II SA/Ol 1121/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie choroby zawodowej postanawia zawiesić postępowanie sądowe. WSA/pos.1- sentencja postanowienia Decyzją z dnia "[...]" Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, po rozpoznaniu odwołania K.P. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia "[...]", utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) poniżej 50% wartości należnej, wywołanego narażeniem na pyły lub gazy drażniące, jeżeli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej były przypadki stwierdzenia na stanowisku pracy przekroczeń odpowiednich normatywów higienicznych - wymienionego w poz. 5 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (DZ. U. Nr 132, poz. 1115). W motywach uzasadnienia decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż uprawnione do orzekania w sprawie chorób zawodowych pierwszego i drugiego stopnia jednostki orzecznicze stwierdziły brak podstaw do rozpoznania u K.P. choroby zawodowej z uwagi na brak trwałego charakteru przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, na które cierpi K.P., a także z uwagi na brak możliwości stwierdzenia w sposób bezsporny lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy lub w związku ze sposobem wykonywania pracy przez skarżącego. Ponadto organ odwoławczy wskazał, iż w ostatnich 10 latach pracy zawodowej nie było przypadków stwierdzenia na stanowisku pracy K.P. przekroczeń odpowiednich normatywów higienicznych. W podstawie prawnej podjętego rozstrzygnięcia organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1, ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego i § 8 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. Od tej decyzji K.P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o uznanie jego choroby za chorobę zawodową. Zarzucił, iż organ orzekający naruszył jego prawa jako pacjenta wskutek popełnionych błędów w ustaleniach faktycznych. Skarżący wskazał, iż nie zostały przeprowadzone w miejscu jego ostatniej pracy badania w celu ustalenia czy występowały tam przekroczenia odpowiednich normatywów higienicznych. Ponadto skarżący podniósł, iż Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie wziął pod uwagę znacznego wymiaru godzin nadliczbowych przepracowanych przez niego. W skardze podważona została także rzetelność badań spirometrii przeprowadzonych przez jednostki uprawnione do orzekania w sprawie chorób zawodowych: - Wojewódzki Zespół Medycyny Przemysłowej oraz Instytut Medycyny Pracy, które to badania nie dały podstaw do rozpoznania u K.P. zawodowego przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Postanowieniem z dnia 6 lutego 2007r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 125/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: czy przepisy art. 237 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (DZ.U. z 1998r. Nr 21, poz. 94, ze zm.) oraz wykonawczego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (DZ. U. Nr 132, poz. 1115) są zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż Sąd powziął wątpliwości w przedmiocie zgodności z Konstytucją RP przepisów, na podstawie których wydano rozporządzenie Rady Ministrów dnia 30 lipca 2002r., a w konsekwencji zgodności z Konstytucją RP samego rozporządzenia. Sąd zwrócił uwagę, iż delegacja zawarta w art. 237 § 1 pkt 2 i 3 Kodeksu pracy jest blankietowa, albowiem ani ten przepis ani żaden inny przepis Kodeksu pracy nie zawierają żadnych wskazówek krępujących organ wydający na tej podstawie rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych. Sąd argumentował dalej, iż lista chorób zawodowych winna należeć do materii ustawowej, gdyż dotyczy żywotnych interesów prawnych obywateli. Dodatkowo Sąd wskazał, iż przepis art. 237 § 1 pkt 2 i 3 Kodeksu pracy nie ustala żadnych wskazówek wyznaczających zakres dopuszczalnej modyfikacji reguł jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego ukształtowanego w Kodeksie postępowania administracyjnego, pomimo przekazania Radzie Ministrów upoważnienia do określenia rozporządzeniem zasad postępowania w sprawach dotyczących chorób zawodowych. Sąd wskazał, iż nie jest zgodny z Konstytucją uregulowany w rozporządzeniu sposób lekarskiego postępowania wyjaśniającego I i II stopnia, a także związanie organu orzekającego ustaleniami zawartymi w orzeczeniu lekarskim, brak zapewnienia stronie czynnego udziału w toczącym się postępowaniu oraz nieprecyzyjne uregulowanie wartości dowodowej orzeczenia lekarskiego. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w stosunku do którego skierowane zostało pytanie prawne, co do zgodności jego z Konstytucją RP. Od odpowiedzi Trybunału Konstytucyjnego na zadane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pytanie prawne zależy rozstrzygnięcie, czy przepisy prawa zastosowane przez organu orzekające w niniejszej sprawie były zgodne z Konstytucją RP, co ma wpływ na zakończenie prowadzonego przed tutejszym Sądem postępowania sądowoadministracyjnego, zwłaszcza wobec zarzutów sformułowanych przez K.P. w odniesieniu do postępowania przez lekarskimi jednostkami orzeczniczymi, które wykonywały badania w oparciu o które nie stwierdzono u skarżącego choroby zawodowej. Ponieważ stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności przepisów rozporządzenia z Konstytucją RP, wiąże się z koniecznością uchylenia przez Sąd decyzji wydanych w oparciu o te przepisy zasadne jest zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego czy przepisy powołanego wyżej rozporządzenia są zgodne z Konstytucją . Wobec powyższego, postępowanie ze skargi K.P. należało zawiesić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).