II SA/Ol 1069/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Piotr Chybicki (spr.) Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2014 r. sprawy ze skargi J. W. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wygaśnięcia mandatu burmistrza oddala skargę. Uchwałą Nr "[...]" Rada Miejska w dniu 28 sierpnia 2014r., działając na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2013r. poz. 594, dalej jako: "u.s.g."), art. 26 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 2002r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta ( Dz. U. z 2010r. nr 176, poz. 1191, dalej jako: "ustawa o bezpośrednim wyborze") w związku z art. 16 ust. 2a ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. Przepisy wprowadzające ustawę Kodeks wyborczy (Dz. U. Nr 21, poz. 113 ze zm., dalej jako: "ustawa wprowadzająca") stwierdziła wygaśnięcie mandatu Burmistrza Miasta "[...]". – J. W. W uzasadnieniu Rada Miejska wskazała na wyrok skazujący za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego. Stwierdziła, że na skutek tego wyroku Burmistrz utracił prawo wybieralności, co skutkowało wygaśnięcie mandatu. Skargę na powyższą uchwałę wniósł J. W. domagając się stwierdzenia nieważności uchwały w związku z naruszeniem: 1) art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990r. u.s.g. poprzez przyjęcie, iż treść skarżonej uchwały różni się od projektu uchwały, który został mu doręczony 2) § 31 ust. 2 Regulaminu Rady Miejskiej "[...]" stanowiącego załącznik nr "[...]" do Statutu Gminy i Miasta "[...]" uchwalonego uchwałą Nr "[...]" Rady Miejskiej "[...]" z dnia 17 lutego 2003r. ("[...]" dalej jako regulamin ). Uzasadniając podał, iż wniosek o zwołanie sesji Rady Miejskiej w trybie art. 20 ust. 3 u.s.g. złożyło 6 radnych załączając jednocześnie do wniosku porządek sesji i rojekt uchwały. Jednakże otrzymany w dniu 25 sierpnia 2014r. projekt uchwały nie był konsultowany z radcą prawnym i zawierał liczne błędy, a zatem skarżonej treść uchwały różni się do doręczonego projektu. Z kolei naruszenie § 31 ust. 2 Regulaminu polegało na braku wypowiedzenia się w przedmiocie projektu uchwały przez Komisję Rady, co uniemożliwiło skarżącemu w pełni wypowiedzenie się przed radnymi. Nadto zawiadomienie o sesji planowanej na dzień 28 sierpnia 2014r. zostało mu doręczone w dniu 26 sierpnia 2014r., co uniemożliwiło mu złożenie wyczerpujących wyjaśnień. Dodał, iż w dniu sesji Rady Miejskiej radni pozostawali pod presją mieszkańców i nie mieli swobody podejmowania decyzji. W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Miejskiej podał, iż skarżona uchwala została podjęta w trybie art. 20 ust. 3 u.s.g., na wniosek 6 radnych. Wniosek o zwołanie tej sesji zawierał porządek obrad z dołączonym projektem uchwały. Dodał, iż zawiadomienie o zwołaniu sesji doręczył Burmistrzowi B. w dniu 25 sierpnia 2014r. Nadmienił, iż projekt rzeczonej uchwały był zaopiniowany przez radcę prawnego stosownie do § 21 ust. 2 Regulaminu, a sporządzona opinia była przedstawiona radnym na sesji przed podjęciem skarżonej uchwały. Uwagi wynikające z opinii radcy prawnego zostały przedstawione radnym i przegłosowane, w następstwie powyższego poprawiony projekt został odczytany i po dyskusji poddany pod głosowanie, w wyniku którego oddano za uchwałą z poprawkami 13 głosów " za ", 1 głos " przeciw " oraz 1 głos " wstrzymujący ". Także zarzut naruszenia art. 26 ust. 2 ustawy o bezpośrednim wyborze nie został naruszony, gdyż ustawodawca przewidział jedynie