I SA/Ol 281/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.Ś. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Z.Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego. W zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący podniósł, że wykonanie decyzji ustalającej nienależnie pobrane płatności w kwocie 7.188,01 zł narazi go na rażącą szkodę. Jak podał, prowadzona przez niego działalność wymaga stałych nakładów pieniężnych i nieprzewidzianych wydatków, zwłaszcza w okresie wiosennym, kiedy niezbędne jest posiadanie znacznych środków na wykonanie zasiewów i innych prac polowych. Prawidłowe prowadzenie działalności wymaga utrzymania płynnej sytuacji finansowej. Ponadto, odwołując się do aktualnej linii orzecznictwa sądów administracyjnych, wnioskodawca stwierdził, że istnieje wysokie prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji, co dodatkowo uzasadnia wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że "szkoda", o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" interpretowane jest jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (p. postanowienie NSA z 13 maja 2010 r., o sygn. akt II FZ 182/10, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powołanego przepisu wynika również, że to wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględniając powyższe, do zweryfikowania tego, czy wykonanie decyzji nakładającej obowiązek uiszczenia kwoty 7.188,01 zł odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku i prowadziło do powstania znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków, niezbędne było dysponowanie przez Sąd informacjami o sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego, uzyskiwanych przez niego dochodach, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. W doktrynie podkreśla się, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2006, s. 162). Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został prawidłowo uzasadniony. Strona jedynie ogólnie wskazała na okoliczności dotyczące ponoszenia stałych nakładów pieniężnych na prowadzoną działalność rolniczą, a ponadto nieprzewidziane wydatki w okresie wiosennym. Nie przedstawiła jednak żadnych konkretnych danych, które uprawdopodabniałyby te twierdzenia. W związku z argumentacją wnioskodawcy odnośnie sprzeczności wydanej decyzji z przepisami prawa, Sąd podziela ukształtowane w orzecznictwie stanowisko wskazujące na brak podstaw do oceny zasadności skargi w toku rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Między innymi w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 184/05 (opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl), Naczelny Sąd Administracyjny trafnie zwrócił uwagę, że niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu I instancji w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 p.p.s.a., to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na argumencie niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.