II SA/Ol 583/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na działalność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. postanawia odrzucić skargę. A. S. wniósł skargę na działalność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., tj. Dyrektora Ośrodka – J. K., jego zastępcy – M. M. – D. oraz pracownika socjalnego – A.G. Skarżący zarzucił wymienionym ścisłe współdziałanie, w wyniku którego odmówiono mu w kwietniu 2010r. wsparcia finansowego. Ponadto skarżący wskazał, iż organ odmówił mu usług opiekuńczych mimo, iż jego żądanie jest w pełni uzasadnione, a pracownicy Ośrodka nie rozpatrują jego skarg i nie odpisują na złożone przez niego pisma, udzielając jednocześnie kłamliwych odpowiedzi Burmistrzowi Miasta oraz innym urzędom. W ocenie skarżącego działania Ośrodka są bezprawne i niehumanitarne, w związku z czym, wniósł o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec Dyrektora Ośrodka, jego zastępcy oraz wskazanego pracownika socjalnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku nie uwzględnienia tego wniosku, o jej oddalenie. Podniesiono, iż w związku z tym, że przedmiotem skargi jest działalność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. organem właściwym do jej rozpoznania jest Rada Miejska w B., nie zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny. Jednocześnie wskazano, iż zarzuty stawiane przez skarżącego są nieprawdziwe. Skarżący otrzymuje świadczenia z tytułu pomocy społecznej, jednakże współpraca z nim jest utrudniona, bowiem nagminnie obraża on i pomawia pracowników organu w licznych pismach kierowanych do szeregu instytucji. Jeśli zaś chodzi o informacje udzielane Burmistrzowi Miasta są one zgodne ze stanem faktycznym. W ocenie organu stan zdrowia oraz kondycja fizyczna skarżącego wskazuje, iż jest on zdolny do samoobsługi i w pełni samodzielną egzystencję w środowisku bez konieczności pomocy osób drugich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg na akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. Zauważyć przy tym należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym sądy administracyjne nie są bowiem właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych, tak jak w niniejszej sprawie, z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy administracji publicznej albo ich pracowników (tak m.in. w postanowieniu NSA z 25 lutego 2009r., sygn. akt II OSK 241/09, opublikowanym na stronie internetowej NSA pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w Dziale VIII (art. 227-240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę do rozpoznania niniejszej skargi właściwa jest Rada Miejska w B., a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. Zgodnie bowiem z art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego do rozpatrywania skarg dotyczących zadań lub działalności kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, którym jest także Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, właściwa jest rada gminy (miasta). Skarga powszechna jest bowiem odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje jednak podstaw do żądania wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Dlatego też, skargi takie załatwiane są w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi, a wydane w następstwie rozpoznania takich skarg akty, nie podlegają kontroli sądu administracyjnego (postanowienie NSA z dnia 07 lipca 2009r., sygn. akt I OSK 803/09, opublikowane na stronie internetowej NSA pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.