II SA/Ol 1180/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.) Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Matczak sędzia WSA Ewa Osipuk Protokolant referent Marta Kudła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie dopuszczenia do udziału na prawach strony w sprawie zezwolenia na wykonywanie przewozu osób oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia "[...]" r., Nr "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 31 § 1 pkt 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej jako: k.p.a.), po rozpatrzeniu zażalenia Stowarzyszenia na postanowienie nr "[...]", znak: "[...]", wydane w dniu "[...]" r. z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Dyrektora Zarządu Dróg, Zieleni i Transportu, odmawiające dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii komunikacyjnej ‘[...]" z wniosku B.S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe "[...]", utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji będące przedmiotem zażalenia. W motywach rozstrzygnięcia Kolegium przytoczyło następujący stan faktyczny i prawny sprawy: pismem z dnia 4 maja 2015r. Stowarzyszenie zwróciło się z żądaniem dopuszczenia go, na podstawie art. 31 § 1 i 3 k.p.a., do udziału w postępowaniu administracyjnym zainicjowanym wnioskiem B.S., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe "[...]", o wydanie zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii "[...]". W uzasadnieniu wskazano, że celem Stowarzyszenia jest reprezentowanie interesów i ochrona przewoźników wobec organów władzy państwowej oraz organizacji krajowych i zagranicznych, który to cel Stowarzyszenie realizuje poprzez żądanie wszczęcia lub wstąpienie do toczącego się już postępowania. Wskazano, że za dopuszczeniem Stowarzyszenia przemawia także interes społeczny, gdyż wykonywanie przewozów przez B. S. może stanowić zagrożenie dla interesów innych przewoźników wykonujących przewozy na trasie "[...]". Wydanie zezwolenia może bowiem doprowadzić do nałożenia się godzin odjazdów wymienionego przewoźnika z godzinami odjazdów innych przewoźników, a to zaś spowoduje powstanie niebezpieczeństwa w ruchu drogowym. Uzasadniając decyzję odmowną, organ I instancji wskazał, że nie zostały spełnione przesłanki dopuszczenia organizacji do udziału w postępowaniu. Podniesiono, iż Stowarzyszenie domagając się dopuszczenia do udziału w postępowaniu realizuje partykularne cele członków Stowarzyszenia, którzy są przewoźnikami czynnie wykonującymi przewozy. Członkowie Stowarzyszenia są zatem bezpośrednią konkurencją B. S. i tym samym w ich interesie jest, aby poprzez Stowarzyszenie wpływać na losy postępowania administracyjnego. Wskazano, że Stowarzyszenie nie wykazało, aby za jego udziałem w tej konkretnej sprawie przemawiały cele statutowe bądź interes społeczny. Oceniono, że cele statutowe nie uzasadniają dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu. Poza tym wniosek stowarzyszenia nie precyzuje na czym miałoby polegać wystąpienie interesu społecznego w przedmiotowej sprawie. Dlatego organ uznał, że takowy nie został wykazany. W zażaleniu Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie art. 31 § 2 k.p.a. w związku z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., poprzez przyjęcie przez organ z urzędu, że za dopuszczeniem Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu nie przemawia interes społeczny. Podniesiono, że jeżeli organ uznał wniosek za zbyt lakoniczny, to winno to skutkować wystąpieniem organu do Stowarzyszenia o jego doprecyzowanie i uzupełnienie, nie zaś dokonaniem ustaleń sprzecznych ze stanem faktycznym. W wyniku rozpatrzenia zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Organ II instancji przytoczył treść art. 31 § 1 k.p.a. i wyjaśnił, że z przepisu tego wynika, iż dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym jest uzależnione od spełnienia trzech przesłanek: - postępowanie administracyjne nie dotyczy praw i obowiązków organizacji społecznej, ale praw i obowiązków "innej osoby", czyli jednej ze stron postępowania; - żądanie jest uzasadnione celami statutowymi organizacji społecznej; - za uwzględnieniem żądania przemawia interes społeczny. Przy czym wszystkie trzy przesłanki muszą być spełnione łącznie. Zdaniem Kolegium w przedmiotowej sprawie Stowarzyszenie nie wykazało interesu społecznego przemawiającego za jego dopuszczeniem