I SA/Ol 195/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Renata Kantecka Sędziowie sędzia WSA Wojciech Czajkowski sędzia WSA Jolanta Strumiłło ( sprawozdawca ) Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Niewiadomska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2016r. sprawy ze skargi W. W. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej – działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej – działającego z upoważnienia Ministra Finansów na rzecz skarżącego kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W. W. (dalej powoływany jako "wnioskodawca", "skarżący", "strona", "podatnik") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej– działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług. Z akt sprawy wynika, że w dniu "[...]". został złożony wniosek, uzupełniony w dniu "[...]". o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku na wykonanie trwałej zabudowy meblowej wraz z dostawą i montażem sprzętu AGD. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca w roku ubiegłym rozszerzył zakres prowadzonej działalności gospodarczej o usługę wykonywania kompleksowej, indywidualnej zabudowy meblowej w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zdefiniowanych w art. 41 ust. 12a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r.nr 177, poz.1054 ze zm.) dalej jako "ustawa o VAT". Szczegółowy zakres i charakterystyka wykonania kompleksowej usługi w pomieszczeniach zlokalizowanych w powyżej zdefiniowanych obiektach budowlanych obejmuje: a) wykonanie indywidualnego, niepowtarzalnego wymiarowo projektu stałej, nieprzestawnej, związanej z elementami konstrukcyjnymi budynku zabudowy (ściana, sufit lub posadzka), b) dostawę i kompleksowy, zgodny z projektem montaż powiązanych ze sobą i elementami konstrukcji budynku elementów zabudowy w obiekcie budowlanym j.w., c) dostawę i montaż sprzętu AGD w przedmiotowej zabudowie (zmywarka, lokówka, okap, piekarnik, zlewozmywak itp.). Zaprojektowana i wykonana na podstawie indywidualnych dla danego pomieszczenia niepowtarzalnych wymiarów gabarytowych zabudowa tworzy wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego częścią, trwałą, nieprzestawną zabudowę o architektonicznej i technicznej funkcjonalności podobnej do okna lub drzwi pomieszczenia. Elementy zabudowy (korpusy zabudowy, blaty, fronty uchylne itp.) są montażowo powiązane ze sobą i elementami konstrukcyjnymi budynku w sposób uniemożliwiający ich przesunięcie. Ewentualna przyszłościowa decyzja właściciela powyżej zdefiniowanej zabudowy zawsze wiązać się będzie z uszkodzeniem elementów konstrukcyjnych budynku lub ich części i koniecznością remontu pomieszczenia (zacementowanie dziur po kotwach, szpachlowanie, malowanie itp.). Sprzęt AGD (lodówka, zmywarka, okap, zlewozmywak, piekarnik itp.) montowany jest w powyżej zdefiniowanej zabudowie stałej w sposób zapewniający jego wymontowanie w celu wymiany lub w przypadku konieczności naprawy serwisowej. Do niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dołączone zostały fotografie kilku przykładowych, reprezentowanych rozwiązań zabudów (zał. nr 1l, nr 2, nr 3). Z uzupełnienia wniosku wynika, że montaż komponentów meblowych, będących elementami składowymi przedmiotowej zabudowy następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu), w którym zabudowa jest montowana. W wyniku montażu powstaje trwała, nieprzesuwna, związana z tymi elementami (ściany, ściany działowe, strop, posadzka itp.) zabudowa meblowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową. W trakcie montażu elementy zabudowy łączone są trwale między sobą i trwale z elementami konstrukcyjnymi lokalu z wykorzystaniem listew montażowych (drewnianych lub stalowych), śrub i kotew. Wykonana zabudowa pełni funkcję użytkową niezmienną, związana jest z konstrukcją lokalu i jego instrukcjami w trakcie całego okresu użytkowania. Nienaruszalność wykonanej zabudowy wynika często również z trwałego jej powiązania z instalacjami budynku: z instalacją gazową, wentylacyjną, elektryczną, wodno-kanalizacyjną itp. Na fotografiach załączonych do niniejszego uzupełnienia pokazano przykłady mocowania elementów zabudowy do elementów konstrukcyjnych lokalu i takich trwałych powiązań. Zlecenie kompleksowego wykonania indywidualnej zabudowy będącej przedmiotem wniosku obejmuje w szczególności: a) wykonanie projektu stałej, indywidualnej wymiarowo i rzeczowo zabudowy meblowej w lokalu klienta (kuchnia, przedpokój lub inne pomieszczenie); w przypadku gdy klient posiada już taki projekt i przekazuje go wykonawcy jako powierzony - sprawdzeniu podlega wtedy prawidłowości wykonania takiego projektu; b) wykonanie warsztatowe prefabrykacji wszystkich