II SA/Ol 1023/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"., nr "[...]" w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia 1. Umorzyć postępowanie sądowe. 2. Zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 480 zł (czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Reprezentowana przez pełnomocnika M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego, żądając jej uchylenia. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o umorzenie postępowania, jako bezprzedmiotowego, wskazując, że uwzględniając skargę M. S. we własnym zakresie, uchyliło zaskarżoną decyzją z dnia z dnia "[...]" w drodze decyzji z dnia "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powyższego przepisu będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania zaistniało dopiero w toku postępowania. Taka sytuacja zachodzi zwłaszcza wtedy, gdy przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia, a więc zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenia decyzji, czy też wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (tak m.in. wyrok NSA z dnia 25 października 2005 r., II OSK 85/05, Lex nr 188791; postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2014 r., II GSK 177/14, Lex nr 1450679, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 22 maja 2014 r., I SA/Ol 313/14, Lex nr 1473638). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza "[...]" z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Po wniesieniu skargi do Sądu, Kolegium w ramach autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględniło skargę w całości uchylając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję organu I instancji oraz orzekło co do istoty sprawy przyznając świadczenie pielęgnacyjne. Wskazać należy, że art. 54 § 3 p.p.s.a. stanowi samoistną podstawę prawną do dokonania autokontroli przez organ administracji, pod warunkiem uwzględnienia skargi w całości. Skarżąca nie zaskarżyła decyzji autokontrolnej z dnia "[...]". Reasumując, skoro w toku postępowania zapadło orzeczenie z dnia "[...]", eliminujące z obrotu prawnego zakwestionowane w skardze rozstrzygnięcie Kolegium z dnia "[...]", zachodzi konieczność umorzenia niniejszego postępowania sądowego - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania, przy czym przez koszty podlegające zwrotowi należy rozumieć koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, wynagrodzenie pełnomocnika.