do udziału w prowadzonym postępowaniu. Podniesiono, że poza chęcią uczestniczenia w postępowaniu organizacja społeczna powinna dysponować wiedzą merytoryczną w kwestiach objętych swoimi celami statutowymi oraz rozeznaniem w sprawie, w której ma zamiar uczestniczyć. Stowarzyszenie, podejmując się roli "reprezentanta społecznego", powinno uprawdopodobnić, że jest przygotowane do wypełnienia tej roli oraz że działając w interesie społecznym, przyczyni się do lepszego załatwienia sprawy. Natomiast w niniejszej sprawie takiego uprawdopodobnienia zabrakło, gdyż wniosek Stowarzyszenia ograniczył się jedynie do wskazania, że jego udział ma na celu ochronę interesów innych przewoźników, zaś wydanie zezwolenia może doprowadzić do powstania niebezpieczeństwa w ruchu drogowym. Jest to w ocenie Kolegium niewystarczające. Twierdzenia dotyczące dbania o interesy przewoźników oraz zapobiegania bliżej nieokreślonemu niebezpieczeństwu w ruchu drogowym, nie pozwalają na ustalenie, czy zostały naruszone jakieś wartości i czy zasługują one na ochronę. Z wniosku Stowarzyszenia nie sposób wywieść jakie wartości wspólne dla większej liczby podmiotów powinny być chronione i dlaczego zapewnić ma to, poprzez swój udział, Stowarzyszenie. Stowarzyszenie zaskarżyło postanowienie Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, domagając się jego uchylenia, jak też uchylenia poprzedzającego go postanowienia organu I instancji w związku z naruszeniem: art. 31 § 1 k.p.a., poprzez dokonanie niewłaściwej wykładni pojęcia interesu społecznego; art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i niedopuszczenie skarżącego do udziału w postępowaniu, mimo zasadności wniosku oraz art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez przyjęcie, w oderwaniu od zgromadzonego materiału dowodowego, że strona skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów, które wskazywałyby na to, że istnieje interes społeczny uzasadniający uczestnictwo Stowarzyszenia w postępowaniu administracyjnym. Dodatkowo strona skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu uzupełniającego z wystąpienia pokontrolnego przygotowanego przez Wojewódzki Inspektorat Transportu Drogowego, na okoliczność stwierdzenia nieprawidłowości w działalności organu. Do skargi załączono statut Stowarzyszenia oraz powołane wystąpienie pokontrolne z dnia 15 maja 2015r., sporządzone w ramach sprawowanego nadzoru w zakresie wydawania przez Prezydenta Miasta zezwoleń na wykonywanie przewozów regularnych w latach 2013-2014 i prowadzenia kontroli przedsiębiorców w zakresie spełniania wymogów określonych w zezwoleniu. W wystąpieniu tym opisano nieprawidłowości dotyczące trzech zezwoleń. W uzasadnieniu skargi wskazano, że postępowanie wszczęte na wniosek B. S. nie dotyczy ani praw, ani obowiązków Stowarzyszenia. Stowarzyszenie poprzez rejestrację w Krajowym Rejestrze Sądowym zyskało osobowość prawną dzięki czemu stało się podmiotem samodzielnie funkcjonującym w obrocie prawnym. Jest to zatem byt odrębny, niezależny od poszczególnych jego członków. Co więcej, pomimo tego, że Stowarzyszenie przewidziało w swym statucie możliwość prowadzenia działalności gospodarczej w przedmiocie transportu, to jednak nie skorzystało z tej możliwości i w najbliższym czasie nie ma takich planów. Wobec powyższego, zdaniem skarżącego, nie sposób uznać, że niniejsze postępowanie nie dotyczy innej niż Stowarzyszenie osoby. Gdyby natomiast organy uznały, że poszczególni przewoźnicy świadczący swe usługi na obszarze tożsamym z przebiegiem linii komunikacyjnej, w stosunku do której o wydanie zezwolenia ubiega się wnioskodawca, są bezpośrednio zainteresowani wynikiem postępowania i dotyczy ono również ich praw, to winni traktować owych przewoźników jako stronę postępowania. Analizując bowiem postawę obu organów uznać należy, że z jednej strony innych przewoźników nie uważają oni za stronę postępowania, lecz uczestnictwo tych samych przewoźników w organizacji społecznej z uwagi na ich interes prawny blokuje możliwość wstąpienia organizacji do postępowania. Zauważono, że uprzednio Stowarzyszenie było dopuszczane do postępowań wszczynanych na wniosek innych niż jego członkowie przewoźników. Strona skarżąca powołała się na realne zagrożenie bezpieczeństwa na drogach, powstające na skutek zaciętej rywalizacji przewoźników i swoistego wyścigu na trasie pomiędzy kolejnymi