I SA/Ol 241/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2016r. postanawia odrzucić skargę. Spółka A. (dalej strona, spółka, skarżąca) wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wymienioną w sentencji niniejszego orzeczenia. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wydał w dniu 23 kwietnia 2018r. dwa zarządzenia o wezwaniu spółki: 1/ do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego), 2/ do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 453 zł, stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zakreślono na wykonanie wezwań termin siedmiu dni od dnia ich doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków fiskalnych i formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst Dz. U z 2017r., poz. 1369 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jak wynika z akt sprawy sporządzona w dniu 20 marca 2018r. skarga spółki zawiera braki fiskalne i formalne. Nie uiszczono wpisu sądowego od skargi. Jednocześnie nie wykazano umocowania osoby, która podpisała skargę. Wezwania tut. Sądu w tym zakresie zostały odebrane przez spółkę w dniu 22 maja 2018r. (adnotacja na potwierdzeniu odbioru doręczenia przesyłki - k. 19 akt sądowych). Termin siedmiu dni na wykonanie wezwań upływał zatem z dniem 29 maja 2018r. (wtorek), który nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Mimo wezwań skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi ani nie uzupełniła braków formalnych w zakreślonym terminie. Odnotować należy, że to na stronie, stosownie do treści art. 29 p.p.s.a., spoczywa obowiązek wykazania nie tylko umocowania do działania w imieniu Spółki konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego, ale i sposobu jej reprezentacji w przypadku zarządu wieloosobowego. Sąd nie miał obowiązku poszukiwać informacji zawartych w wyciągu KRS we własnym zakresie (por. postanowienia NSA: z dnia 3 września 2013r., sygn. akt I FSK 650/13; z dnia 13 listopada 2013r., sygn. akt II OSK 2737/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie można również uznać, że są to fakty znane sądowi z urzędu (por. postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2014r., sygn. akt II FSK 654/14, dostępne w Internecie j.w.). Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., należało skargę odrzucić.