umożliwienie burmistrzowi złożenia wyjaśnień, nie określając terminu, w którym należy powiadomić o takiej możliwości. Nadto ów przepis nie określa formy złożenia wyjaśnień. W rezultacie sam fakt powiadomienia o sesji i zaproszenia do złożenia wyjaśnień powoduje, iż powyższy warunek ustawowy zostaje spełniony. Z kolei zarzucone naruszenie § 31 ust. 2 Regulaminu przejawiające się w nieprzedstawieniu i projektu skarżonej uchwały komisji Rady Miejskiej również nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż katalog spraw, których materiały powinny być rozpatrzone przez komisje Rady Miejskiej przed sesją Rady Miejskiej określa § 4 Regulaminu, który nie uwzględnia spraw o wygaśnięciu mandatu. Dodał, iż brak posiedzeń komisji przed sesją nie uniemożliwił Burmistrzowi złożenia wyjaśnień. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Oceniając stan faktyczny i prawny sprawy Sąd stwierdził, że zaskarżona uchwała odpowiada prawu, wobec czego skarga nie mogła zostać uwzględniona. Przedmiotowa uchwała dotyczy wygaśnięcia mandatu burmistrza wybranego na kadencję 2010-2014. Te wybory samorządowe przeprowadzone zostały zgodnie z obowiązującą wówczas ustawą z dnia 20 czerwca 2002r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta oraz ustawą z dnia 16 lipca 1998r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw. Z dniem 1 sierpnia 2011r. weszła w życie ustawa z dnia 5 stycznia 2011r. - Przepisy wprowadzające ustawę Kodeks wyborczy oraz ustawa z dnia 5 stycznia 2011r. - Kodeks wyborczy. Na mocy art. 10 pkt 2 i 4 ustawy wprowadzającej ustawodawca derogował Ordynację wyborczą oraz ustawę o bezpośrednim wyborze. Jednocześnie w art. 16 ust. 3 i 4 ustawy wprowadzającej postanowiono o dalszym ich stosowaniu – do nowych, przedterminowych i uzupełniających wyborów organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz do przedterminowych wyborów wójta, przeprowadzonych w trakcie kadencji, w czasie której weszła w życie ustawa Kodeks wyborczy. Z kolei przepisem art. 16 ust. 1 ustawy wprowadzającej ustalono, że Kodeks wyborczy stosuje się do wyborów zarządzonych po dniu jej wejścia w życie oraz kadencji rozpoczętych po przeprowadzeniu tych wyborów, a w ust. 2 postanowiono, że do wyborów zarządzonych przed dniem wejścia w życie Kodeksu wyborczego stosuje się przepisy dotychczasowe. Te dwa ustępy (1 i 2) utraciły moc jeszcze przed ich wejściem w życie, na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2011, sygn. K 9/11, który orzekł o ich niezgodności z art. 2 Konstytucji RP. Unormowania te miały charakter ogólny, gdyż mowa w nich była o wyborach bez określenia ich rodzaju. Więc odnosić się mogły do wyborów samorządowych, ale także do wyborów do Sejmu, Senatu, Parlamentu Europejskiego, Prezydenta RP. Jednak ich treść różniła się w istotny sposób od brzmienia ust. 3 i 4 tego artykułu, które od początku obowiązywały w niezmienionym kształcie i odnoszą się tylko do organów samorządu terytorialnego. W ust. 1 i 2 mowa była o wyborach zarządzonych przed dniem wejścia w życie ustawy Kodeks wyborczy, które mogły dotyczyć w istocie tylko wyborów do Sejmu i Senatu RP, które odbyły się jesienią 2011r. W uzasadnieniu wyroku Trybunał Konstytucyjny rozważał więc wyłącznie kwestie odnoszące się do wyborów do Sejmu i Senatu w 2011r. W obowiązującym zaś art. 16 ust. 3 i 4 , który nie był objęty orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego, mowa jest o wyborach przeprowadzonych w trakcie kadencji, w czasie której weszła