przystankami, którego celem ma być dotarcie przed konkurentem do celu i tym samym zyskanie większej ilości pasażerów. Podniesiono, że nie można wiązać interesu jedynie z przepisem prawa materialnego i wnioskować o jego istnieniu z faktu, czy postępowanie strony jest zgodne, czy nie z interesem społecznym. Skarżące Stowarzyszenie uznało za niezasadne domaganie się od niego udowodnienia wystąpienia przesłanki interesu społecznego, skoro z przytoczonych twierdzeń wynika istnienie uogólnionego interesu społecznego. Ponadto skarżący podniósł, że jego udział we wnioskowanym postępowaniu prowadziłby do realizacji celów statutowych i nie ma żadnych argumentów potwierdzających tezę jakoby miało być inaczej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w zakwestionowanym postanowieniu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W tym zakresie ocenie podlega, czy zaskarżony akt odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia, bądź stwierdzenie nieważności tego aktu. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego aktu w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie wyżej wymienionych ustaw Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Organ administracji publicznej, uznając żądnie strony za uzasadnione postanawia o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu, zaś na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie (art. 31 § 2 k.p.a.). Organizacja społeczna uczestniczy w postępowaniu na prawach strony (art. 31 § 3 k.p.a.). W myśl art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym jest uzależnione od spełnienia trzech przesłanek, a mianowicie, gdy: – postępowanie administracyjne nie dotyczy praw i obowiązków organizacji społecznej, ale praw i obowiązków "innej osoby", czyli jednej ze stron postępowania; – żądanie jest uzasadnione celami statutowymi organizacji społecznej; – za uwzględnieniem żądania przemawia interes społeczny. (A. Wróbel, w: M. Jaśkowska, A. Wróbel: Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, Lex/el., 2012, akapit 3 komentarza do art. 31) Wszystkie trzy przesłanki muszą być spełnione łącznie. Konstrukcja art. 31 § 1 k.p.a. wskazuje, że to na organizacji społecznej żądającej dopuszczenia do udziału w postępowaniu spoczywa ciężar wykazania, że takie żądanie jest uzasadnione jej celami statutowymi i że przemawia za tym skonkretyzowany interes społeczny. Organizacja społeczna ubiegająca się o dopuszczenie jej do udziału w postępowaniu winna uprawdopodobnić, że przyczyni się to do lepszego wypełnienia przez postępowania administracyjne jego celów - pod tym warunkiem będzie można mówić, że za dopuszczeniem przemawia interes społeczny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. II OSK 1038/08). Natomiast na organie administracji spoczywa ciężar zweryfikowania zasadności bądź niezasadności dopuszczenia organizacji społecznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2009 r., sygn. II OSK 1339/09). W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że cele statutowe Stowarzyszenia przemawiają za udziałem tej organizacji we wnioskowanym postępowaniu. Jednym z celów jakie stawia sobie Stowarzyszenie jest m.in. reprezentowanie interesów i ochrona przewoźników drogowych, a w szczególności swoich członków wobec organów władzy państwowej oraz organizacji krajowych i międzynarodowych (§ 7 pkt 2 Statutu Stowarzyszenia), natomiast Statut w § 8 pkt 7 stanowi, że realizacja celów statutowych następuje przez "żądanie wszczęcia lub wstępowanie w już wszczęte postępowanie administracyjne dotyczące transportu osób lub rzeczy". Ponadto, w myśl § 6 Statutu celami Stowarzyszenia są: prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie transportu i innych dziedzin związanych z celami statutowymi Stowarzyszenia (pkt 1); wspieranie rozwoju transportu drogowego w Polsce oraz udzielanie pomocy i informacji członkom Stowarzyszenia w sprawach związanych z prowadzeniem transportu drogowego osób lub rzeczy (pkt 3); współpraca z właściwymi organami państwowymi i samorządowymi oraz zainteresowanymi organizacjami w zakresie transportu drogowego (pkt 4); monitorowanie i wspieranie poprawy jakości usług transportu osób lub rzeczy świadczonych przez swoich członków (pkt 7); upowszechnianie wiedzy na temat obowiązujących przepisów prawa transportowego (pkt 8). Okoliczności te nie są sporne, co oznacza, że jedną