I SA/Ol 884/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Czajkowski, Sędziowie sędzia WSA Renata Kantecka,, sędzia WSA Jolanta Strumiłło (sprawozdawca), Protokolant specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2018r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r. oddala skargę. M. W. i Ł. W. (dalej jako strona, skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r. Postanowieniem z dnia "[...]"r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę Ł. W. Z akt sprawy wynika, że z Prezydent decyzją z dnia "[...]"r. ustalił M. W. i Ł. W. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2016 r. w kwocie 4.336 zł, przyjmując za podstawę opodatkowania grunty pozostałe o powierzchni 10841 m2 położone w O. przy ul. L. W wyniku rozpatrzenia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia "[...]". uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i ustaliło M. W. i Ł.W. zobowiązanie podatkowe pobierane w formie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016r. w wysokości 4.336 zł według następującego wyliczenia: podatek rolny: - grunty sklasyfikowane jako grunty orne "R" klasy V o powierzchni 0,2026 ha - 0 zł, - grunty orne, oznaczone symbolem - R, podatek od nieruchomości: - grunty sklasyfikowane jako tereny mieszkaniowe "B" o powierzchni 3917 m2 x 0,40zł = 1.566,80 zł, - grunty sklasyfikowane jako tereny rekreacyjno - wypoczynkowe "B z" o powierzchni 6924 m2 x 0,40zł = 2.769,60 zł, W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał m.in., że wiedzę o posiadanych przez podatników budynkach, gruntach i budowlach oraz ich przeznaczeniu i sposobie wykorzystania organ podatkowy czerpie z informacji w sprawie podatku od nieruchomości IN-1. Organ powołał treść art. 7 ust. 6 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 716 ) – również jako u.p.o.l., zgodnie z którym osoby fizyczne są obowiązane złożyć właściwemu organowi taką, informację, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie lub wygaśnięcie obowiązku podatkowego. Podkreślono, że prawdziwość danych wykazanych w opisanej informacji nie jest dla organu wiążąca i może zostać poddana weryfikacji przy pomocy innych dowodów, m. in. wypisów z ewidencji gruntów i budynków, które zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2015 r. poz. 520) stanowią m. in. podstawę wymiaru podatków i opłat. Organ odwoławczy wskazał, że M.W. i Ł. W. złożyli w dniu 31 stycznia 2006 r. informację na druku IN-1 w sprawie podatku od nieruchomości. Wykazali w niej, że posiadają działkę gruntu o numerze "[...]" w obrębie "[...]", tj. grunty podlegające podatkowi od nieruchomości o powierzchni łącznej 10841 m2 oraz budynek w trakcie budowy. Powyższe dane znajdują potwierdzenie w wypisie z ewidencji gruntów z dnia 5 kwietnia 2012 r. Z wypisu tego wynika również, że poza działką nr 246 są oni właścicielami jeszcze dwóch działek oznaczonych numerami "[...]"i "[...]"o powierzchniach odpowiednio 0,1670 ha i 0,0356 ha. Grunty tych działek posiadają oznaczenie R V, a zatem stanowią użytki rolne i nie podlegają podatkowi od nieruchomości, tylko podatkowi rolnemu. Grunty działki nr "[...]" mają oznaczenie B i Bz, a to powoduje, że nie są one objęte podatkiem rolnym lecz podatkiem od nieruchomości. Podkreślił, że mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz fakt, iż organ podatkowy pierwszej instancji ustalił jedynie wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości, należało ustalić zobowiązanie podatkowe na 2016r. pobierane w formie łącznego zobowiązania pieniężnego przy uwzględnieniu Uchwały "[...]"Rady Miasta z dnia "[...]". w sprawie stawek podatku od nieruchomości. Organ odwoławczy wyjaśnił, że wzrost wysokości zobowiązania podatkowego wynika ze wzrostu wysokości stawek podatkowych uchwalonych w/w uchwałą, w stosunku do roku poprzedniego (w poprzednim roku obowiązywała Uchwała Nr "[...]"Rady Miasta z dnia "[...]" .w sprawie stawek podatku od nieruchomości i stawka podatku od gruntów pozostałych wynosiła 0,31 zł na 1m2 ). Podkreślono, że w postępowaniu w sprawie wymiaru podatku nie bada się prawidłowości przyjęcia przez gminę stawek podatkowych na dany rok. Kwestie te należą bowiem do organów nadzoru, tj. wojewody lub regionalnej izby obrachunkowej, które zajmują się m. in. oceną zgodności z prawem uchwał jednostek samorządu terytorialnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie strona podniosła, że organ odwoławczy wyeliminował z obowiązków organ I instancji oraz wyszedł poza zakres prawny odwołania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zdaniem Sądu, skarga nie jest zasadna, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddano rozstrzygnięcie, którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu I instancji i ustaliło stronie zobowiązanie podatkowe pobierane w formie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016r. Kolegium stwierdziło bowiem, że organ podatkowy dokonał jedynie wymiaru podatku od nieruchomości, nie określając zobowiązania w podatku rolnym. Zgodnie z art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 poz. 613) – dalej jako O.p. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości lub w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub uchylając tę decyzję – umarza postępowanie w sprawie. Należy wskazać również, że organy podatkowe ustalając wysokość zobowiązań w podatku od nieruchomości nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku, niż dane wskazane w ewidencji, tym samym organy podatkowe nie mogą dokonywać samodzielnych ustaleń w tej mierze. Od tej reguły nie zostały przewidziane żadne wyjątki (por. wyroki NSA: z 5 listopada 2009 r. II FSK 836/08, z 15 kwietnia 2008 r. II FSK 372/07, z 12 marca 2009 r. II FSK 49/08, z 2 kwietnia 2009 r. II FSK 1949/07). Na istotę i znaczenie unormowań art. 21 ust. 1 p.g.k. dla wymiaru podatku od nieruchomości przy opodatkowaniu budynków wskazywał także Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały składu 7 sędziów z 27 lutego 2012 r., wyjaśniając, że "przepisem znajdującym się poza regulacją ustawy podatkowej, a mającym istotne znaczenie dla wymiaru podatku od nieruchomości jest ponadto art. 21 p.g.k. Zgodnie z tym przepisem, podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej i gospodarki nieruchomościami stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków" (uchwała składu 7 sędziów z 27 lutego 2012r. sygn. akt II FPS 4/11). Mając powyższe na uwadze, sąd orzekający w niniejszym składzie odwołując się do treści art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne uznał, że organy podatkowe ustalając wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości i podatku rolnym pobierane w formie łącznego zobowiązania pieniężnego prawidłowo przyjęły podstawę wymiaru podatku, na podstawie danych widniejących w ewidencji (por. wyroki NSA: z dnia 14 czerwca 2013 r., II FSK 1950/11, z dnia 11 lipca 2012 r., dostępne na stronie http://www.orzeczenia.nsa.gov.pl/). Dane zawarte w ewidencji gruntów mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 O.p. i zgodnie z tym przepisem stanowią one dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Ustalenia oparte o treść tych dokumentów urzędowych stanowią istotny element określenia podatkowego stanu faktycznego. W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy w pewien sposób naprawił błąd organu I instancji, który w swojej decyzji nie wykazał w jakiej wysokości wyliczył kwotę podatku rolnego. Stan faktyczny ustalony przez organ I instancji był ustalony prawidłowo i wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy. Organ odwoławczy ustalił zobowiązanie podatkowe na rok 2016 w podatku od nieruchomości za działkę gruntu nr "[...]" położoną przy ulicy L. w O. (obręb "[...]"), która jest sklasyfikowana w ewidencji gruntów jako B - tereny mieszkaniowe o powierzchni 3917 m2 oraz Bz - zurbanizowane tereny niezabudowane o powierzchni 6924 m2. Łączna powierzchnia gruntów stanowiąca podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości w 2016 r. wynosi 10841 m2 . Powierzchnia ta wynika zarówno z wypisu z danych ewidencji gruntów, budynków i lokali oraz złożonej przez M. W. w dniu 31 marca 2006 r. informacji w sprawie podatku od nieruchomości. Należy podkreślić, że do wyliczenia podatku od nieruchomości za ww. grunty, organ podatkowy przyjął stawkę właściwą dla gruntów pozostałych, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt l litera c, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, która została ustalona Uchwałą nr "[...]"Rady Miasta z dnia "[...]"r. - tj. 0,40 zł od 1 m2 powierzchni gruntu. Do ustalenia stronom łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016r., organ podatkowy przyjął również użytki rolne. Zgodnie z wypisem z danych ewidencji gruntów, budynków i lokali strona jest właścicielem działki gruntu nr "[...]" o powierzchni 0,1670 ha oraz nr "[...]" o powierzchni 0,0356 ha, położonych w obrębie "[...]". Obydwie działki sklasyfikowane są jako grunty orne oznaczone symbolem R klasy V. Grunty te zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (DZ.U. z 2013 r., poz. 1381 ze zm.) podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym. Jednakże zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt. 1 tejże ustawy, grunty te objęte są zwolnieniem. W związku z powyższym organ podatkowy nie naliczył zobowiązania w podatku rolnym i na mocy art. 6c ust. 1 ww. ustawy, ustalił należne zobowiązanie pieniężne pobierane w formie łącznego zobowiązania pieniężnego. Odnosząc się do wzrostu kwoty podatku w porównaniu do roku ubiegłego wskazać należy, że Rada Miasta jest zobowiązana na mocy art. 5 ust. 1 u.p.o.l. do określania wysokości stawek podatku od nieruchomości. Uchwały dotyczące ustalenia stawek podatku podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa (Dz. Urz. "[...]") oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta Olsztyna i są ogólnodostępne. Reasumując, Sąd uznał za nieuzasadnioną argumentację skargi. Rozpoznając niniejszą sprawę, Sąd nie stwierdził również naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które uzasadniałyby konieczność wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), Sąd oddalił skargę.