w życie ustawa Kodeks wyborczy. W takim stanie prawnym, nie budziło wątpliwości w orzecznictwie, że w trakcie kadencji samorządu rozpoczętej przed uchwaleniem i wejściem w życie Kodeksu wyborczego – do wyborów przedterminowych i uzupełniających organów stanowiących oraz do przedterminowych wyborów burmistrza przeprowadzanych w czasie tej kadencji oraz w innych sprawach regulowanych przepisami ustaw wyborczych, w tym wygaśnięcia mandatu radnych i wójta, stosuje się nadal przepisy Ordynacji wyborczej i ustawy o bezpośrednim wyborze (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 czerwca 2012r., sygn. akt II OSK 1304/12, z dnia 29 czerwca 2012r., sygn. akt II OSK 1363/12, czy z dnia 17 lipca 2012r., sygn. akt II OSK 1501/12, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Późniejsze dodanie do art. 16 ustawy wprowadzającej ust. 2a tylko potwierdziło prawidłowość stanowiska, że od początku wolą ustawodawcy było, aby do całej kadencji miał zastosowanie ten sam reżim prawny. W przypadku wyborów uzupełniających i przedterminowych przeprowadzonych w trakcie trwającej kadencji organów jednostek samorządu terytorialnego, zasadniczego znaczenia nabiera kwestia stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego, wójta, burmistrza i prezydenta miasta, albowiem to zdarzenie decyduje o przeprowadzeniu tych wyborów. W wyroku z dnia 17 lipca 2012 r., w sprawie II OSK 1501/12, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skoro do wyborów stosuje się prawo dotychczasowe, to także do zdarzeń prawnych determinujących przeprowadzenie tych wyborów, w tym wygaśnięcia mandatu m. in. burmistrza, powinny mieć zastosowanie normy dotychczasowego reżimu wyborczego. Taka systemowa i funkcjonalna wykładnia prowadzi do zagwarantowania spójności i jednolitości reżimu wyborczego w świetle zasad i wartości konstytucyjnych dotyczących stabilności reguł prawa wyborczego w trakcie kadencji. Podobnie w wyroku z dnia 19 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 1305/12 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w kadencji organów samorządu terytorialnego rozpoczętej w 2010 r., do wygaśnięcia mandatów radnych mają zastosowanie przepisy Ordynacji wyborczej do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw. Zauważyć też należy, iż w ustawie z 31 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks wyborczy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U Nr 217, poz. 1281), która weszła w życie z dniem 27 października 2011r. wprowadzono także zmiany do ustaw samorządowych, nadając nowe brzmienie art. 98a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, art. 85a ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym i art. 86a ust. 1 ustawy o samorządzie województwa. Przepisy te dotyczą wydawania przez wojewodę zarządzeń zastępczych, w sytuacji gdy właściwy organ samorządu terytorialnego nie podejmie uchwały stwierdzającej wygaśnięcie mandatu z przyczyn określonych w Kodeksie wyborczym. Stosownie do art. 5 ustawy nowelizującej zmienione przepisy ustaw samorządowych mają zastosowanie do kadencji organów jednostek samorządu terytorialnego, następujących po kadencji, w trakcie której ustawa ta weszła w życie. Przepis ten wyraźnie wskazuje, że do trwającej od 2010 r. kadencji organów jednostek samorządu terytorialnego nie mają zastosowania przepisy Kodeksu wyborczego. Skoro zaś przepisy Kodeksu wyborczego nie mają zastosowania do trwającej kadencji, to nie było potrzeby obejmowania przepisem