z wymienionych trzech przesłanek Stowarzyszenie spełniło. Sporne jest natomiast spełnienie po stronie Stowarzyszenia dwóch pozostałych przesłanek umożliwiających dopuszczenie organizacji do udziału w postępowaniu, czyli istnienie praw lub obowiązków dotyczących wyłącznie innego podmiotu (strony postępowania) niż Stowarzyszenie oraz istnienie interesu społecznego. W ocenie orzekających w sprawie organów administracji, postępowanie nie dotyczy jedynie praw i obowiązków B. S., ale również przewoźników będących członkami Stowarzyszenia, którzy są względem siebie konkurentami, a co za tym idzie, udział Stowarzyszenia w postępowaniu dotyczącym wydania zezwolenia na przewóz osób konkurencyjnemu przewoźnikowi wskazuje na realizację partykularnych interesów Stowarzyszenia, jak też jego członków, którzy mogą być zainteresowani negatywnym dla strony postępowania rozstrzygnięciem ze względu na prowadzenie działalności gospodarczej w tym samym co strona zakresie. Zauważyć ponadto należy, że we wniosku z dnia 4 maja 2015 r. Stowarzyszenie wskazało, że wstąpienie w toczące się postępowanie administracyjne, wszczęte na wniosek B. S. leży w interesie społecznym, gdyż wykonywanie przewozów przez w/w przewoźnika może stanowić zagrożenie dla interesów innych przewoźników. Skoro członkowie Stowarzyszenia prowadzą działalność na liniach komunikacyjnych tożsamych lub zbieżnych z wnioskowanymi przez B. S., to w ocenie Sądu, z treści powyższego oświadczenia wynika niezbicie, że udział Stowarzyszenia w niniejszym postępowaniu ma służyć również ochronie praw jego członków. Dodatkowo należy zauważyć, że w skardze skierowanej do tutejszego Sądu pełnomocnik strony skarżącej zawarł stwierdzenie, że "z natury organizacji społecznej wynika możliwość uczestnictwa w niej podmiotów zainteresowanych obroną swoich praw". Stwierdzenie to wskazuje, że przystąpienie Stowarzyszenia do toczącego się postępowania ma na celu przede wszystkim obronę praw jego członków. Odnosząc się do kwestii spełnienia przez Stowarzyszenie kolejnej przesłanki umożliwiającej dopuszczenie organizacji do udziału w postępowaniu, czyli istnienie interesu społecznego, zauważyć należy, że nawet wówczas, gdy udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym dotyczy praw i obowiązków "innej osoby" i jest uzasadniony celami statutowymi, to i tak dopuszczenie tej organizacji do udziału w postępowaniu może być uznane za niezasadne, ze względu na brak interesu społecznego (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 2 lipca 2013 r., sygn. III SA/Lu 343/13). Pojęcie "interesu społecznego" nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę, wobec czego w każdej sprawie indywidualnej podlega ono wykładni organu administracji rozpatrującego sprawę. Pojęcie interesu społecznego w rozumieniu jakim występuje w art. 31 § 1 in fine k.p.a jest pojęciem nieostrym, stwarzającym trudności interpretacyjne, prowadzące niekiedy do skrajności w zbyt zawężającej lub nazbyt rozszerzającej wykładni tego pojęcia przez organy administracji publicznej (A. Gronkiewicz, Organizacja społeczna w ogólnym postępowaniu administracyjnym, Warszawa 2012, s. 297). Istnieje również niebezpieczeństwo podobnych wypaczeń interpretacyjnych (wykładnia rozszerzająca) po stronie organizacji społecznej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntował się pogląd, zgodnie z którym interes społeczny musi odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w indywidualnych sprawach i działaniem w nich organów administracyjnych (v: wyrok NSA z dnia 5 października 2011 r., sygn. II OSK 1397/10, Lex nr 1151862; wyrok NSA z 19 lipca 2012 r., sygn. II OSK 663/11, Lex nr 1217445; wyrok NSA z 16 lipca 2008 r., sygn. II OSK 843/07). Udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym, nie może służyć partykularnym interesom samej organizacji społecznej lub interesom jej członków, ale ponadto musi mieć niższą rangę niż interes strony. Dlatego udzielenie ochrony prawnej interesowi organizacji społecznej pozostawione jest rozstrzygnięciu organu prowadzącego postępowanie i podlega kontroli instancyjnej. Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy podzielić należy pogląd organu odwoławczego, wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że za przystąpieniem Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu administracyjnym nie przemawia interes społeczny. Stowarzyszenie skupia bowiem osoby prowadzące działalność gospodarczą w zakresie przewozu drogowego osób, z kolei stroną w tym postępowaniu jest B. S., który prowadzi działalność polegającą na wykonywaniu krajowego transportu drogowego osób. Przedmiot postępowania administracyjnego dotyczy wydania zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii "[...]" dla strony postępowania - B. S. Powyższe wskazuje, że Stowarzyszenie jest podmiotem, mogącym mieć interesy sprzeczne w stosunku do strony postępowania. Zatem chęć udziału Stowarzyszenia w postępowaniu dotyczącym wydania zezwolenia na przewóz osób konkurencyjnemu przewoźnikowi wskazuje na realizację partykularnych interesów Stowarzyszenia, bądź jego członków, którzy mogą być zainteresowani negatywnym dla strony postępowania rozstrzygnięciem ze względu na prowadzenie działalności gospodarczej w tym samym co strona zakresie. Bezsporne jest, że stosownie do art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. in fine, za dopuszczeniem organizacji społecznej do udziału w postępowaniu ma przemawiać interes społeczny. Interes społeczny nie może być jednak rozumiany jako zinstytucjonalizowana forma popierania partykularnych interesów członków organizacji społecznej. Podnieść należy, że jeżeli organizacja społeczna pretenduje do roli uczestnika postępowania administracyjnego na prawach strony w konkretnej sprawie, powinna również wykazać swoje kwalifikacje merytoryczne wiążące się z przedmiotem tego postępowania, zwłaszcza gdy chce brać udział w specjalistycznym postępowaniu obejmującym wykonywanie regularnych przewozów osób. Tymczasem w toku postępowania administracyjnego Stowarzyszenie powoływało się tylko ogólnie na ochronę interesów innych przewoźników oraz zagrożenie bezpieczeństwa komunikacyjnego w związku z rywalizacją przewoźników o pasażerów. Zdaniem Stowarzyszenia z racji wykonywanych przewozów przez jego członków posiada ono większą wiedzę w przedmiocie realizacji przewozów i udział w postępowaniu tej organizacji przyczyni się do lepszej realizacji celów postepowania administracyjnego. W ocenie Sądu okoliczności te nie przekonywały do wywiedzenia istnienia interesu społecznego w dopuszczeniu Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu dotyczącego omawianej linii komunikacyjnej. Niewystarczające dla przyznania udziału organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym jest powoływanie się na znajomość kwestii objętych celami statutowymi, bez jednoczesnego wykazania, że taka jednostka ma dostateczne rozeznanie w konkretnej sprawie, w której ma zamiar uczestniczyć. Organizacja społeczna powinna uprawdopodobnić, że swoim działaniem przyczyni się aktywnie do lepszego wypełnienia celów postępowania administracyjnego w konkretnej sprawie. Dopiero wówczas będzie można przyjąć, że na rzecz jej udziału w postępowaniu przemawia interes społeczny. Organ nie jest bowiem zobowiązany do każdorazowego uwzględnienia wniosku organizacji społecznej tylko z tego powodu, że charakter rozpoznawanej sprawy jest zgodny z zakresem jej statutowej działalności. W ocenie Sądu skarżące Stowarzyszenie we wniesionej skardze nie przedstawiło żadnych przekonujących argumentów, które wskazywałyby na to, że istnieje interes społeczny uzasadniający jego uczestnictwo we wnioskowanym postępowaniu administracyjnym. Argumenty wskazywane przez Stowarzyszenie są zbyt ogólnikowe. Za takie należy uznać twierdzenie, że udział Stowarzyszenia w przedmiotowym postępowaniu jest uzasadniony chęcią czuwania przez niego nad zachowaniem prawidłowej i bezpiecznej organizacji przewozów, zgodnej z interesem przewoźników, jak i z korzystających z ich usług pasażerów. Poza tym z twierdzeń skarżącego wynika z góry powzięte założenie, że przewoźnik, którego wniosek jest przedmiotem postępowania dopuści się nadużyć, które nie zostaną dostrzeżone przez organ orzekający. Takie nastawienie może spowodować niepotrzebne przedłużenie postępowania, podczas gdy dołączone do skargi wystąpienie pokontrolne wskazuje jasno, że wykonywanie przewozów jest objęte nadzorem, dzięki któremu organ orzekający ma wiedzę na temat występujących nieprawidłowości. Reasumując, Sąd nie dopatrzył się istnienia interesu społecznego uzasadniającego udział Stowarzyszenia w postępowaniu administracyjnym w sprawie o wydanie zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.