elementów zleconej, indywidualnej zabudowy według projektu autorstwa własnego, zaakceptowanego przez klienta lub powierzonego; c) wykonanie montażu zabudowy w lokalu klienta z wykorzystaniem wykonanych wcześniej elementów prefabrykacji; w trakcie montażu elementy łączy się po kolei z elementami konstrukcji lokalu (ściana, sufit, podłoga), a także między sobą w jeden ciąg; wymiary frontów meblowych wynikają z niepowtarzalnych wymiarów gabarytowych zabudowy, fronty projektowane są i montowane najczęściej w taki sposób aby wizualnie przypominały ścianę; d) wykonanie montażu urządzeń AGD w zabudowie - kuchnia gazowa, płyta indukcyjna, zmywarka, okap, lodówka itp. (jeśli zlecenie obejmuje taką usługę); e) wykonanie stałego oświetlenia elektrycznego zabudowy (jeśli zlecenie obejmuje taką usługę). Instalacja taka jest instalacją autonomiczną dla zabudowy i jest zasilana z instalacji elektrycznej lokalu; f) prace wykończeniowe, montaż elementów wykończeniowych zespalających zabudowę z elementami konstrukcji lokalu z wykorzystaniem płyt karton-gipsowych, listew drewnianych, płyt laminowanych itp.). Funkcja użytkowa realizowanych zabudów jest zawsze taka sama bez względu na to, z jakich materiałów zabudowa jest wykonana. Wnętrze przedmiotowej zabudowy zgodnie z wolą klienta może być wykonane z prefabrykowanych korpusów np. z płyty laminowanej meblowej (wersja droższa), z wykorzystaniem bezpośrednio ścian konstrukcji lokalu ścian wewnętrznych zabudowy (wersja tańsza) lub w sposób mieszany. W wersji tańszej wykonywane są główne elementy konstrukcyjne i użytkowe zabudowy, które mocowane są bezpośrednio do elementów konstrukcji lokalu (ściana, strop itd.). Do wykonania elementów zabudowy wykorzystuje się: drewno lite np. sosnowe, płytę meblową laminowaną, płytę mdf (z przeznaczeniem na elementy konstrukcyjne zabudowy, fronty, korpusy segmentów zabudowy), a także drewno lite, konglomerat, kamień lub płytę laminowaną (jako blaty użytkowe) itp. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: 1. Jaką stawkę podatku VAT winna być opodatkowana scharakteryzowana szczegółowo w poz. 67 usługa wykonania kompleksowej zabudowy meblowej? Czy stawką podstawową (aktualnie 23%), czy też stawką preferencyjną (aktualnie 8%), przewidzianą dla czynności modernizacyjnych wymienionych w art. 41, ust. 12 w związku z ust. 2 ustawy o VAT? 2. Kompleksowe zlecenie wykonania zabudowy obejmuje poza konstrukcją zabudowy - dobór, dostawę i montaż sprzętu AGO montowanego w zabudowie. W przypadku decyzji o zastosowaniu stawki preferencyjnej (aktualnie 8%) dla usług wykonania przedmiotowej zabudowy, czy należy tą stawką preferencyjną objąć łącznie, jako całość, dostawę i montaż sprzętu AGO montowanego w tej kompleksowo wykonanej zabudowie? Zdaniem wnioskodawcy, kompleksowa usługa zaprojektowania, dostawy i montażu zabudowy meblowej scharakteryzowana szczegółowo w pkt 67 winna być opodatkowana stawką preferencyjną - aktualnie 8%, jako usługa modernizacyjna, wskazana w art. 41 ust. 12 ustawy o V AT (z wyłączeniem doboru, dostawy i montażu sprzętu AGD opodatkowanych stawką podstawową VAT - aktualnie 23%). 1. Przedmiotowa kompleksowa usługa wykonania zabudowy meblowej (z wyłączeniem dostawy i montażu sprzętu AGD) spełnia wymogi art. 41, ust. 12 ustawy o VAT, kwalifikujące ją do zastosowania stawki preferencyjnej (aktualnie 8%). Rodzaj usługi mieści się bowiem w określonym tym przepisem pojęciu modernizacji czyli stałego unowocześnienia podnoszącego standard lokali w określonych ustawą obiektach budowlanych lub ich części. Jak określa ustawa, zastosowanie stawki preferencyjnej w takim wypadku może nastąpić w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym zdefiniowanego w ust. 12a, b, c art. 41 tejże ustawy. 2. Sprzęt AGD dostarczony i zamontowany w przedmiotowej zabudowie może podlegać wymianie w dowolnej chwili, bez naruszenia konstrukcji wykonanej zabudowy i zastosowanie dla niego stawki preferencyjnej nie może mieć, zdaniem wnioskodawcy w takim przypadku zastosowania. Dostawę i montaż sprzętu AGD należy opodatkować stawką podstawową (aktualnie 23%). W zaskarżonej interpretacji indywidualnej Dyrektor Izby Skarbowej uznał stanowisko strony za: - nieprawidłowe w zakresie określenia stawki podatku na wykonanie trwałej zabudowy meblowej, - prawidłowe w zakresie określenia stawki podatku na dostawę i montaż sprzętu AGD. Uzasadniając swoje stanowisko organ powołał treść art. art. 2 pkt 6, art. 5 ust. 1 pkt 1,art.5a, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i ust. 2, art. 41 ust. 12 i ust. 12a-12c, art. 146a pkt 1 i 2 ustawy o VAT oraz § 3 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1719; zwanego dalej "rozporządzeniem z dnia 23 grudnia 