przejściowym tej ustawy (art. 5), także art. 1 ustawy z dnia 31 sierpnia 2011 r., który zmienia przepisy Kodeksu wyborczego. Zmienione ustawą z dnia 31 sierpnia 2011 r. przepisy Kodeksu wyborczego mogą mieć zastosowanie do następnych wyborów samorządowych i kadencji po tych wyborach. W wyroku z dnia 19 marca 2013r., sygn. akt II OSK 215/13 Naczelny Sąd Administracyjny również opowiedział się za prezentowanym stanowiskiem, przekonująco argumentując, że odmienny pogląd naruszałby wartości konstytucyjne, gdyż oznaczałoby to akceptację zmiany reguł określających sprawowanie mandatu w trakcie kadencji i akceptację nierównego traktowania osób, które uzyskały mandat w wyborach samorządowych w 2010 r. (do 31 lipca 2011 r. utrata mandatu według przepisów dotychczasowych, a od 1 sierpnia 2011 r. według przepisów Kodeksu wyborczego). Sytuacja prawna radnych i wójtów wybranych na kadencję rozpoczętą w 2010 r. byłaby tym samym zróżnicowana w zależności od tego, kiedy zaistniałaby przesłanka wygaśnięcia mandatu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skutki zastosowania Kodeksu wyborczego w czasie kadencji organów samorządu terytorialnego rozpoczętej przed jego wejściem w życie, byłyby nie do pogodzenia także z zasadą proporcjonalności. Zmiana sytuacji prawnej radnych, wójtów, burmistrzów, prezydentów oraz ich wyborców w trakcie kadencji wymaga stosowania tej zasady, a nie da się wskazać żadnego celu dostatecznie ważnego, który mógłby uzasadniać konieczność i przydatność takiej zmiany. Mając powyższe na uwadze, nie budzi wątpliwości Sądu, że w kadencji organów samorządu terytorialnego rozpoczętej w 2010 r., do wygaśnięcia mandatów radnych oraz wójtów, burmistrzów, prezydentów mają zastosowanie odpowiednio przepisy Ordynacji wyborczej i ustawy o bezpośrednim wyborze. W związku z tym Rada Miejska prawidłowo rozstrzygnęła o stwierdzeniu wygaśnięcia mandatu Burmistrza w oparciu o art. 26 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ustawy o bezpośrednim wyborze, zgodnie z którym wygaśnięcie mandatu burmistrza następuje wskutek utraty prawa wybieralności. Stosownie zaś do art. 7 ust. 2 pkt 1 Ordynacji wyborczej prawa wybieralności nie mają osoby karane za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego. W rozpoznawanej sprawie nie budzi natomiast wątpliwości, że sprawujący urząd Burmistrza – J. W. został prawomocnie skazany w dniu 26 lutego 2014r. ( wyrok Sądu Okręgowego II Wydział Karny "[...]", utrzymany w mocy wyrokiem Sadu Apelacyjnego "[...]" ) za pomocnictwo ( art. 18 § 3 k.k. ) do popełnienia działając czynem ciągłym ( art. 12 k.k. ) występków z art. 286 § 1 k.k. ( przestępstwo oszustwa ) w zw. z art. 294 § 1 k.k. ( przestępstwo oszustwa w stosunku do mienia znacznej wartości ) w zw. z art. 297 § 1 k.k. ( przestępstwo oszustwa kredytowego ) i art. 270 § 1 k.k. ( przestępstwo podrobienia lub przerobienia względnie używania jako autentycznego dokumentu ) w zw. z art. 11 § 2 k.k. na kare zasadniczą ( łączną ) 2 lat pozbawienia wolności w zawieszeniu na okres próby - lat 5 oraz na środki karne. W tej sytuacji powinnością Rady Miejskiej było - po myśli art. 26 ust. 2 ustawy o bezpośrednim wyborze - podjęcie uchwały stwierdzającej wygaśnięcie jego mandatu najpóźniej po upływie miesiąca od wystąpienia przesłanek wygaśnięcia mandatu. Z protokółu nr "[...]" nadzwyczajnej sesji Rady Gminy odbytej dnia 28 sierpnia 2014r. wynika, iż skarżona uchwała została podjęta w obecności 15 radnych większością głosów, tj. 13 głosów