I SA/Ol 809/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 15 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 2 września 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 809/14 w sprawie ze skargi A. R. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr Rep. "[...]" Nr Rep. "[...]" Nr Rep. "[...]" Nr Rep. "[...]" w przedmiocie: łącznego zobowiązania pieniężnego na 2010 r., 2011 r., 2012 r. i 2013 r. postanawia: odrzucić zażalenie WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 2 września 2015 r. o sygnaturze I SA/Ol 809/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił sporządzoną osobiście przez A. R. ( zwanego dalej skarżącym) skargę kasacyjną od wyroku z dnia 9 lipca 2015 r. o w/w sygnaturze. W sporządzonym przez skarżącego zażaleniu z dnia 9 września 2015 r. podniesiono, że Sąd błędnie zakwalifikował jego pismo jako skargę kasacyjną. Skarżący wskazał, iż zgodnie z otrzymanym pouczeniem, wniósł zażalenie na rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania i wniósł o rozpatrzenie zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., zażalenie na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 zd. 2 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Należy podkreślić, iż obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (por. postanowienia NSA: z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt II OZ 970/11 oraz z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt II FZ 543/14; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez adwokata, radcę prawnego lub podmioty wskazane w art. 175 § 2 lub § 3 p.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 713/04). Przy czym zawarte w art. 194 § 4 p.p.s.a. pojęcie "sporządzenie" należy rozumieć jako "napisanie i podpisanie" zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, ponieważ to podpis wprost wskazuje osobę, która sporządziła zażalenie (por. B. Gruszczyński, A. Kabat (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2013, s. 652 i 559). W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r. zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2015 r., poz. 658).. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie jest bezsporne, że skarżący wniósł zażalenie na postanowienie tut. Sądu odrzucające skargę kasacyjną, które to zażalenie nie było podpisane przez żadnego profesjonalnego pełnomocnika wskazanego w art. 175 p.p.s.a. Tym samym, wniesiony środek odwoławczy nie spełnia wymogu uregulowanego w art. 194 § 4 p.p.s.a. W odniesieniu do polemiki skarżącego w zakresie dokonanej przez Sąd kwalifikacji prawnej pisma z dnia 17 sierpnia 2015 r. jako skargi kasacyjnej, wskazać należy, iż p.p.s.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego. Każde pismo procesowe strony w postępowaniu sądowym winno natomiast zawierać stosownie do art. 46 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oznaczenie rodzaju pisma, które polega na wskazaniu określenia zgodnego z treścią pisma. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem każde pismo strony, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z jej intencją zawartą w treści pisma (postanowienie SN z dnia 8 grudnia 1997 r., sygn. akt III CKN 289/97, OSNC 1998, nr 5, poz. 90). Decydujące zatem znaczenie dla kwalifikacji pisma ma nie tytuł, lecz intencja strony zawarta w jego treści. Powyższe podyktowane jest ochroną osób działających w postępowaniu bez profesjonalnego pełnomocnika. Niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może bowiem wywoływać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jaki jest jego rodzaj. Sąd w pełni zastosował się do wyżej wskazanych wytycznych. Podkreślić bowiem należy, iż dokonując kwalifikacji pisma z dnia 17 sierpnia 2015 r. jako skargi kasacyjnej, Sąd miał na uwadze, że skarżący wniósł zażalenie "na wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego". Ponadto skarżący w treści pisma zarzucił orzeczeniom Sądu naruszenie prawa materialnego oraz wydanie wyroków w oparciu o błędne ustalenia organu podatkowego. Powyższe pismo zawiera zatem argumentację przeciwko rozstrzygnięciu Sądu z dnia 9 lipca 2015 r., która to może być podnoszona jedynie w drodze odwoławczej poprzez złożenie skutecznej skargi kasacyjnej. Wyjaśnienia wymaga również kwestia, iż żaden inny tryb przewidziany w p.p.s.a. na obecnym etapie postępowania nie może doprowadzić do wzruszenia zapadłego orzeczenia. Istotne jest również, że w ww. wyroku z dnia 9 lipca 2015 r. Sąd oddalił skargi skarżącego i nie orzekał w zakresie zwrotu kosztów postępowania. Tym samym skarżący nie mógłby skutecznie wnieść zażalenia na rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania. Z tych też względów zażalenie jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.