I SA/Ol 242/15

Dnia 7 maja 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2015 roku w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące: od stycznia do marca oraz za czerwiec i od sierpnia do grudnia 2012 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia. Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie R. J., reprezentowany przez radcę prawnego P.W., wniósł także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące: od stycznia do marca oraz za czerwiec i od sierpnia do grudnia 2012 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że egzekucja podatku akcyzowego może spowodować dla skarżącego nieodwracalne skutki. Skarżący nie dysponuje środkami pieniężnymi, które pozwoliłyby na jednorazową wpłatę podatku, zaś łączna kwota zobowiązań określonych za lata 2011 – 2013 wynosi ponad 100.000 zł. Prowadzenie egzekucji administracyjnej znacząco odbije się na funkcjonowaniu przedsiębiorstwa skarżącego, spowoduje problemy z płynnością finansową, a w konsekwencji prowadzić będzie do upadku przedsiębiorstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem powołanych w tym przepisie przesłanek. Przez sformułowanie "znacznej szkody" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Natomiast pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest interpretowane w orzecznictwie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (p. postanowienie NSA z 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, opubl.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazać ponadto należy, że strona obowiązana jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (p. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, Lex nr 468877). Ponadto rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania ma charakter tymczasowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania wyroku w sprawie zaskarżonego aktu (art. 61 § 6 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, zaistnienia przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego z punktu widzenia strony rozstrzygnięcia w rozpoznawanym wniosku nie wykazano. Podkreślenia wymaga, iż wykonanie obowiązku – związane bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym – co do zasady ma charakter odwracalny. Wobec tego postępowanie egzekucyjne, samo w sobie, nie stanowi o wystąpieniu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie służy zabezpieczeniu przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego nie naprawiłoby (p. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FSK 450/09, opubl.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazać ponadto należy, że do zweryfikowania przez Sąd tego, czy wykonanie zaskarżonych do Sądu w sprawach o sygn. akt I SA/Ol 241/15 – I SA/Ol 243/15 decyzji określających zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w łącznej wysokości 102.014 zł odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku wnioskodawcy i spowoduje problemy z płynnością finansową, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, niezbędne jest dysponowanie informacjami o jego sytuacji majątkowej, rodzinnej, uzyskiwanych dochodach, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. Nie jest natomiast wystarczające wskazanie w sposób ogólnikowy na możliwość zaistnienia skutków w postaci upadku prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa. Z uwagi na powyższe niemożliwe było wyprowadzenie oceny, czy w przypadku skarżącego zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Skoro zgłoszony w niniejszej sprawie wniosek w istocie nie zawierał żadnego uzasadnienia, Sąd nie miał też prawnej możliwości ustalenia, czy sytuacja skarżącego uzasadniała udzielenie mu ochrony tymczasowej. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.