I SA/Ol 403/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Krzykowski (sprawozdawca) Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Górska sędzia WSA Anna Janowska Protokolant sekretarz sądowy Elżbieta Parda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2024r. sprawy ze skargi M. P. na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Olsztynie z dnia 17 października 2024 r., nr OFE.7033.20.2024.AB w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę. M. P., (zwany dalej: skarżącym, Wnioskodawcą) prowadzący działalność gospodarczą pod firmą M. (dalej: firma), złożył wniosek o dofinansowanie w dniu 11.03.2024 r. w odpowiedzi na nabór nr [...] ogłoszony przez Wojewódzki Urząd Pracy w Olsztynie (dalej: WUP, organ) w ramach programu Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur (FEWiM 2021-2027), projektu pod tytułem: "Stawiam na rozwój". Wniosek ten został zarejestrowany pod nr [...].. Zgodnie z procedurami przyjętymi w WUP, w tym Regulaminem wyboru projektów dla naboru nr [...], wniosek został skierowany do oceny przez Komisję Oceny Projektów (dalej: KOP) pod kątem spełniania kryteriów wyboru projektów. Po pozytywnej ocenie KOP na I etapie, tj. ocenie formalnej, wniosek został skierowany do II etapu oceny, tj. do oceny merytorycznej. Na II etapie oceny, w zgodnej opinii dwóch oceniających losowo dobranych ze składu KOP, otrzymał ocenę negatywną z powodu nieuzyskania wymaganego minimum punktowego (60% punktów możliwych do otrzymania) za kryterium punktowe nr 5. Wnioskodawca pismem z 25.09.2024 r. został poinformowany przez WUP o negatywnej ocenie wniosku z podaniem przyczyn takiej oceny oraz z pouczeniem o możliwości wniesienia protestu. W złożonym proteście z dnia 1.10.2024 r. skarżący nie zgodził się z oceną w zakresie spełniania kryterium: - część B. Kryteria punktowe: pkt. 5 - Doświadczenie Wnioskodawcy i Partnerów (o ile dotyczy) w zakresie realizacji projektu ppkt. a) adekwatność doświadczenia Wnioskodawcy i Partnerów (o ile dotyczy) do zakresu realizacji projektu: w zakresie tematycznym, na rzecz grupy docelowej, na określonym terytorium, opis i adekwatność potencjału społecznego Wnioskodawcy i Partnerów (o ile dotyczy). Po rozpatrzeniu protestu, wnioskodawca pismem z 17.10.2024 r. został poinformowany przez WUP o jego nieuwzględnieniu. Zdaniem organu, brak było podstaw do skorygowania oceny w pkt 5a. W związku z powyższym punktacja przyznana na etapie oceny merytorycznej w części B5 pozostała niezmieniona. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu organ zgodził się z uwagą Oceniającego nr 1, że nie wykazano doświadczenia firmy w realizacji różnego rodzaju przedsięwzięć, w tym także tych realizowanych przy udziale środków funduszy unijnych (strukturalnych). Kwestia dotycząca niezrealizowania żadnego projektu finansowanego ze środków unijnych ma swoją podstawę w zapisach Instrukcji (merytorycznej) wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu współfinansowanego z EFS+ w ramach programu Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur (FEWiM) 2021-2027 (dalej: Instrukcja). Organ zgodził się również z uwagą Oceniającego, że we wniosku nie przedstawiono konkretnych informacji nt. projektów zrealizowanych przez Partnera. Powyższy wymóg wynikał również z Instrukcji. WUP zgodził się również z drugą uwagą Oceniającego nr 1, dotyczącą braku doświadczenia wnioskodawcy i Partnera we wsparciu osób ujętych w grupie docelowej, tj. osób zatrudnionych (ubogich pracujących, zatrudnionych na umowach cywilno-prawnych, krótkoterminowych). W opisie przedstawionych projektów, w których właściciel firmy był kierownikiem, nie wykazano ww. osób jako grupy docelowej czy też ich rzeczywistego udziału w tych projektach. Taka sama sytuacja miała miejsce w przypadku opisu działań zrealizowanych przez Partnera. Wnioskodawca planujący realizację projektu o zasięgu całego województwa powinien również wykazać jakie przedsięwzięcia zrealizował dotychczas w skali całego województwa Zdaniem organu, braki w powyższym zakresie słusznie uznano za istotne i mające wpływ na obniżenie punktacji. Odnosząc się do trzeciej uwagi Oceniającego nr 1 w zakresie wykazanego potencjału społecznego, organ wskazał, że przedstawione informacje powinny zawierać mierzalne