II SA/Ol 1146/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant st. referent Maciej Lipiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"r., nr "[...]" w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy – niedopuszczalności zażalenia oddala skargę. Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że Wójt Gminy G. po rozpoznaniu wniosku Stowarzyszenia [...] z dnia 16 czerwca 2015 r. o zawieszenie postępowania administracyjnego, postanowieniem z dnia 24 czerwca 2015r. znak [...] odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni wiatrowej [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą, o mocy nominalnej do 2,5 MW, na działce nr [...] w obrębie ewidencyjnym Z., w gminie G. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że Stowarzyszenie [...] swój wniosek oparło na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. Zdaniem organu przyczyną uzasadniającą zawieszenie nie może być oczekiwanie na rozstrzygnięcie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia. Takie rozstrzygnięcie zostało już bowiem w sprawie wydane przez inny organ jakim jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Ponadto postanowieniem z dnia 1 grudnia 2014 r. znak [...] Kolegium odmówiło wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy G. z dnia 20 listopada 2013 r. znak [...] określającą środowiskowe uwarunkowania przedmiotowego przedsięwzięcia. Tym samym w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek obligujących do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 k.p.a., dlatego też nie ma podstaw do zawieszenia postępowania. Na powyższe postanowienie w terminie prawem przewidzianym środek odwoławczy zatytułowany błędnie "odwołanie" wniosło Stowarzyszenie [...], zarzucając naruszenie przepisów postepowania w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy, tj. w szczególności art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie okoliczności, iż postepowanie powinno zostać zawieszone do czasu uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W ocenie skarżącego Stowarzyszenia wydanie decyzji o warunkach zabudowy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wznowionego postępowania zakończonego ostateczną decyzją organu określającą środowiskowe uwarunkowania przedmiotowej inwestycji. Tym samym do czasu wydania ostatecznej decyzji organ powinien zawiesić postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni wiatrowej "[...]". Wymienione Stowarzyszenie podniosło ponadto, że organ błędnie uznał, iż rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego w niniejszej sprawie było tożsame z wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia z dnia 1 grudnia 2014 r. Rep. [...] o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy G. z dnia 20 listopada 2013 r. znak [...] określającej środowiskowe uwarunkowania przedmiotowego przedsięwzięcia. Postanowienie to bowiem rozstrzyga jedynie wniosek o wstrzymanie decyzji, a nie merytorycznie kwestię zasadności wznowienia postępowania i zmiany wcześniejszej decyzji Wójta. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2015 r. Rep. [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia Stowarzyszenia [...] na postanowienie z dnia 24 czerwca 2015 r. w sprawie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni wiatrowej "[...]" wraz z infrastrukturą towarzyszącą. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie z art. 101 § 3 k.p.a. na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Przepis ten został zmieniony z dniem 11 kwietnia 2011 r. i w obecnym jego brzmieniu zażalenie przysługuje wyłącznie na wymienione w nim postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania i odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Zażalenie nie będzie zatem przysługiwało na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Skargę na powyższe postanowienie wywiodło Stowarzyszenie [...], zarzucając obrazę prawa procesowego przez błędną wykładnię art. 101 § 3 k.p.a. oraz niezastosowanie art. 97 §1 pkt. 4 k.p.a. W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że błędna wykładnia art. 101 § 3 k.p.a. prowadzi do pozbawienia strony drogi sądowej weryfikacji poprawności rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, podważa zasadę dwuinstancyjności oraz konstytucyjnego prawa do sądu. W ocenie skarżącej wykładnia powołanego przepisu została przeprowadzona w sposób sprzeczny z dyrektywami wykładni systemowej, w szczególności dyrektywą wykładni prokonstytucyjnej. Skarżący podkreślił, że w przypadku rozbieżności w doktrynie nie można poprzestać na wykładni językowej przepisu, co uczynił organ. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się do oceny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z prawem. Wynika to z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014. poz. 1647). Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, orzeka na podstawie materiału sprawy zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do jego kompetencji należy wyłącznie kontrola legalności rozstrzygnięcia administracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, iż zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 14 marca 2012 r., poz. 270 - zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia jako p.p.s.a.) uchyla go lub stwierdza jego nieważność. Nadto wskazania wymaga, iż sąd orzeka na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.) nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone rozstrzygnięcie zostało podjęte zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zgodnie z treścią art. 141 § 1 k.p.a. prawo zażalenia na postanowienie przysługuje tylko w przypadku gdy tak stanowi Kodeks postępowania administracyjnego. Ustawa z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18), która weszła w życie w dniu 11 kwietnia 2011 r. wprowadziła istotną zmianę dotyczącą postanowień wydanych w przedmiocie zawieszenia postępowania. Zmiana ta polegała m. in. na dodaniu w § 3 art. 101 k.p.a. sformułowania, że zażalenie służy na postanowienie w sprawie "odmowy podjęcia zawieszonego postępowania". Zmiana przedstawionego wyżej przepisu zawęziła możliwości zaskarżenia postanowień dotyczących zawieszenia postępowania. Po 11 kwietnia 2011r. zażalenie służy tylko na postanowienie o zawieszeniu postępowania i na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszenia postępowania. Przedstawioną nowelizacją wyeliminowano możliwość zaskarżania postanowień o odmowie zawieszenia postępowania i o podjęciu zawieszonego postępowania. Obecnie w orzecznictwie sądowym prezentuje się jednolity pogląd, wskazujący jedynie na możliwość zaskarżenia postanowienia o zawieszeniu postępowania i o odmowie jego podjęcia, czyli podobnie jak to ma miejsce w procedurze cywilnej i uregulowanej w prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, np. wyrok NSA z 18 lipca 2014 r. w sprawie II OSK 340/13, postanowienie NSA z 23 maja 2013 r. w sprawie II OSK 1617/12 - orzeczenia publikowane w CBOiS. Podobnie w doktrynie wskazuje się, że brak możliwości zaskarżenia postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania usprawiedliwia zasada szybkości postępowania i niedopuszczania do jego przewlekłości. Skoro obowiązujące w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia przepisy procedury administracyjnej nie przewidywały samoistnego środka zaskarżenia postanowień o odmowie zawieszenia postępowania, to środek ten stronie nie przysługuje. Wówczas stosownie do art 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza niedopuszczalność odwołania, przepis ten w myśl art. 144 k.p.a. ma odpowiednie zastosowanie do zażaleń. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.