2013 r.") i stwierdził, że opodatkowaniu stawką w wysokości 8%, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, podlega dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja lub przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, z wyłączeniem lokali użytkowych, a więc m.in. do budynków mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, przy uwzględnieniu kryterium powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 41 ust. 12b ustawy o VAT oraz do lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12. Z uwagi na okoliczności, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują wszystkich terminów wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, organ odwołał się do rozumienia tych terminów przyjętego w języku potocznym (definicje ze słowników języka polskiego) oraz do treści uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2013 r. , sygn. akt I FPS 2/13 i wyjaśnił, co rozumie przez: "budowę", "modernizację", "przebudowę", "remont", "montaż" oraz "instalować". Organ wskazał także, że świadczenie kompleksowe (złożone) to zgodnie z orzecznictwem TSUE szereg działań podejmowanych przez podatnika na rzecz konsumenta, które z gospodarczego punktu widzenia tworzy jedną całość i z podatkowego punktu widzenia nie powinno być w sposób sztuczny dzielone. Mając na uwadze ww. uchwałę NSA z dnia 24 czerwca 2013 r., organ wskazał, że opisane w stanie faktycznym czynności, składające się na świadczenie kompleksowe, polegające na wykonaniu zabudowy meblowej z uprzednio nabytych komponentów, należy uznać za świadczenie usług. W kwestii stawki podatku od towarów i usług, Organ odwołał się do wyrażonego w uchwale stanowiska, że "obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zatem zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). W omawianym wypadku nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w takim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Innymi słowy montaż komponentów meblowych niezależnie od stopnia ich przetworzenia, do którego nie zostaną wykorzystane w sposób istotny elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu) nie korzysta z obniżonej stawki przewidzianej w tym przepisie. Po trwałym połączeniu komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części komponenty te podnoszą standard takiego obiektu", i podniósł, że z uzasadnienia uchwały wynika, iż zaprojektowanie, przygotowanie i montaż polegający na zwykłym przytwierdzeniu mebli do ściany (np. powieszenie za pomocą haków) nie jest objęte stawką obniżoną. Organ interpretujący- wskazując na wyrażoną w internetowym Słowniku Języka Polskiego (www.sjp.pl) definicję słowa "trwały" (tj. "niezmienny, nieulegający zmianom, ponadczasowy") - wyjaśnił, że określając, czy do zabudowy meblowej w budynku/lokalu może mieć zastosowanie obniżona stawka podatku od towarów i usług należy przede wszystkim badać stopień konstrukcyjnego połączenia komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego/lokalu. Przy czym, według organu, nie chodzi o badanie powiązania elementów zabudowy meblowej z konstrukcyjnymi, w rozumieniu techniki budowlanej, elementami obiektu budowlanego/lokalu, lecz o tak silne połączenie konstrukcyjne komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego/lokalu, że powstaje trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową. Przykładem takiej trwałej zabudowy meblowej, zdaniem organu, może być zabudowa kuchenna wykonana z cegły klinkierowej zespolona zaprawą murarską ze ścianą i podłogą lokalu, gdzie demontaż powodowałby uszkodzenie samej zabudowy, jak i pomieszczenia, w którym została ona zamontowana. Innym przykładem trwałej zabudowy meblowej, stanowiącej modernizację budynku/lokalu, jest taka, przy której wykorzystuje się dodatkowe materiały budowlane, takie jak cegły czy płyty kartonowo-gipsowe, gdzie demontaż zabudowy powodowałby zarówno uszkodzenie pomieszczenia jak i komponentów meblowych, jak i trwałe uszkodzenie tych dodatkowych materiałów budowlanych, bez których to materiałów nie istniałaby możliwość wykorzystania tej zabudowy meblowej w innym miejscu. Wobec powyższego organ uznał, że przedstawiony przez stronę sposób montażu elementów mebli sprowadza się do prostego połączenia komponentów meblowych ze ścianami obiektu budowlanego lub jego częściami, oraz że nie są to zabiegi nadmiernie skomplikowane technicznie i mają charakter odwracalny. Według Organu, do montażu przedmiotowej zabudowy meblowej nie zostaną wykorzystane elementy konstrukcyjne budynku/lokalu w taki sposób, aby ich demontaż spowodował uszkodzenie konstrukcji budynku. Co prawda w zabudowie meblowej wykorzystywane są ściany konstrukcyjne, jednakże zaistniały związek - w