efekty oraz powinny być poparte szczegółowymi danymi pozwalającymi zidentyfikować przedsięwzięcia wnioskodawcy i Partnera. Projektodawca powinien był przedstawić, jakie działania on sam oraz Partner podejmują (podjęli do tej pory) na rzecz społeczności ujętej w grupie docelowej projektu i poprawy ich sytuacji, co dałoby lepszy obraz ich zdolności społecznych niezbędnych do podjęcia i skutecznej realizacji danego wsparcia i zakorzenieniu na danym obszarze (zgodnie z Instrukcją). Doświadczenie właściciela firmy nie może stanowić przesłanki gwarantującej potencjał społeczny wnioskodawcy. WUP zwrócił również uwagę, że zarzut Oceniającego nr 2 dotyczył braku we wniosku opisu doświadczenia w zakresie wspierania osób pracujących oraz w zakresie tematycznym danego projektu (aktywizacja zawodowa), co stanowiło podstawę do obniżenia punktacji w tej części KOM. W zakresie zgodności doświadczenia w aspekcie grupy docelowej wnioskodawca powołał się na argumenty przytoczone do oceny Oceniającego nr 1, zaś w aspekcie zakresu tematycznego nie zamieszczono argumentów przemawiających za błędnie przeprowadzoną oceną. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnioskodawca zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nierozważenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności, które miały wpływ na wynik sprawy. Powyższe skutkowało, niezasadną, zdaniem skarżącego, odmową uzyskania dofinansowania na realizację ww. projektu. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż nie zgadza się z oceną w zakresie spełniania kryterium punktowego nr 5. W szczególności skarżący nie zgodził się z oceną Oceniającego nr 1, który przyznał 4 pkt. na 10 możliwych. Podkreślił, że we wniosku o dofinansowanie wskazał profil swojej działalności, doświadczenie, a także stanowiska, w ramach których pełnił funkcje specjalistów z zakresu aktywizacji społeczno-zawodowej. Skarżący posiada również doświadczenie w pracy bezpośredniej z beneficjentami wsparcia w charakterze: trenera pracy, poradnika społeczno-obywatelskiego, terapeuty i pedagoga. Prowadzi także działalność szkoleniową w zakresie szkoleń dedykowanych. Wszystkie wymienione działania realizowane były na rzecz mieszkańców województwa [...].. W ocenie skarżącego, posiada on duże doświadczenie w realizacji projektów z zakresu aktywizacji społeczno-zawodowej/ integracji społecznej. Zdaniem wnioskodawcy, twierdzenie Oceniającego, że wnioskodawca nie zrealizował żadnego projektu przy udziale środków funduszy unijnych jest sprzeczne z zasadą powszechności dostępu do realizacji zadań finansowanych ze środków publicznych i spełnia przesłanki dyskryminacji wnioskodawcy, co jest sprzeczne z regulacjami prawa unijnego. Skarżący podniósł również, że w kontekście opisu doświadczenia Partnera wskazano na zaangażowanie w realizację projektów z zakresu aktywizacji społeczno - zawodowej (działania 11.01 w perspektywie 2014 - 2019). Nie było technicznej możliwości wskazania bardziej obszernych opisów ze względu na ograniczone limity znaków w systemie SOWA (wyczerpane limity znaków w ramach pól podstawowych oraz dodatkowych). Wnioskodawca starał się zamieścić syntetyczne opisy oddające charakter doświadczenia w obszarze interwencji projektowej. Dodatkowa informacja o Partnerze została zamieszczona w części dotyczącej potencjału kadrowego. Skarżący podniósł także, że prowadzi szerokie działania kierowane do różnych środowisk, w tym do osób pracujących (w samym roku 2023 wnioskodawca zrealizował ponad 20 szkoleń z zakresu podnoszenia umiejętności wśród osób pracujących). Zdaniem wnioskodawcy, we wniosku zamieścił informacje wskazujące na wysoki potencjał społeczny. Wskazał, iż posiada rozbudowane sieci networkingowe tzn. sieci kontaktów które wynikają z dotychczasowej współpracy z różnymi organizacjami, instytucjami oraz podmiotami prywatnymi. Zapisy wniosku w tym zakresie są jednoznaczne i nie pozostawiają wątpliwości co do zdolności wnioskodawcy do podjęcia oraz efektywnej realizacji założonych we wniosku działań. Wnioskodawca podkreślił dodatkowo, że we wniosku o dofinansowanie znajdują się zapisy potwierdzające doświadczenie właściciela firmy, który będzie zaangażowany we wdrażanie założeń projektu. Odnosząc się do oceny Oceniającego nr 2 wnioskodawca podniósł argumenty jak w przypadku Oceniającego nr 1. Wskazał, że w uzasadnieniu Oceniającego znaczną uwagę zwraca się na kwestię braku doświadczenia w realizacji projektów współfinansowanych ze środków unijnych. W ocenie skarżącego jest to przesłanka dyskryminująca. Skarżący podkreślił, że posiada duże doświadczenie w prowadzeniu działań na rzecz grupy docelowej, w zakresie interwencji oraz na określonym terytorium (co ma odzwierciedlenie w zamieszczonym we wniosku opisach). Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o: - uchylenie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu i zmianę oceny wniosku na ocenę pozytywną, - rozpoznanie sprawy bez jego udziału, - na podstawie art. 200 p.p.s.a. o zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W odpowiedzi na skargę, WUP uznał zarzuty podniesione w treści skargi za chybione, z uwagi ich na sprzeczność z wymogami zawartymi w konkretnych zapisach dokumentacji konkursowej i ich literalnym brzmieniem. Organ zwrócił uwagę, że wnioskodawca ma obowiązek wypełnienia wniosku o dofinansowanie w taki sposób, by był on zgodny z Regulaminem wyboru projektów, a ponadto w sposób zrozumiały i czytelny, niewywołujący potrzeby zwracania się o dodatkowe informacje lub wyjaśnienia. Mając na uwadze powyższe, organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) – dalej: "p.p.s.a." – sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich przepisów zalicza się ustawę z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz.U. poz. 1079), która określa m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych w ramach realizacji programów w zakresie polityki spójności ze środków Europejskiego Funduszu Spójności. Ustawa ta reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która znajduje odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, w zakresie aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (por. art. 76 ustawy wdrożeniowej). Wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez skrócenie terminu do wniesienia skargi, wprowadzenie terminu do jej rozpoznania, czy też wprowadzenie trybu bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Powyższe rozwiązania, zgodnie z intencją ustawodawcy, zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów tej ustawy. W myśl art. 73 ust. 8 ustawy wdrożeniowej, w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Według podstawowej zasady określonej przepisem art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Właściwa instytucja zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinasowania oraz równe traktowanie wnioskodawców (art. 45 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 43 ustawy wdrożeniowej, wybrany do dofinansowania może zostać wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów. Stosownie do art. 50 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w celu wyboru projektów do dofinansowania właściwa instytucja przeprowadza nabór wniosków o dofinansowanie projektu, zwany dalej "naborem". Według art. 50 ust. 2 ustawy wdrożeniowej warunkiem przeprowadzenia naboru przez właściwą instytucję jest: 1) przyjęcie regulaminu wyboru projektów oraz 2) udostępnienie regulaminu wyboru projektów potencjalnym wnioskodawcom. Udostępnienie regulaminu wyboru projektów, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, w przypadku konkurencyjnego sposobu wyboru projektów następuje w formie ogłoszenia o naborze upublicznianego na stronie internetowej właściwej instytucji oraz na portalu (art. 50 ust. 3 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 50 ust. 4 ustawy wdrożeniowej, ogłoszenie o naborze zawiera nazwę właściwej instytucji, wskazanie przedmiotu naboru, informację o potencjalnych wnioskodawcach, termin składania wniosków o dofinansowanie projektu, regulamin wyboru projektów oraz dane do kontaktu. Według art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej, regulamin wyboru projektów określa w szczególności: kryteria wyboru projektów. Art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowi natomiast, że w celu dokonania oceny projektów właściwa instytucja powołuje komisję oceny projektów oraz określa regulamin jej pracy. W skład komisji oceny projektów wchodzą pracownicy właściwej instytucji posiadający