I SA/Ol 427/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński po rozpoznaniu w dniu 17 września 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy A. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej - działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie sądowe w sprawie. Gmina A. (dalej jako wnioskodawczyni, skarżąca, Gmina) wystąpiła z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie prawa do odliczenia w drodze korekty wieloletniej podatku naliczonego związanego ze zrealizowaną inwestycją obejmującą przebudowę Wiejskiego Domu Kultury w miejscowości Ł. Przedstawiając we wniosku stan faktyczny, Gmina podniosła m.in., że od wykonanej w 2010r. inwestycji podatek naliczony związany z wydatkami w ramach projektu nie został odliczony w związku z przekazaniem/przeznaczeniem inwestycji do czynności nieopodatkowanych. Obecnie Gmina, w ramach planów przekształceń w sposobie zarządzania mieniem, rozważa możliwość zamiany formy użytkowania na odpłatną, w ramach umowy dzierżawy zawartej jeszcze w 2014r. z Gminnym Ośrodkiem Kultury lub ZDU – "[...]" Sp. A. W ocenie wnioskodawczyni, w związku z planowaną zmianą przeznaczenia inwestycji będzie miała prawo odliczenia części podatku naliczonego w proporcji do pozostałego okresu korekty zgodnie z art. 90 – 91 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm., dalej jako ustawa VAT). W przypadku zmiany przeznaczenia inwestycji i wykorzystywania jej do czynności opodatkowanych wnioskodawczyni jest uprawniona do odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymanych w związku z ich budową w drodze korekty dotyczącej tego środka trwałego w wysokości 1/10 kwoty podatku naliczonego za każdy rok, w którym Wiejski Dom Kultury będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, licząc od końca 10- letniego okresu korekty. W interpretacji indywidualnej z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej, uznając stanowisko Gminy za nieprawidłowe, wskazał, że Gmina, realizując inwestycję z zamiarem wykorzystywania jej do czynności niepodlegających opodatkowaniu, nie nabywała jej do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT, i tym samym nie działała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. W konsekwencji nie spełniła przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy VAT i nie nabyła prawa do odliczenia. Zdaniem Dyrektora zgodnie z przepisami art. 15 ustawy VAT jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku VAT jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. W kwestii zaś korekty podatku naliczonego unormowanej w art. 91 ustawy VAT, organ, odwołując się do wyroku TSUE z dnia 2 czerwca 2005 r., C-378/02 Waterschap Zeeuws Vlaanderen, wskazał, że jedynie charakter, w jakim podmiot działał w chwili nabycia dobra, determinuje istnienie prawa do doliczenia. Podmiot prawa publicznego, który nabywa dobro inwestycyjne jako władza publiczna, a zatem nie działając w charakterze podatnika, i który następnie sprzedaje to dobro, działając w charakterze podatnika, nie korzysta w zakresie tej sprzedaży z prawa do dokonania korekty podatku naliczonego. Późniejsza zmiana przeznaczenia takich towarów z działalności niedającej prawa odliczenia na działalność dającą takie prawo, nie będzie skutkowała dla podatnika nabyciem prawa do odliczenia VAT, gdyż prawo takie powstaje w momencie, gdy podatek, który podlega odliczeniu, staje się wymagalny. Tym samym, w ocenie organu, wnioskodawczyni nie będzie przysługiwało prawo do zastosowania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy VAT i odliczenia odpowiedniej części podatku od wydatków inwestycyjnych, bowiem nigdy nie nabyła prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z jego budową. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie Gmina podniosła, że w sytuacji opisanej we wniosku spełnione są przesłanki dla przyznania jej prawa do odliczenia. Jak wskazała, w zakresie swojej działalności jest podatnikiem podatku od towarów i usług, co jest związane z nabyciem prawa do odliczenia w pełnym zakresie działalności opodatkowanej. Przy czym o nabyciu prawa do odliczenia decyduje nie skutek w postaci dokonania czynności opodatkowanych, ale przeznaczenie zakupionych towarów i usług do czynności opodatkowanych. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W świetle treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z przepisu tego wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Sąd opowiada się przy tym za szerokim interpretowaniem użytego w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodzącym poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego powinna być bowiem analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu (por. M. Niezgódka-Medek (w:), B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II). Należy zatem uznać, że ekonomika procesowa oraz względy sprawiedliwości przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania również w razie istnienia budzącego wątpliwości zagadnienia prawnego, przekazanego do rozstrzygnięcia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w drodze uchwały, w kwestii mogącej mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Sądowi z urzędu wiadomym jest zaś, że postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2015r. w sprawie o sygn. akt I FSK 1256/14, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a., przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów, wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy wykonując sieci kanalizacyjne, sieci wodociągowe oraz kanalizację deszczową gmina występuje jako organ władzy publicznej realizujący zadania własne wynikające z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) czy też występuje w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity :Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.), a poniesione na te inwestycje wydatki są związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych polegających na przyszłej sprzedaży gruntów przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe i tym samym gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego?" W niniejszej sprawie, w związku z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym oraz zadanym pytaniem, zaskarżona interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego dotyczyła m.in. charakteru, w jakim wystąpiła skarżąca wykonując opisaną inwestycję – czy jako podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu art.15 ust.1 i 6 ustawy VAT, jak twierdzi skarżąca, czy też jako organ władzy publicznej realizujący zadania własne wynikające z art.7 ust.1 pkt 10 i art. 9 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, jak twierdzi organ. Dopiero po rozstrzygnięciu tej kwestii możliwe będzie udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy Gmina będzie uprawniona do odliczenia podatku naliczonego związanego z przebudową domu kultury w związku ze zmianą przeznaczenia do czynności opodatkowanych w proporcji do pozostałego okresu korekty. Uznając zatem, że problem będący przedmiotem skargi wiąże się bezpośrednio z zagadnieniem przedstawionym do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów (charakterem w jakim występuje organ władzy publicznej wykonując opisaną inwestycję), Sąd stwierdził, że podjęta w tej kwestii uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego będzie miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Mając powyższe na uwadze, działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie, do czasu podjęcia przez NSA stosownej uchwały w przedmiocie zagadnienia przedstawionego w powyższym postanowieniu.