ocenie organu - nie jest na tyle istotny, aby uzasadniać stwierdzenie, że wykonywane prace mają charakter modernizacji obiektu budowlanego. Podsumowując, organ stwierdził, że opisaną we wniosku usługę wykonania i montażu zabudowy meblowej - nie można uznać za wymienioną w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, jak również w § 3 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2013 r., a w związku z tym nie jest ona opodatkowana stawką podatku w wysokości 8%, lecz zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy, stawką podatku w wysokości 23%. Natomiast odnosząc się do kwestii montażu sprzętu AGD organ powołał się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyrokach z dnia l grudnia 2010 r., sygn. akt I FSK 2067/09, oraz z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt I FSK 614/12 i wskazał, że obniżona stawka podatku nie znajdzie zastosowania w odniesieniu do wyposażenia w sprzęt AGD, gdyż nawet jeżeli jest on przeznaczony do zabudowy, to nie stanowi po zamontowaniu trwałego elementu konstrukcyjnego budynku. Elementy wyposażenia nie mogą być więc elementem modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Elementy wyposażenia jako mogące być odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego, zaliczane są do części przynależnych i winny zostać opodatkowane według zasad (przepisów) dla nich właściwych, tj. według stawki właściwej dla danego rodzaju towaru. Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem, pismem z dnia "[...]" wniesiono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w myśl art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. DZ.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". W wyniku ponownej analizy sprawy, Dyrektor Izby Skarbowej działający w imieniu Ministra Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, co przedstawił w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia "[...]"r. W skardze na powyższą interpretację strona wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Skarżący wydanej interpretacji indywidualnej zarzuca: - naruszenie prawa materialnego przez jego niestosowanie to jest art. 41 ust. 2 w zw. z ust. 12 ustawy o VAT w sytuacji, gdy potwierdzony przez organ interpretujący podatkowoprawny stan faktyczny modernizacji obiektu budowlanego/lokalu, polegający na wykonaniu kompleksowej usługi polegającej na zaprojektowaniu i wykonaniu indywidualnej zabudowy meblowej w lokalu mieszkalnym w sposób trwały połączony z elementami konstrukcyjnymi obiektu zakwalifikowany został przez organ interpretujący jako opodatkowany podatkiem od towarów i usług w wysokości podstawowej 23%, podczas gdy zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów z dnia 24 czerwca 2013 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego I FPS 2/13, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., świadczenie kompleksowe, polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudową meblową, wykonane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, stanowiącym usługę modernizacji opodatkowaną stawką obniżoną podatku VAT; - rażące naruszenie przepisów postępowania, mające znaczenie dla wydanej interpretacji przez sprzeczność wniosków wyciągniętych z poczynionych przez organ ustaleń w ten sposób, że organ potwierdził w uzasadnieniu interpretacji, że w opisanym stanie faktycznym dochodzi do świadczenia usług, a nie wydania towaru, ale w wyniku świadczenia takiej usługi nie następuje modernizacja obiektu, to jest naruszenie art. 14h w związku z art. 120 i 121 § 1 i art. 125 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.; dalej jako O.p.). W uzasadnieniu skargi, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania, Skarżący powtórzył argumentację zawartą we wniosku oraz wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnienie zaskarżonej interpretacji indywidualnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. W myśl art. 14b § 1 O.p. minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Interpretacja ta zawiera ocenę prawną stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa (art. 14c § 1 O.p.). Rolą Ministra Finansów przy wydawaniu interpretacji indywidualnej jest ocena stanowiska strony, w konkretnych opisanych we wniosku okolicznościach faktycznych, ściśle w takim zakresie, w jakim sprawa ta została przez podatnika przedstawiona. Wyłączono więc możliwość przedstawiania poglądów i interpretacji mających zastosowanie w sprawie przepisów prawnych w odniesieniu do różnych sytuacji faktycznych. Organ ogranicza się jedynie do wykładni treści przepisów prawa podatkowego oraz sposobu ich zastosowania w odniesieniu do określonej indywidualnie sprawy. W rozpoznawanej sprawie kontroli