wiedzę, umiejętności, doświadczenie lub wymagane uprawnienia w dziedzinie objętej programem, w ramach której jest dokonywany wybór projektów (art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Na wezwanie właściwej instytucji wnioskodawca może uzupełnić lub poprawić wniosek o dofinansowanie projektu w zakresie określonym w wezwaniu, zgodnie z regulaminem wyboru projektów. Właściwa instytucja w trakcie uzupełniania lub poprawiania wniosku o dofinansowanie projektu zapewnia równe traktowanie wnioskodawców (art. 55 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Podkreślenia wymaga, że w sprawach, przedmiotem których jest ocena projektu, dokonywana w oparciu o przepisy ustawy wdrożeniowej, poza powszechnie obowiązującymi przepisami prawa unijnego i krajowego wzorzec kontroli stanowią również postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego w rozumieniu art.6 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy system realizacji programu operacyjnego zawiera warunki i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji programów operacyjnych, obejmujące w szczególności zarządzanie, monitorowanie, sprawozdawczość, kontrolę i ewaluację oraz sposób koordynacji działań podejmowanych przez instytucje. Podstawę systemu realizacji programu operacyjnego mogą stanowić w szczególności przepisy prawa powszechnie obowiązującego, wytyczne, szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji (art. 6 ust. 2 ustawy). Z uwagi na fakt, że w świetle ostatniego z powołanych przepisów katalog dokumentów mogących wejść w skład systemu realizacji jest otwarty, na system ten składają się różnego rodzaju dokumenty, w tym Regulamin Konkursu, określający - w myśl art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej - kryteria wyboru projektu. W konsekwencji również dokumentom systemu realizacji programu, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, należy przyznać walor źródła prawa (w szerokim znaczeniu), jako że system ten ma swoje umocowanie w ustawie, zaś jego normy mają generalny charakter i są skierowane do nieokreślonego kręgu adresatów (potencjalnych wnioskodawców dofinansowania). Z powyższych unormowań wynika, że oceny projektów dokonuje się w oparciu o dostępną publicznie dokumentację konkursową, w związku z czym składające się na nią dokumenty powinny stanowić także podstawę sądowej kontroli zgodności z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny projektu. Kontroli sądów administracyjnych poddana jest zatem ocena projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie, dokonywana przez właściwą instytucję. Jednocześnie wprowadzając w art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", w art. 56 ust. 4 i art. 59 tej ustawy ustawodawca przesądził, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących doręczeń (w odniesieniu do informacji o zatwierdzonym wyniku oceny projektu), wyłączenia pracowników organu i sposobu obliczania terminów. W rozpoznawanej sprawie kontroli Sądu podlegało rozstrzygnięcie z dnia 17.10.2024r. znak sprawy: OFE.7033.20.2024.AB polegające na nieuwzględnieniu protestu wniesionego od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu. Przypomnieć należy, że skarżący wnioskodawca prowadzący działalność gospodarczą pod firmą M., złożył wniosek o dofinansowanie w dniu 11.03.2024 r. w odpowiedzi na nabór nr [...] ogłoszony przez Wojewódzki Urząd Pracy w Olsztynie (dalej: WUP) w ramach programu Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur (FEWiM 2021-2027). Wniosek otrzymał nr [...]. Zgodnie z Regulaminem wyboru projektów dla naboru nr [...], wniosek został skierowany do oceny przez Komisję Oceny Projektów pod kątem spełniania kryteriów wyboru projektów. Po pozytywnej ocenie KOP na I etapie, tj. ocenie formalnej, wniosek został skierowany do II etapu oceny, tj. do oceny merytorycznej. Na II etapie oceny, w zgodnej opinii dwóch oceniających losowo dobranych ze składu KOP, otrzymał ocenę negatywną z powodu nieuzyskania wymaganego minimum punktowego (60% punktów możliwych do otrzymania) za kryterium punktowe nr 5. Mając na uwadze powyższe wnioskodawca pismem z dn. 25.09.2024 r. znak sprawy: [...], został poinformowany o negatywnej ocenie wniosku z podaniem przyczyn takiej oceny oraz z pouczeniem o możliwości wniesienia protestu. W dniu 2.10.2024r. do organu wpłynął pisemny protest wnioskodawcy dotyczący negatywnej oceny projektu. Po rozpatrzeniu protestu, Wnioskodawca pismem z dnia 17.10.2024r. został poinformowany o jego nieuwzględnieniu. W skardze złożonej do tutejszego Sądu analogicznie jak w proteście, wnioskodawca wskazał, iż nie zgadza się z oceną w zakresie spełniania kryterium punktowego nr 5, tj. "Doświadczenie Wnioskodawcy i Partnerów (o ile dotyczy) w zakresie realizacji projektu, w tym: a. adekwatność doświadczenia Wnioskodawcy i Partnerów (o ile dotyczy) do zakresu realizacji projektu: w zakresie tematycznym, na rzecz grupy docelowej, na określonym terytorium, opis i adekwatność potencjału społecznego Wnioskodawcy i Partnerów (o ile dotyczy)". Zarówno w proteście jak i w skardze do Sądu skarżący wywodzi, że w niniejszej sprawie nie rozważono całego materiału dowodowego oraz nie wyjaśniono wszystkich istotnych okoliczności, które miały istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu z powyższym zarzutem nie można się zgodzić. W argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu skargi skarżący nie wskazał materiału dowodowego, który jego zdaniem został przez organ pominięty lub nie został rozważony w należyty sposób. Skarżący nie przedstawił zatem tych okoliczności sprawy, które nie zostały wyjaśnione w rozstrzygnięciu protestu, co - jak zarzuca - miało wpływ na wynik sprawy, tj. nieprzyznanie dofinansowania jego wnioskowi. W istocie skarga sprowadza się do polemiki z uwagami ekspertów, z którymi skarżący się nie zgadza. Dokonując wszechstronnej analizy zgromadzonego materiału dowodowego zdaniem Sądu nie można stwierdzić aby ocena dokonana przez organ nie spełniała wymogów ustawowych z art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W związku z treścią zarzutów skargi, przypomnieć należy, że wynikająca z art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zasada przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości traktowania wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu, począwszy od momentu przygotowywania Regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, aż po zakończenie samego postępowania konkursowego. Zasady te mają charakter normatywny, dość sformalizowany, przy czym stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej i znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w relacji do zasady równości, formułując wobec właściwej instytucji przeprowadzającej wybór projektów do dofinansowania, obowiązek jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Wymogi stawiane wnioskującym o udzielenie wsparcia, jeżeli na podstawie oceny ich spełnienia, miałoby to skutkować negatywnymi konsekwencjami, muszą być formułowane w sposób jednoznaczny, jasny i precyzyjny. Chodzi więc o to, aby nie pozostawiono żadnych wątpliwości odnośnie przyjmowanych w danym postępowaniu konkursowym kryteriów oceny projektów oraz oceny ich spełniania, które powinny być znane wnioskodawcom i w odpowiedni sposób im notyfikowane. Powyższe ma tą konsekwencję, że służy gwarantowaniu pewności i stałości obowiązywania kryteriów oceny, a w konsekwencji wyboru projektów do dofinansowania i eliminowania w tym zakresie jakichkolwiek domniemań stwarzających ryzyko zaistnienia pola dla jakiejkolwiek dowolności (arbitralności), gdy chodzi o stosowane kryteria oceny projektów niweczącej przywołane powyżej zasady, a mianowicie zasady przejrzystości i rzetelności wyboru projektów oraz zasadę równego dostępu wnioskodawców do informacji o warunkach wyboru projektów (por. wyrok NSA z 9 stycznia 2018 r., II GSK 4127/17, LEX nr 2479129; wyrok WSA w Szczecinie z 21 lutego 2024 r., I SA/Sz 648/23, LEX nr 3699317). Godzi się zauważyć, że w informacji z dnia 17.10.2024 r. organ w sposób rzetelny i wyczerpujący odniósł się do zarzutów wnioskodawcy, poprzez ich konfrontację w uwagami obu oceniających i co istotne - z zapisami "Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu współfinansowanego z EFS+ w ramach programu Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur (FEWiM) 2021-2027", stanowiącej załącznik do Regulaminu wyboru projektów dla naboru [...]