II SA/Ol 519/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu w dniu 10 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier hazardowych postanawia odrzucić skargę. W dniu 27 czerwca 2018r. D. K. (dalej jako: "skarżący") zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem organu, decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]"r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia "[...]" r., którą organ I instancji wymierzył skarżącemu karę pieniężną w kwocie 48.000 zł z tytułu urządzania gier hazardowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W dniu 24 lipca 2018 r. doręczone zostało skarżącemu zarządzenie z dnia 10 lipca 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1440 zł. W odpowiedzi skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2018r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 18 września 2018r. Sąd utrzymał w mocy powyższe postanowienie referendarza sądowego. Na mocy zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 września 2018 r. skarżący został ponownie wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 10 lipca 2018 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1440 zł. Wezwanie doręczone zostało skarżącemu w dniu 26 września 2018 r. W dniu 2 października 2018 r. skarżący wystąpił z kolejnym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018r. poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. W niniejszej sprawie, na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), strona skarżąca zobowiązana była do uiszczenia wpisu stosunkowego w wysokości 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, skarżący nie uiścił należnego wpisu, co w świetle przytoczonych przepisów obligowało Sąd do odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie podziela, iż po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydanym po uprawomocnieniu się postanowienia odmawiającego przyznania stronie prawa pomocy, sąd winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2005 r., sygn. akt OZ 1208-1209/04, z dnia 29 września 2005r., sygn. akt II FZ 608/05, z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt I FZ 588/06 i z dnia 10 stycznia 2007 r., sygn. akt I FZ 653/06, które nawiązują do utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego – zob. postanowienia z dnia 21 kwietnia 1999 r., sygn. akt I CKN 1461/98, OSNC 1999, nr 11, poz. 196, z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. akt I CKN 1064/97, OSNC 1999, nr 9, poz. 153, oraz z dnia 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02, Wokanda 2003, nr 11, s. 29). W wyroku z dnia 7 lutego 2011r., sygn. akt II FSK 2274/10 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że konsekwencji nieuiszczenia wpisu od skargi nie niweczą dalsze czynności skarżącego w postaci kolejnych wniosków o prawo pomocy. W postanowieniu z dnia 4 października 2018 r., sygn. akt II FZ 616/18 Naczelny Sąd Administracyjny także wyjaśnił, że jakkolwiek strona ma prawo do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na każdym etapie postępowania, a obowiązkiem sądu administracyjnego jest jego rozpoznanie – to, jeżeli w obrocie prawnym pozostaje prawomocne rozstrzygnięcie sądu w tym przedmiocie, ma ono charakter wiążący dla strony i sądu, który je wydał (art. 170 p.p.s.a.). Oznacza to, że złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie może mieć wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wniosek ten nie uchyla bowiem skutków wynikających z prawomocnego orzeczenia sądu. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w postanowieniu.