I SA/Ol 881/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie czynności egzekucyjnych w sprawie ze skargi K.H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia oddalić wniosek. K.H., reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego T.A., we wniesionej skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, zawarł wniosek o wstrzymanie czynności egzekucyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie zaznaczyć należy, że powyższy wniosek Sąd potraktował jako wniosek złożony w trybie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., tj. jako wniosek o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnych. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów niemających zastosowania w niniejszej sprawie. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Powyższy przepis nie przewiduje możliwości wstrzymania wykonania czynności egzekucyjnych. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być wstrzymane jedynie akty wydane w postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Wniosek o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnych, złożony w ramach postępowania wywołanego skargą na postanowienie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, nie mieści się w granicach rozpoznawanej sprawy w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 października 2009r. o sygn. akt II OZ 813/09, w sprawie dopuszczalności rozpatrywania wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W rezultacie powyższych unormowań przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być takie postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, co do którego przepisy obowiązującego prawa wprost przewidują, że przysługuje na nie zażalenie. Tym samym sąd może podjąć orzeczenie o wstrzymaniu wykonania tylko w odniesieniu do tych postanowień. Zatem żądanie wstrzymania czynności egzekucyjnych, czy postępowania egzekucyjnego nie może zostać uwzględnione, nie jest bowiem objęte zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. NSA wskazał, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do orzekania o wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego, a orzeczenia w tym zakresie należą do właściwości organów egzekucyjnych, których sąd nie może zastępować. Również w postanowieniu z dnia 22 marca 2011r. o sygn. akt II OZ 184/11 NSA zauważył, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być jedynie wydane w postępowaniu egzekucyjnym postanowienia, na które służy zażalenie. Sąd może zatem podjąć orzeczenie o wstrzymaniu wykonania tylko w odniesieniu do tych postanowień, natomiast żądanie wstrzymania "egzekucji" nie może zostać uwzględnione, ponieważ czynności egzekucyjne nie są objęte zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Sąd rozpoznający niniejszy wniosek w pełni podziela zaprezentowane wyżej stanowisko orzecznictwa. W tym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę, że przepisy p.p.s.a. nie dają podstawy do odrzucenia wniosku jako niedopuszczalnego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.