. W powyższym piśmie podtrzymano słuszność uwag oceniających, odwołując się do konkretnych wymogów Instrukcji, która jest jednym z podstawowych dokumentów używanych przez Komisję Oceny Projektów w trakcie oceny spełniania kryteriów wyboru projektów. W informacji o negatywnej ocenie projektu w szczególności wskazano, że wnioskodawca nie przedstawił doświadczenia w kontekście dotychczasowej działalności firmy, która to jest wnioskodawcą danego projektu i którego doświadczenie jest oceniane w ramach kryterium punktowego nr 5 Karty Oceny Merytorycznej. Przedstawiony we wniosku opis wskazywał na doświadczenie właściciela firmy jako kierownika czy trenera w ramach projektów dofinansowanych ze środków unijnych. Nie wykazano natomiast doświadczenia firmy w realizacji różnego rodzaju przedsięwzięć, w tym także tych realizowanych przy udziale środków funduszy unijnych (strukturalnych). Podniesiono ponadto, że we wniosku nie przedstawiono konkretnych informacji nt. projektów zrealizowanych przez Partnera. Zasadność tej uwagi również wynika z Instrukcji: "W celu potwierdzenia spełnienia ww. wymagań należy dodatkowo podać informacje pozwalające zidentyfikować wskazywane projekty/przedsięwzięcia: numer, tytuł, cel, grupy docelowe, najważniejsze zadania, miejsce realizacji, efekty dotychczasowych działań (informację czy osiągnięto zakładane rezultaty)". Dodatkowo w uzasadnieniu kontrolowanej przez Sąd informacji o negatywnej ocenie projektu wyjaśniono, że w opisie przedstawionych projektów, nie wykazano doświadczenia wnioskodawcy i Partnera we wsparciu osób ujętych w grupie docelowej (tj. osób zatrudnionych :ubogich pracujących, zatrudnionych na umowach cywilno-prawnych, krótkoterminowych). Wskazać należy, że zgodnie z przedstawionym opisem działań, które zrealizował skarżący, nie były one adresowane do osób pracujących. Analogicznie w przypadku opisu doświadczenia Partnera nie wykazano takich osób wśród adresatów zrealizowanych działań. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z zapisami Instrukcji zakres wsparcia należy traktować wąsko. Unormowania zawarte w Instrukcji jasno wskazują, co powinien zawierać opis doświadczenia, by zapewnić wysoką oceną w tej części Karty Oceny Merytorycznej: "Adekwatność doświadczenia powinna być rozpatrywana w kontekście dotychczasowej działalności (i możliwości weryfikacji jej rezultatów) Wnioskodawcy i Partnerów (jeśli dotyczy) w 3 aspektach: a) w zakresie tematycznym, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu (...). Każdy obszar należy traktować wąsko i w tym zakresie opisywać posiadane doświadczenie oraz potencjał społeczny. (...), b) na rzecz grupy docelowej, do której kierowane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu; (...), powinien wykazać efekt dotychczas zrealizowanych przez siebie działań na rzecz tej grupy docelowej, c) na określonym terytorium, którego dotyczyć będzie realizacja projektu: (...). Wnioskodawca planujący realizację projektu o zasięgu całego województwa powinien wykazać jakie przedsięwzięcia zrealizował dotychczas w skali całego województwa." Braki w powyższym zakresie, zdaniem Sądu słusznie uznano zatem za istotne i mające wpływ na obniżenie punktacji. W ocenie Sądu podkreślić należy, że wnioskodawca zobowiązany jest znać i uwzględnić zapisy obowiązującej dokumentacji konkursowej przygotowując wniosek. Niedostateczne ich zastosowanie spowodowało braki we wniosku, a w konsekwencji sformułowanie przez oceniających uwag w Kartach Oceny Merytorycznej oraz ostatecznie - negatywną ocenę. W tym miejscu należy wskazać, że przystępując do konkursu strona zaakceptowała jego zasady. Ponadto skoro złożyła wniosek o dofinansowanie, to na niej spoczywał obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku z uwzględnieniem znanych jej kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów (por. wyrok NSA z 3 lutego 2017 r., II GSK 60/17, Legalis nr 1578638; podobnie: wyrok WSA we Wrocławiu z 19 czerwca 2024 r., III SA/Wr 177/24, Legalis nr 3093833). Tryb konkursowy wyboru projektów do dofinansowania wymaga, aby wnioskodawca ubiegający się o określone dofinansowanie w ramach danego postępowania konkursowego rzetelnie i wyczerpująco przygotował swój wniosek. Braki w złożonej aplikacji, czy jej niespójność z zapisami regulaminu powinny zostać ocenione negatywnie (por. wyrok