oddanych " za ". Rzeczona sesja została zwołana w trybie art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2013r., poz. 594 j.t. ) stanowiącym, iż na wniosek wójta lub co najmniej 1/4 ustawowego składu rady gminy przewodniczący obowiązany jest zwołać sesję na dzień przypadający w ciągu 7 dni od dnia złożenia wniosku. Wniosek o zwołanie sesji powinien spełniać wymogi określone w ust. 1 w zdaniu drugim, tj. do zawiadomienia o zwołaniu sesji dołącza się porządek obrad wraz z projektami uchwał. Wymogi statuowane przywołanym artykułem zostały w niniejszej sprawie spełnione, jako, że w dniu 21 sierpnia 2014r. do Biura Rady Miejskiej wpłynął wniosek 6 - ciu radnych o zwołanie nadzwyczajnej sesji radny celem podjęcia uchwały stwierdzającej wygaśnięcie mandatu Burmistrza – J. W., a projekt tej uchwały został do wniosku załączony. W wypełnieniu powyższego zobowiązania Przewodniczący Rady Miejskiej zawiadomił Burmistrza o zwołaniu nadzwyczajnej sesji w dniu 25 sierpnia 2014r. Jednocześnie wraz z zawiadomieniem skarżącemu przedłożony został projekt uchwały w sprawie wygaśnięcia mandatu burmistrza. § 1 ust. 1 w/w uchwały zawierał zapis, iż " Stwierdza, iż mandat Burmistrza Gminy i Miasta "[...]" wygasł z powodu prawomocnego skazania przez sąd. " Wskutek opinii prawnej radcy prawnego z dnia 28 sierpnia 2014r. przywołany zapis został zmodyfikowany w zakresie przyczyny wygaśnięcia mandatu, tj. poprzez posłużenie się sformułowaniem " (...) z powodu utraty prawa wybieralności. ". Sąd w pełni podziela pogląd prawny wyrażony w przywołanej opinii prawnej, iż treść zapisu § 1 ust. 1 uchwały winna wskazywać - po myśli art. 26 ust. 2 ustawy o bezpośrednim wyborze wójta – przesłankę wygaśnięcia mandatu, czyli w niniejszym przypadku utratę prawa wybieralności. Natomiast przyczyna utraty prawa wybieralności, w niniejszej sprawie zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 1998r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw – dalej jako "" Ordynacja wyborcza ", winna być wyszczególniona w uzasadnieniu do przedmiotowej uchwały. W rezultacie wskazanie przyczyny utraty prawa wybieralności w treści proponowanej uchwały, a nie w jej uzasadnieniu tym bardziej nie mogło wywołać u skarżącego błędu co do porządku obrad nadzwyczajnej sesji oraz projektu przedmiotu uchwały. Z kolei propozycja zapisu § 1 ust. 2 w/w projektu uchwały, iż " wygaśnięcie mandatu następuje z dniem ... 2014r. " była nieuprawniona, gdyż w myśl art. 27 ust. 3 ustawy o bezpośrednim wyborze wójta wygaśnięcie mandatu wójta następuje z dniem uprawomocnienia wyroku sądu administracyjnego oddalającego skargę, o której mowa w ust. 1 ( tegoż artykułu ). Reasumując korekta w zakresie powyżej zakreślonym projektu uchwały była podyktowana koniecznością dostosowania jej zapisów do wymogów przywołanych powyżej uregulowań prawnych i co najistotniejsze z istoty swej w niczym nie naruszała ( nie mogła ) praw skarżącego. Zgodzić się bowiem należy ze stanowiskiem prezentowanym w odpowiedzi na skargę, iż przed podjęciem – jak stanowi art. 26 ust. 2 ustawy o bezpośrednim wyborze wójta - uchwały o wygaśnięciu mandatu z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5 w/w artykułu, należy umożliwić burmistrzowi złożenie wyjaśnień, co też w badanej sprawie miało miejsce, czego dowodem jest protokół nr "[...]" z nadzwyczajnej sesji Rady Miejskiej odbytej w dniu 28 sierpnia 2014r. Jako nie zasługujący na uwzględnienie należy także ocenić zarzut naruszenia § 31 ust. 2 Regulaminu Rady Miejskiej stanowiącego załącznik nr "[...]" do Statutu Rady Miejskiej z dnia 17 lutego 2003r. Stanowi on, iż komisje Rady rozpatrują sprawy objęte właściwością Rady i podejmują rozstrzygnięcia w formie opinii i wniosków przekładanych Radzie. Katalog spraw, których materiały powinny być rozpatrywane przez komisje Rady Miejskiej określa § 4 wspomnianego Regulaminu, który odnosi się do materiałów poświęconych uchwaleniu planów społeczno-gospodarczych i budżetu, sprawozdania z ich wykonania oraz inne informacje dotyczące finansów, a zatem nie obejmuje uchwał w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu burmistrza. Co więcej nawet naruszenie uregulowań Regulaminu nie miałoby istotnego wpływu na ocenę legalności uchwały stwierdzającej wygaśniecie mandatu burmistrza. W tej materii należy podać, iż uchwalanie statutu gminy należy do wyłącznej właściwości rady gminy (art. 18 ust. 2 pkt 1 u.s.g. Zgodnie z art. 3 ust. 1 i art. 22 ust. 1 u.s.g. o ustroju gminy stanowi jej statut, który określa m.in. organizację wewnętrzną oraz tryb pracy organów gminy. W myśl art. 44 ust. 1 cyt. ustawy akty prawa miejscowego ustanawia rada gminy w formie uchwały. Natomiast regulaminem pracy rady gminy można zdefiniować jako akt poświęcony kwestiom wyłącznie porządkowym i kancelaryjnym. Wydawany jest on na podstawie art. 40 ust. 2 pkt 2 u.s.g., w myśl którego na podstawie tej ustawy organy gminy mogą wydawać akty prawa miejscowego w zakresie organizacji urzędów i instytucji gminnych. Z orzecznictwa sadowo administracyjnego wynika, że statut gminy określa jej ustrój i właśnie ze względu na ten szczególny przedmiot jest jedynym aktem prawa miejscowego regulującym organizację wewnętrzną i tryb pracy organów gminy, a materia zawierana w uchwalanych przez rady gminy regulaminach rady gminy nie może dotyczyć zagadnień natury ustrojowej, które zostały zastrzeżone do unormowań statutowych; regulamin może normować jedynie kwestie porządkowe i kancelaryjne związane z organizowaniem pracy i obsługą rady gminy, które nie mają charakteru spraw ustrojowych (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 grudnia 2006 r., sygn. akt IV SA/Gl 1213/06). Również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 2 kwietnia 2004 r. (sygn. akt II SA 4291/03) przyjął dopuszczalność istnienia obok statutu aktu wewnętrznego, niebędącego prawem powszechnie obowiązującym, pod warunkiem, że akt ten nie będzie regulował spraw należących do wyłączności ustawowej ani zastrzeżonych dla statutu. Już w wyroku z dnia 4 kwietnia 1996 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II SA 3174/95, publ. ONSA 1997/2/64, por. również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 lipca 2000 r., sygn. akt II SA 1246-1253/00, publ. ONSA 2002/1/14) stwierdził, że nie jest dopuszczalne kwalifikowanie regulaminu pracy rady gminy jako załącznika do statutu gminy w celu podniesienia go do rangi statutu ze sfery ustrojowej. Odnosząc powyższe do stanu faktycznego w niniejszej sprawie należy stwierdzić, iż nawet w przypadku naruszenia przez kwestionowaną uchwałę Regulaminu Rady Miejskiej stanowiącego załącznik nr "[...]" do Statutu Gminy i Miasta uchwalonego uchwałą Nr "[...]" Rady Miejskiej z dnia 17 lutego 2003r.- co w sprawie w ocenie Sądu nie miało miejsca - to tego rodzaju naruszenie nie można by było zakwalifikować jako istotne wpływające na kierunek rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę jako niezasadną, na podstawie art. 151 p.p.s.a.