I SA/Ol 689/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Strumiłło (sprawozdawca) Sędziowie sędzia WSA Renata Kantecka sędzia WSA Wojciech Czajkowski Protokolant stażysta Joanna Lasek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2015r. sprawy ze skargi Gminy A na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej – działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie w sprawie. Gmina J. K. (dalej powoływana jako "Gmina", "skarżąca", "strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej– działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia "[...]"r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Interpretacja indywidualna została wydana w następującym stanie faktycznym: Gmina J. K.wystąpiła z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia (w drodze korekty) podatku naliczonego dotyczącego realizacji inwestycji polegającej na modernizacji stacji uzdatniania wody w miejscowości B.. Przedstawiając we wniosku zdarzenie przyszłe, Gmina podała m.in., że prowadziła inwestycję – "Modernizacja stacji uzdatniania wody w miejscowości B". Skarżąca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zakończenie inwestycji zostało udokumentowane protokołem odbioru w 2012 r. Następnie inwestycja została przekazana do bezpłatnego użytkowania Zakładowi Gospodarki Komunalnej w J. K. (dalej jako "Zakład"). W związku z faktem, że po poniesieniu, nakłady na rozbudowę początkowo nie służyły Skarżącej do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu V AT, dotychczas Skarżąca nie dokonywała odliczeń VAT naliczonego z faktur dokumentujących poniesione wydatki. Skarżąca rozważa zawarcie z Zakładem umowy dzierżawy lub umowy przesyłu wody i ścieków za pomocą należącej do niej infrastruktury. Umową objęta zostałaby cała infrastruktura wraz z rozbudowaną stacją uzdatniania wody w miejscowości B.. W związku z planowaną zmianą przeznaczenia infrastruktury, skarżąca rozważą dokonanie odliczeń części podatku naliczonego w drodze korekty, o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.). W interpretacji indywidualnej z dnia "[...]"r. Dyrektor Izby Skarbowej , uznając stanowisko Gminy za nieprawidłowe, wskazał, że Gmina, nabywając towary i usługi do realizacji inwestycji (modernizacja stacji uzdatniania wody), którą po zakończeniu i oddaniu do użytkowania wykorzystywała wyłącznie do wykonywania czynności do czynności nieopodatkowanych, nie nabywała towarów i usług do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług i tym samym nie działała w charakterze podatnika podatku VAT. W konsekwencji nie spełniła przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy i nie nabyła prawa do odliczenia podatku naliczonego. W kwestii zaś korekty podatku naliczonego unormowanej w art. 91 ust. 1 ustawy, organ odwołując się do wyroku TSUE z dnia 2 czerwca 2005 r., C-378/02 Waterschap Zeeuws Vlaanderen, wskazał, że jedynie charakter w jakim podmiot działał w chwili nabycia dobra, determinuje istnienie prawa do doliczenia. Podmiot prawa publicznego, który nabywa dobro inwestycyjne jako władza publiczna, a zatem nie działając w charakterze podatnika i który następnie sprzedaje to dobro, działając w charakterze podatnika, nie korzysta w zakresie tej sprzedaży z prawa do dokonania korekty podatku naliczonego. Późniejsza zmiana przeznaczenia infrastruktury nie spowoduje powstania prawa do odliczenia, gdyż prawo takie powstaje w momencie, gdy podatek, który podlega odliczeniu staje się wymagalny. W konsekwencji, zdaniem organu, skarżącej nie będzie przysługiwało prawo do korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż nie nabyła ona prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z tymi zakupami. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie Gmina podniosła, że w sytuacji opisanej we wniosku spełnione są przesłanki dla przyznania jej prawa do odliczenia. Jak wskazała, w zakresie swojej działalności jest podatnikiem podatku od towarów i usług, co jest związane z nabyciem prawa do odliczenia w pełnym zakresie działalności opodatkowanej. Przy czym o nabyciu prawa do odliczenia decyduje nie skutek w postaci dokonania czynności opodatkowanych, ale przeznaczenie zakupionych towarów i usług do czynności opodatkowanych. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Pismem z dnia 17 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącej Gminy wniósł o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wskazując na postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2015 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 1725/14 oraz z dnia 28 sierpnia 2015 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 1256/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W świetle treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z przepisu tego wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Sąd opowiada się przy tym za szerokim interpretowaniem użytego w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodzącym poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego powinna być bowiem analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu (por. M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II). Należy zatem uznać, że ekonomika procesowa oraz względy sprawiedliwości przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania również w razie istnienia budzącego wątpliwości zagadnienia prawnego, przekazanego do rozstrzygnięcia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w drodze uchwały, w kwestii mogącej mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Sądowi z urzędu wiadomym jest zaś, że postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2015r. w sprawie o sygn. akt I FSK 1256/14, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a., przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów, wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy wykonując sieci kanalizacyjne, sieci wodociągowe oraz kanalizację deszczową gmina występuje jako organ władzy publicznej realizujący zadania własne wynikające z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), czy też występuje w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( tekst jednolity :Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.), a poniesione na te inwestycje wydatki są związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych polegających na przyszłej sprzedaży gruntów przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe i tym samym gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego?" W niniejszej sprawie, w związku z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym oraz zadanym pytaniem, zaskarżona interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego dotyczyła m.in. charakteru, w jakim wystąpiła skarżąca wykonując opisaną inwestycję – czy jako podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu art.15 ust.1 i 6 ustawy VAT, czy też jako organ władzy publicznej realizujący zadania własne wynikające z art. 7 ustawy o samorządzie gminnym. Dopiero po rozstrzygnięciu tej kwestii możliwe będzie udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy Gmina będzie uprawniona do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami na realizacje inwestycji polegającej na modernizacji stacji uzdatniania wody. Na uwzględnienie nie zasługiwał natomiast wniosek strony skarżącej o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia przez NSA zagadnienia prawnego przedstawionego w postanowieniu z dnia 17 marca 2015 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 1725/14. W dniu 26 października 2015 r. NSA podjął uchwałę, sygn. akt I FPS 4/15, udzielając odpowiedzi na zadane w omawianym wyżej postanowieniu, pytanie. Uznając zatem, że problem będący przedmiotem skargi wiąże się bezpośrednio z zagadnieniem przedstawionym do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów w sprawie o sygn. I FSK 1256/14, Sąd stwierdził, że podjęta w tej kwestii uchwała NSA będzie miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Mając powyższe na uwadze, działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie, do czasu podjęcia przez NSA stosownej uchwały w przedmiocie zagadnienia przedstawionego w powyższym postanowieniu.