I SA/Ol 727/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. S. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej . z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: 1. przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie) na rzecz adwokata M. K. z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 120 zł (stu dwudziestu złotych) wraz z należnym od tej kwoty podatkiem od towarów i usług, WSA/post.1- sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 18 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Ol 727/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał A. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uwzględniając wniosek skarżącej co do ustanowienia adwokata Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia 8 kwietnia 2013 r. wyznaczyła dla strony pełnomocnika z urzędu - adwokata M. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2013 r. oddalił skargę A. S. oraz zasądził od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na rzecz adwokata M. K. kwotę 240 zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzielona z urzędu. W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 24.09.2013 r. reprezentujący skarżącą adwokat M. K. wniósł m.in. o zasadzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w toku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym według norm przepisanych, albowiem nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt II FSK 2131/13 na podstawie art. 184 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dajej w skrócie p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika, że w imieniu skarżącej nikt się nie stawił. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega zatem wniosek pełnomocnika z urzędu o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu z tytułu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m.in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm. ). Przepis § 19 cytowanego wyżej rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Natomiast § 20 tego rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit " a " rozporządzenia wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w II instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Natomiast w myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit " b " rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna określona w pkt 1, dotyczącym postępowania przed sądem administracyjnym w I instancji, do którego nawiązuje § 18 ust. 1 pkt 2 lit " a " i "b" rozporządzenia, wynosi w niniejszej sprawie 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" ). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu adwokat M. K. reprezentował skarżącą w postępowaniu przed sądem I instancji, nadto sporządził i wniósł skargę kasacyjną. Natomiast pełnomocnik z urzędu nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, co wynika z protokołu rozprawy przed tym Sądem z dnia 20 października 2015 r. stwierdzającego, że w imieniu skarżącej nikt się nie stawił. W tej sytuacji należało, na podstawie powołanego wyżej § 18 ust. 1 pkt 2 lit " b " rozporządzenia, przyznać pełnomocnikowi z urzędu, który prowadził już reprezentował już stronę w postępowaniu przed Sądem I instancji wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł, stanowiącej 50 % stawki minimalnej, wynoszącej 240 zł, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" tego rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, Sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 23% (art. 146a pkt. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.). Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia należało orzec jak w sentencji postanowienia.