II SA/Ol 137/10
PostanowienieWSA w Olsztynie2010-07-23
Skład orzekający: Bogusław Jażdżyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, złożony przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, jest zasadny, jeśli pełnomocnik dowiedział się o ustanowieniu i otrzymał pełnomocnictwo od strony po upływie terminu do wniesienia skargi?Ratio decidendi
Sąd przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej, uznając, że pełnomocnik ustanowiony z urzędu nie ponosi winy za uchybienie terminowi, ponieważ dopiero po otrzymaniu pełnomocnictwa od strony i zapoznaniu się z aktami sprawy miał rzeczywistą możliwość sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu został zachowany.Stan faktyczny
Skarżący J. S. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2010 r. oddalił tę skargę. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu dla skarżącego wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, argumentując, że dowiedział się o ustanowieniu i otrzymał pełnomocnictwo od strony dopiero po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie: w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 137/10 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 137/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]", w przedmiocie zasiłku celowego.
Pismem z dnia 30 kwietnia 2010 r. skarżący zwrócił się do Sądu o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Postanowieniem z dnia 10 maja 2010 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie radcy prawnego.
Pełnomocnik ustanowiony w sprawie z urzędu w dniu 6 lipca 2010 r. wniósł skargę kasacyjną, składając równocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
We wniosku podniósł, że w dniu 8 czerwca 2010 r., został zawiadomiony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych, iż został ustanowiony pełnomocnikiem dla skarżącego J. S. w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym Wydział II Ogólny, w ramach przyznanego prawa pomocy. W dniu 11 czerwca 2010 r. pełnomocnik zwrócił się pismem, odebranym przez skarżącego w dniu 14 czerwca 2010 r. o udzielenie pełnomocnictwa. Zgodnie zaś z art. 244 ppsa ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu stanowi uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa. W ocenie pełnomocnika dopiero udzielenie pełnomocnictwa przez stronę daje możliwość podejmowania przez pełnomocnika czynności. Skarżący dowiedział się o ustanowieniu konkretnego pełnomocnika z urzędu w dniu 14 czerwca 2010 r. Pełnomocnictwo zostało udzielone w dniu 16 czerwca 2010 r. kiedy to skarżący przyniósł podpisane pełnomocnictwo. Pełnomocnik skarżącego dopiero w dniu 16 czerwca 2010 r. otrzymał pełnomocnictwo od skarżącego, miał możliwość zapoznania się z dokumentacją zgromadzoną w sprawie, w szczególności z uzasadnieniem orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, a także ze stanowiskiem skarżącego odnośnie wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. W doktrynie i orzecznictwie podkreślono, że "brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem" (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2005r., str. 333, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 stycznia 1972r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144; 29 października 1999r., I CKN 556/98, LEX nr 50702; 12 stycznia 1999r., II UKN 667/98, OSNAP – 2000, nr 12, poz. 488, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004r. FZ 13/04 niepubl.).
Z kolei art. 87 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).
W sprawie przyjąć należy, że pełnomocnik skarżącego podał wprawdzie błędnie, iż godnie z art. 244 p.p.s.a. ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu stanowi uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa. Od 10 kwietnia 2010 r. bowiem, przepis ten stanowi, że ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Tak więc od tej daty udzielenie przez stronę pełnomocnictwa nie jest konieczne do tego, ażeby pełnomocnik mógł podjąć konieczne czynności procesowe. Niemniej jednak zasadnym jest argument zawarty we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, że na możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej miała wpływ konieczność zapoznania się przez pełnomocnika ze stanowiskiem skarżącego i dokumentacją zgromadzoną w sprawie, co nastąpiło po udzieleniu pełnomocnictwa w dniu 16 czerwca 2010 r.
Z ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a., za dzień, w którym ustała przyczyna do wniesienia skargi kasacyjnej należy uznać dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia kasacji, co może nastąpić dopiero po zapoznaniu się z aktami sprawy, ze stanowiskiem skarżącego co do zakresu kasacji oraz po jej sporządzeniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt I CZ 62/00, opubl. OSNC 2001/1/7, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, niepubl.). Konieczność uwzględnienia warunku dokonania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której został on ustanowiony, a jednocześnie respektowanie ustalonego przepisem art. 177 § 1 p.p.s.a. terminu na sporządzenie skargi kasacyjnej, powoduje, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uznaje się za wniesiony w terminie, o ile zostanie złożony do 30 dni od dnia, gdy pełnomocnik ustanowiony z urzędu otrzymał pełnomocnictwo strony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2007 r., sygn. akt II FZ 588/07, niepubl.).
W obecnym stanie prawnym należy natomiast przyjąć, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną zachowany jest, jeżeli pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie.
Termin ten został zachowany, skoro pełnomocnik został zawiadomiony o przez OIRP o ustanowieniu pełnomocnikiem w dniu 8 czerwca 2010 r., a wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną został wniesiony 6 lipca 2010 r.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło