I SA/Ol 466/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Gminy A od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 września 2015r. zawieszającego postępowanie sądowe w sprawie w sprawie ze skargi Gminy A na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej - działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 września 2015r. w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 17 września 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zawiesił postępowanie sądowe w sprawie, powołując się na wydanie przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 28 sierpnia 2015r., sygn. akt I FSK 1256/14 przedstawiającego do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości: "Czy wykonując sieci kanalizacyjne, sieci wodociągowe oraz kanalizację deszczową gmina występuje jako organ władzy publicznej realizujący zadania własne wynikające z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) czy też występuje w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity :Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.), a poniesione na te inwestycje wydatki są związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych polegających na przyszłej sprzedaży gruntów przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe i tym samym gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego?". Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie wnosząc, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012r. (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez zawieszenie postępowania sądowego, z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów NSA zagadnienia prawnego, co sprzeciwia się zasadzie rozpoznania spraw przez sądy administracyjne bez zbędnej zwłoki, - art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak wystarczającego uzasadnienia przez sąd pierwszej instancji przesłanek, którymi kierował się wydając zaskarżone postanowienie, w szczególności wskazanie, że uchwała NSA jest przesłanką uzasadniającą wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem , niewskazanie, czy zagadnienie prawne, którego dotyczy postanowienie I FSK 1256/14 sąd pierwszej instancji w sprawie głównej podziela i niewskazanie, dlaczego nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć tego zagadnienia; tym bardziej, że na dzień wydania zaskarżonego postanowienia NSA nie opublikował uzasadnienia. W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, że nie można wykluczyć, iż odpowiedź na pytanie skierowane do składu poszerzonego może być w pewnym stopniu przydatna do rozstrzygnięcia zagadnień, których dotyczy skarga Gminy, tym niemniej ewentualne wydanie, przez NSA uchwały nie jest niezbędne do rozstrzygnięcia tych zagadnień. Sprawa Gminy odnosi się, bowiem do innego stanu faktycznego, do innych kwestii/wątpliwości, jak m.in. określenie momentu powstania obowiązku podatkowego, czy oceny skutków podatkowych opisanej umowy dzierżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Analizując okoliczności sprawy sąd doszedł do wniosku, iż wniesione zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Zacytowany przepis stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny. Sąd ten może, zatem uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo, jeżeli zachodzi, co najmniej jedna z dwóch następujących przesłanek: zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione. W ocenie Sądu analiza podnoszonych w zażaleniu zarzutów, pozwala uznać, że zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Sąd podzielił, bowiem pogląd skarżącej, że ewentualne wydanie przez NSA uchwały nie jest niezbędne do rozstrzygnięcia zagadnień prawnych występujących w niniejszej sprawie. Sprawa Gminy odnosi się, bowiem do innego stanu faktycznego, do innych kwestii/wątpliwości, jak m.in. określenie momentu powstania obowiązku podatkowego, czy oceny skutków podatkowych opisanej umowy dzierżenia. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.