I SA/Ol 131/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski (spr.) Sędzia WSA Wiesława Pierechod Sędziowie Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.R. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie: A.B. oraz C.D. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007r. postanawia oddalić wniosek o wyłączenie sędziów. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie w dniu 18 maja 2016r., w związku z wniesioną skargą A.R. na wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007r., pełnomocnik skarżącego – doradca podatkowy M.B. wniósł o wyłączenie od rozpoznawania sprawy sędziów tego Sądu: A.B. oraz C.D. Wnosząc o powyższe, powołując się na treść art. 18 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 14 marca 2012r., poz. 270 ze zm., cyt. dalej jako p.p.s.a.) pełnomocnik podał, że sędzia A.B. brał udział w wydaniu wyroku z dnia 8 czerwca 2011r. o sygn. I SA/Ol 312/11 oddalającym skargę A.R., natomiast sędzia C.D. brała udział w wydaniu wyroku z dnia 30 kwietnia 2015r. o sygn. I SA/Ol 121/15, którym uchylono decyzje organów obu instancji. W dniu 30 maja 2016r. sędziowie A.B i C.D. złożyli do akt sprawy pisemne oświadczenia o niewystępowaniu po ich stronie przesłanek wymienionych w art. 18 p.p.s.a., wyłączających od rozpoznawania sprawy o sygn. I SA/Ol 131/16 oraz o niewystępowaniu okoliczności z art. 19 p.p.s.a., tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek A.R. z dnia 18 maja 2016r. nie zasługuje na uwzględnienie. Motywy w nim wskazane wiążą się z treścią powołanego przez pełnomocnika strony art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a., w myśl którego sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator. Sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie. Przedmiot zaskarżenia i kontroli Sądu w sprawie o sygn. I SA/Ol 131/16 stanowi decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", o nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007r.. Zauważyć też należy, że w sprawach wskazanych przez pełnomocnika na rozprawie w dniu 18 maja 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozstrzygał o zgodności z prawem zaskarżonych przez stronę, innych aktów w przedmiocie tego samego podatku, tj.: wyrokiem z dnia 8 czerwca 2011r. o sygn. I SA/Ol 312/11 - decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" o nr "[...]", zaś wyrokiem z 30 kwietnia 2015r. o sygn. I SA/Ol 121/15 – decyzji z dnia "[...]" o nr "[...]". W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi i kontroli legalności przez Sąd administracyjny jest nowa, nie badana we wcześniejszych postępowaniach sądowoadminstracyjnych decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]’. Udział sędziego A.B oraz sędzi C.D. w składzie orzekającym sądu rozpoznającego skargę na tę decyzję, w żaden sposób nie wypełnia przesłanki z art. 18 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skoro sędziowie ci nie brali udziału w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, ani w sprawie o ważność tego aktu prawnego, jak też nie występowali w charakterze prokuratora. Nie brali też udziału w rozstrzyganiu tej sprawy w organach administracji publicznej (art. 18 § 1 pkt 7 p.p.s.a.), Podnieść należy, że sędziowie ci złożyli stosowne oświadczenia, co do których skarżąca nie wskazała żadnych przesłanek mogących podważyć prawdziwość tych oświadczeń, ani nie uprawdopodobniła okoliczności mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów. Powyższe prowadzi do konkluzji, że brak jest podstaw faktycznych i prawnych do ich wyłączenia od orzekania w sprawie. Z przedstawionych względów, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.