I SAB/Ol 2/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 maja 2026 r. sprawy ze skargi R.G. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie w przedmiocie rozpatrzenia skargi na przewlekłe i nienależyte wykonywanie obowiązków postanawia 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Skarga R.G. (dalej: "skarżący") dotyczy bezczynności Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie (dalej: "DIAS") w rozpoznaniu skargi z 12 lutego 2026 r. na przewlekłość i nienależyte wykonanie obowiązków przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Olsztynie w toku postepowania przygotowawczego prowadzonego pod sygn. [...]. Zdaniem skarżącego pismo DIAS z 6 marca 2026 r. zatytułowane "Informacja o rozpatrzeniu skargi" nie stanowi rozpatrzenia skargi w rozumieniu art. 237 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: "Kpa"). Skarżący wniósł zatem o zobowiązanie DIAS do merytorycznego rozpatrzenia jego skargi z 12 lutego 2026 r., stwierdzenie, że nierozpatrzenie tej skargi miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej odrzucenie z powodu braku właściwości sądu administracyjnego w tej sprawie, względnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej m.in. poprzez rozpatrywanie skarg na bezczynność organów administracji publicznej. Zauważyć jednak należy, że nie każda bezczynność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z utrwalonym w judykaturze poglądem, który podziela także Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, sądy administracyjne nie są bowiem właściwe m.in. do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy administracji publicznej. Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w Dziale VIII Kpa (art. 227-240). Także ewentualna bezczynność organów w postępowaniu prowadzonym przy zastosowaniu przepisów Działu VIII Kpa nie podlega kontroli sądu administracyjnego (tak m.in. w postanowieniu NSA z 25 lutego 2009 r. II OSK 241/09 oraz w postanowieniu NSA z 11 maja 2012 r. II OSK 1015/12). Skarga powszechna jest bowiem odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje jednak podstaw do żądania wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O zwrocie wpisu rozstrzygnięto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.