I SA/Ol 599/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej byłego członka zarządu spółki z o.o. postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 13 listopada 2014r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę wniesioną przez R. P., reprezentowanego przez pełnomocnika (dalej jako skarżący, wnioskodawca) na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej byłego członka zarządu spółki z o.o. Powyższy wyrok stał się prawomocny od dnia 16 grudnia 2014r. W dniu 19 czerwca 2015r. do sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu złożonego wniosku wskazano, iż termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upływał w dniu 20 listopada 2014r. Ze względu na brak kontaktu z klientem złożenie wniosku stało się konieczne w ostatnim możliwym dniu, tj. właśnie 20 listopada 2014r. z uwagi jednak na zaplanowany wcześniej urlop pełnomocnik zlecił sporządzenie wniosku pracownikowi kancelarii. Jak dowiedział się jednak pełnomocnik skarżącego, z telefonicznej informacji z sekretariatu sądu z dnia 10 czerwca 2015r., wniosek taki nie wpłynął do akt, a co za tym idzie wyrok z dnia 13 listopada 2014r. uprawomocnił się. Pełnomocnik o uchybieniu terminu dowiedział się dopiero w dniu 10 czerwca 2015r. , w związku z czym termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upływa w dniu 17 czerwca 2015r. W ocenie pełnomocnika niedochowanie terminu nastąpiło wskutek okoliczności , na które ani skarżący ani pełnomocnik nie mieli wpływu , tj. z uwagi na problemy rodzinne pracownika kancelarii. W związku z tym, brak winy w uchybieniu terminu jest z pewnością uprawdopodobniony , w myśl art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Do wniosku dołączono także oświadczenie byłej pracownicy kancelarii. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1-4 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. wyrok NSA z dnia 30 listopada 2012r., sygn. akt I FZ 463/12, opubl. internetowa baza orzeczeń www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne (zewnętrzne) oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (por. wyrok NSA z dnia 13 października 1999r., sygn. akt IV SA 1656/97, niepubl.). Nawet lekkie niedbalstwo wyklucza zatem możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Dodatkowo należy mieć na względzie, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę pełnomocników ustanowionych w sprawie. Z kolei zawodowy charakter działalności profesjonalnych pełnomocników powoduje, że ich odpowiedzialność obejmuje także działania osób, którymi posługują się wykonując swój zawód (por. postanowienia NSA z dnia 8 kwietnia 2014r., sygn. akt II OZ 336/14 i z dnia 11 czerwca 2014r., sygn. akt I FZ 149/14). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że doszło do uchybienia terminu. Konieczne więc stało się rozważenie, czy argumenty podnoszone przez pełnomocnika skarżącego uprawdopodabniają okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku. Pełnomocnik powoływał się na okoliczność, iż do uchybienia terminu doszło na skutek bliżej nieokreślonych problemów rodzinnych pracownika kancelarii. Jak już wskazywano kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony (działającego za nią pełnomocnika) do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest uprawdopodobnienie przez nią, że nie mogła dokonać czynności w terminie, na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia należytej staranności. Zdaniem sądu niewłaściwie zorganizowany przepływ informacji między pełnomocnikiem a jego pracownikami - szczególnie w kwestii tak istotnej jak terminy podejmowania czynności w postępowaniu sądowym - nie może przemawiać za przyjęciem braku winy w uchybieniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 18 listopada 2014r., sygn. akt I GZ 497/14). W konsekwencji nie może to świadczyć o braku winy pełnomocnika, który posługuje się personelem administracyjnym kancelarii, który sam sobie dobiera. W ocenie sądu polecenia pracownikowi sporządzenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie można uznać, za równoznaczne z poleceniem wniesienia tego wniosku. Przygotowany projekt wniosku wymagał bowiem podpisu przez uprawnionego pełnomocnika i nadania na poczcie. Podkreślenia wymaga przy tym, że – co przyznaje sam pełnomocnik – dopiero po kilku miesiącach zainteresował się on, czy wniosek wpłynął do sądu. Z "oświadczenia" pracownicy wynika zaś jednoznacznie, że wniosek w ogóle nie został przygotowany i nadany. Profesjonalny pełnomocnik – adwokat już po powrocie z urlopu powinien zainteresować się , czy i jak pracownik wykonał polecenie oraz już wtedy, podjąć stosowne działania. W świetle powyższych okoliczności zaniedbania pełnomocnika w dochowaniu terminu są więc niewątpliwe. Reasumując Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że strona nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw co powoduje, że nie wykazała zaistnienia nie dającej się przezwyciężyć przeszkody przez nią niezawinionej. Z uwagi na powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.