sądowoadministracyjnego występowali oni każde z nich osobiście i indywidualnie. W świetle cyt. wyżej uchwały Sąd nie miał też obowiązku oceniać, czy brak jednego odpisu skargi kasacyjnej uniemożliwia nadanie temu pismu dalszego biegu, w sytuacji gdy możliwe jest doręczenie złożonego wraz ze skargą kasacyjną odpisu jednemu ze skarżących wspólników. Wystosowane w niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków pisma było precyzyjne. Pełnomocnik został należycie pouczony o sposobie i terminie uzupełnienia braków formalnych skargi, jak również o skutkach niezastosowania się do wezwania. Wobec zatem nieusunięcia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi kasacyjnej, Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. w pkt 1. sentencji postanowienia odrzucił skargę kasacyjną. Stosownie zaś do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, wobec czego na podstawie przywołanego przepisu, orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.