I SA/Ol 264/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku W. Z. z dnia "[...]" o ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu w sprawie ze skargi W. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie prawa pomocy. Pismem z dnia "[...]" W. Z. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, w której zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2015r. sygn.. akt II FZ 687/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 września 2015r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi , w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W tym samym dniu tj. 8 września 2015r. wpłynął ponowny wniosek skarżącego z dnia 4 września 2015r. o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 3 listopada 2015r. WSA w Olsztynie odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 18 lutego 2016r. sygn. akt II FZ 1009/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie, podzielając stanowisko sądu I instancji, że nie pojawiły się żadne nowe okoliczności, pozwalające na zmianę stanowiska wyrażonego w postanowieniu z dnia 20 lipca 2015r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 marca 2016r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł ,w terminie siedmiu dni od doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 17 marca 2016r. ( k.132) Pismem z dnia 21 marca 2016r. skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie uiszczając żądanej opłaty. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę. Jednocześnie, postanowieniem z tego samego dnia Sąd odmówił przyznania prawa pomocy skarżącemu, na jego kolejny, trzeci już wniosek w tym samym zakresie. Sąd uznał, że nie zaistniały podstawy do zmiany wydanego wcześniej postanowienia. Postanowienie WSA o odrzuceniu skargi z powodu nie uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100zł, jak i postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy zostały doręczone skarżącemu w dniu 4.07.2016r. W terminie właściwym do zaskarżenia obu orzeczeń skarżący wniósł zażalenie na postanowienie w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 15 września 2016r. sygn. akt II FZ 469/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił to zażalenie, zatem z tym dniem zostało prawomocnie zakończone postępowanie odnośnie do prawa pomocy. Wobec nie wniesienia przez skarżącego zażalenia na postanowienie WSA z dnia 28 czerwca 2016r. o odrzuceniu skargi, postanowienie to stało się prawomocne z dniem 12 lipca 2016r. W tej sytuacji kolejny ( czwarty) wniosek skarżącego z dnia 10.10. 2016r. o przyznanie prawa pomocy, tym razem w zakresie częściowym - ustanowienia pełnomocnika, gdy skarga została prawomocnie odrzucona z powodu nie uiszczenia wpisu , nie może być rozpoznawany. Należy wskazać, że zgodnie z art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2016r. poz.718) zwanej dalej p.p.s.a , prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zatem prawo to nie może być przyznane, gdy sąd trzykrotnie już uznał, że u skarżącego nie zaszły przesłanki do udzielenia pomocy, i na skutek nieuiszczenia wpisu prawomocnym postanowieniem odrzucił skargę. Postępowanie w sprawie ze skargi na zaskarżony akt organu już się nie toczy, zaistniała więc podstawa do umorzenia postępowania z kolejnego wniosku skarżącego. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.249 a p. p.s.a umorzył postępowanie z wniosku o prawo pomocy.