Sądu zostało poddane rozstrzygnięcie organu, w związku z zadanym pytaniem, czy świadczona przez skarżącego usługa, polegająca na zaprojektowaniu, dopasowaniu i montażu elementów meblowych w sposób trwały, tak by stworzyły trwałą zabudowę meblową w budynku mieszkalnym zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, objęta jest obniżoną stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%. Przedmiotem sporu w sprawie jest ocena, czy art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, przewidujący obniżoną 8% stawkę podatku (zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, stawka ta ma obowiązywać od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r.) ma zastosowanie do opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, czynności polegających na montażu trwałej zabudowy meblowej w obiektach budownictwa mieszkalnego objętego społecznym programem mieszkaniowym. Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, obniżoną stawkę podatku od towarów i usług (8%), o której mowa w art. 41 ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przy czym przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym należy rozumieć, zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w PKOB w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. Przepis art. 41 ust. 12b ustawy o VAT stanowi, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, określonego w ust. 12a, nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m² oraz lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m². Spór dotyczył oceny, czy wykonywane przez skarżącego czynności zawierają w sobie element (noszą cechę) remontu, modernizacji czy przebudowy. Organ wydający interpretacje twierdzi, że co prawda wykonywana przez stronę trwała zabudowa meblowa wykorzystuje elementy konstrukcyjne budynku, ale nie występuje na tyle istotny związek między tymi elementami a wykonaną zabudową, aby wykonane prace uznać za mające charakter modernizacji budynku. W ocenie organu, związek taki wystąpiłby wówczas, gdyby demontaż wykonanej przez stronę zabudowy skutkował uszkodzeniem konstrukcji budynku. Zaznaczenia wymaga, że obie strony sporu prezentowały stanowisko, że skarżący wykonując trwałą zabudowę meblową, świadczy usługi (art. 8 ust. 1 ustawy o VAT), co jest zgodne ze stanowiskiem, wyrażonym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt I FPS 2/13. W sentencji tej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie stwierdził, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r. świadczenie kompleksowe polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową, wykonywane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, stanowi usługę modernizacji opodatkowaną stawką obniżoną podatku od towarów i usług, na podstawie art. 41 ust. 12 w związku z art. 2 ustawy o VAT. Uznając ww. czynności za mające charakter usługi, wyjaśnił że elementem dominującym jest w takim przypadku ulepszenie lub unowocześnienie obiektu budowlanego lub jego części (lokalu mieszkalnego), wydanie zaś towaru w postaci elementów mebli wykonanych i dopasowanych do konkretnego obiektu, które następnie zostaną trwale związane z tym obiektem, ma charakter pomocniczy, niezbędny do wykonania usługi, tak jak zamontowanie okien lub drzwi w obiekcie budowlanym lub jego części. Wykonane na wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami konstrukcyjnymi komponenty meblowe nie funkcjonują w obrocie tak, jak ma to miejsce w przypadku mebli wolnostojących. Z tego względu do celów podatkowych nie można ich utożsamiać z dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie mają żadnego trwałego związku z obiektem budowlanym lub jego częścią. W powołanej wyżej uchwale wskazano także, że obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). Przy czym, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, ale wyłącznie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w takim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Oznacza to, że montaż komponentów meblowych, niezależnie od stopnia ich przetworzenia, do którego nie zostaną wykorzystane w sposób istotny elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu), nie jest objęty obniżoną stawką podatku od towarów i usług, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Po trwałym połączeniu komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części komponenty te podnoszą standard takiego obiektu. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela tezy przytoczonej uchwały i nie znajduje podstaw do odstąpienia od stanowiska w niej wyrażonego. Przepis art. 269 § 1 p.p.s.a. statuuje ogólną moc wiążącą uchwał Naczelnego Sądu Administracyjnego, której istota sprowadza się do tego, że stanowisko zajęte w uchwale wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. Jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby, albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Zauważyć również należy, że w wyroku z dnia 14 maja 2015 r. sygn. akt I FSK 321/14 Naczelny Sąd Administracyjny trafnie stwierdził, iż uchwała z dnia 24 czerwca 2013 r. nie precyzuje, w jakim stopniu przymocowanie komponentów meblowych do "elementów konstrukcyjnych" modernizowanego obiektu może być uznane za "trwałą zabudowę meblową". Jej treść nie wyjaśnia, czy za trwałą zabudowę można uznać jedynie taką, która dotyczy wykorzystywanych obecnie technik połączenia komponentów meblowych ze ścianami, podłogami czy sufitami obiektu budowlanego lub jego części w sposób jedynie uniemożliwiający przestawienie takiej zabudowy, czy może chodzi o takie połączenie zabudowy z elementami konstrukcyjnymi budynku (lokalu), które ingeruje w substancję budynku w stopniu uniemożliwiającym demontaż zabudowy meblowej bez uszkodzenia czy to jej komponentów, czy też elementów konstrukcyjnych budynku. Naczelny Sąd Administracyjny, we wskazanym wyżej wyroku stwierdził, że chodzi w tym przypadku o takie połączenie zabudowy z elementami konstrukcyjnymi budynku (lokalu), które ingeruje w substancję budynku w stopniu uniemożliwiającym demontaż zabudowy meblowej bez uszkodzenia czy to komponentów, czy też substancji budynku, gdyż połączenie zabudowy ma się odbywać z istotnym wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych budynku (lokalu). Dokonując oceny prawidłowości stanowiska wyrażonego w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, Sąd stwierdził, że organ, mimo odwołania się do brzmienia powołanej wyżej uchwały, nie uwzględnił, wynikającej z tej uchwały wykładni przepisu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Wnioski, jakie wyprowadził z treści uchwały w odniesieniu do przedstawionego przez skarżącego stanu faktycznego, są niemożliwe do zaakceptowania, a stanowisko wyrażone w interpretacji narusza art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, co słusznie podnosi strona skarżąca. Uwzględniając zatem opisany we wniosku stan faktyczny, którym organ dokonujący interpretacji jest związany (art. 14b § 3 O.p.), oraz treść powołanej uchwały, nie sposób wyprowadzić wniosku, że wykonywana przez Skarżącą zabudowa meblowa (kuchenna) nie jest połączona w sposób trwały z elementami budynku (lokalu), a tym samym, że zabudowa ta nie może być uznana za modernizację budynku (lokalu). W ocenie Sądu, organ nie wykazał także, że stan faktyczny sprawy, na kanwie którego zapadł zaskarżony wyrok, był odmienny od tego, na podstawie którego została podjęta uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt I FPS 2/13. Pytanie w sprawie, w której wydano przywołaną wyżej uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, brzmiało następująco: "Czy właściwą stawką podatku VAT mającą zastosowanie do opodatkowania opisanego we wniosku kompleksowego świadczenia, polegającego na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz trwałym zainstalowaniu (zabudowie) drewnianych komponentów meblowych nabytych przez Spółkę od podmiotów trzecich, wykonywanego w budynku mieszkalnym jednorodzinnym lub lokalu mieszkalnym klienta zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, jest obniżona stawka podatku VAT wynikająca z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT?". W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca, po wyjaśnieniu we wniosku, że świadczy usługi polegające na trwałym zainstalowaniu (zabudowie) komponentów meblowych w budynkach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym zadała zbliżone pytanie. W tej sytuacji, wobec tego, że stan faktyczny sprawy, na kanwie którego podjęta została uchwała jest analogiczny z tym, na podstawie którego wydana została zaskarżona interpretacja indywidualna, należało ją uchylić, jako wydaną z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 41 ust. 12 w związku z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, przez błędną ich wykładnię. Tym samym błędny jest pogląd Organu o wysokości stawki podatku od towarów i usług od usługi opisanej we wniosku o wydanie interpretacji. Przy ponownym rozpoznaniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej organ zobowiązany będzie uwzględnić ocenę prawną wyrażoną w niniejszym wyroku i udzielić odpowiedzi na zawarte we wniosku o udzielenie interpretacji pytanie skarżącego- w zgodzie ze stanowiskiem zaprezentowanym przez Sąd. Z tych względów, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej interpretacji indywidualnej. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a.