WSA w Gliwicach z 24 kwietnia 2024 r., III SA/Gl 206/24, LEX nr 3717097; wyrok WSA w Gliwicach z 24 maja 2018 r., IV SA/Gl 235/18, Legalis nr 1787110). Dodać należy, że sformalizowanie postępowania konkursowego ma na celu zdyscyplinowanie wnioskodawców, zachowanie ich wysokiej staranności, tak aby w konsekwencji doszło do ułatwienia wyłonienia zwycięzcy konkursu i szybkiego załatwienia sprawy w związku z koniecznością terminowego rozdysponowania środków finansowych (por. wyrok NSA z 24 maja 2017r., II GSK 1028/17, LEX nr 2308603; wyrok NSA z 15 października 2019 r., I GSK 2236/18, Legalis nr 2291876). W tego typu sprawach rola organu sprowadza się do kompleksowej oceny wniosku i organ nie ma prawa wkraczać w meritum, zmieniać zapisów wniosku, modyfikować ich w sposób umożliwiający uzyskanie przez wnioskodawcę dofinansowania, domniemywać treści z wniosku nie wynikających - wbrew jego zapisom. Takie działanie organu naruszałoby bowiem zasady uczciwej konkurencji i dawałoby podstawę do postawienia zarzutu uchybienia obowiązkowi bezstronności (por. wyrok NSA z 5 stycznia 2022 r., I GSK 1641/21, Legalis nr 2683337; wyrok WSA w Gliwicach z 25 kwietnia 2018 r., IV SA/Gl 79/18, Legalis nr 1769429; wyrok WSA w Szczecinie z 21 lutego 2024 r., I SA/Sz 648/23, LEX nr 3699317). Końcowo podkreślić należy, że przedmiot sprawy sprowadza się nie do weryfikacji merytorycznej wniosku, a do zbadania, czy przeprowadzona procedura konkursowa oraz dokonana w jej trakcie ocena projektu nie naruszają powyższych reguł. Sąd w szczególności bada czy argumentacja oceniającego oraz instytucji nie jest dowolna, czy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca, odpowiadająca generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, nie budzący wątpliwości, prezentując przesłanki wyboru - dokonanej oceny i przyznanej punktacji (por. wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt II GSK 4048/17). Nadto sąd administracyjny rozpoznając skargę na wydane rozstrzygnięcie, posiada jedynie kompetencję do badania, pod kątem legalności, tylko tego rozstrzygnięcia. Nie może odnosić się do generalnych założeń całego postępowania konkursowego, zasad jego przeprowadzania, a także sposobu sformułowania kryteriów oceny przedłożonych przez strony projektów. Ponadto sąd administracyjny nie ma kompetencji, aby ocenić i podważyć wiedzę eksperta dokonującego oceny w sprawie. Tylko naruszenie prawa procesowego lub materialnego, które mogły mieć wpływ na wynik oceny, może skutkować uchyleniem określonego aktu (por. wyrok WSA w Kielcach z 8 sierpnia 2024 r., I SA/Ke 261/24). Podsumowując należy stwierdzić, że ocena przedmiotowego wniosku dokonana przez organ była czytelna, jasna i konkretna, oparta na rzetelnych i obiektywnych danych. Uzasadnienie oceny projektu w zakresie kwestionowanego kryterium poddawało się weryfikacji sądowej. Zgodzić się należy ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie, że uzasadnienie informacji musi zawierać taką treść, która pozwoli jej spełnić ustawową rolę, tzn. umożliwić wnioskodawcy wniesienie w skardze do sądu umotywowanych zarzutów do oceny, która go nie satysfakcjonuje. Z informacji o nieuwzględnieniu protestu wynika, że organ odniósł się do zarzutów protestu w nawiązaniu do obowiązujących unormowań w przedmiotowym postępowaniu konkursowym. Mając na uwadze wszystkie okoliczności w sprawie, Sąd uznał stanowisko przedstawione w zaskarżonej informacji za prawidłowe. Instytucja dokonała oceny z poszanowaniem reguł wynikających z art. 45 ustawy wdrożeniowej, tj. przejrzystości, rzetelności i bezstronności. Rozstrzygnięcie oparła w tym zakresie na prawidłowo zinterpretowanych i zastosowanych postanowieniach dokumentacji konkursowej. Zgodnie z art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej, tylko stwierdzenie przez sąd naruszenia prawa, które miało istotny wpływ na wynik oceny, mogłoby skutkować uchyleniem kontrolowanego przez sąd aktu. W rozpoznawanej sprawie Sąd – wbrew zarzutom skargi – takich nieprawidłowości nie stwierdził. Wobec niezasadności podniesionych w skardze zarzutów, mając na uwadze, że ocena projektu przeprowadzona została w sposób nienaruszający prawa, sąd na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 3 § 3 p.p.s.a. oddalił skargę.