II SA/Ol 615/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2016 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie wykonania robót budowlanych postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2016r., sygn. akt II SA/Ol 615/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę J.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie wykonania robót budowlanych. Skarżący był obecny na rozprawie, został pouczony m.in. o przysługującym mu prawie i terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu 7 czerwca 2016r. skarżący uiścił opłatę za sporządzenie uzasadnienia wyroku, jednakże w ustawowym 7-dniowym terminie nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu 28 lipca 2016r. skarżący osobiście złożył wniosek do tut. Sądu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. We wniosku wyjaśnił, że pomimo wniesionej opłaty 100 zł nie zdążył złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, gdyż do dnia dzisiejszego jest na zwolnieniu lekarskim. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) dalej jako: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). W art. 87 p.p.s.a. wskazano natomiast przesłanki do przywrócenia terminu dla czynności procesowej, które łącznie musi spełnić strona wnioskująca o przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie warunki powyższe nie zostały spełnione. Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu tego terminu. Należy podkreślić, że uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oznacza, że wnioskodawca musi uzasadnić wniosek okolicznościami, które wskazują, że nie miał możliwości dokonania czynności w wyznaczonym terminie. To zaś oznacza, że wprawdzie trudna sytuacja może być okolicznością uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu, jednakże musi ona znajdować potwierdzenie nie tylko w przytoczonych we wniosku twierdzeniach, ale także w obiektywnych faktach. Rozpoznając wniosek o przywrócenie uchybionego terminu, sąd administracyjny nie jest bowiem związany twierdzeniami wniosku, gdyż uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., sprowadza się do przekonania sądu o (przynajmniej) prawdopodobieństwie zaistnienia faktów, na które powołuje się strona domagająca się przywrócenia terminu. Przekonanie powinno opierać się przy tym na obiektywnych przesłankach wynikających z przytoczonych we wniosku twierdzeń. Odnosząc powyższe do rozpoznawanego wniosku w pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarżący był obecny na rozprawie w dniu 7 czerwca 2016 r., podczas której przewodniczący pouczył strony działające bez adwokata lub radcy prawnego, że uzasadnienie pisemne ogłoszonego wyroku zostanie doręczone na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku oraz że wniosek ten podlega opłacie kancelaryjnej w kwocie 100 zł. Pouczenie było prawidłowe i jasno sformułowane. Wynikało z niego jednoznacznie, że uzasadnienie wyroku doręcza się na wniosek, zaś dopiero od zgłoszonego wniosku uiszcza się opłatę kancelaryjną. Skarżący mimo prawidłowego i wyraźnie zredagowanego pouczenia o złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jedynie uiścił opłatę za wydanie pisemnego uzasadnienia. Natomiast w złożonym w dniu 28 lipca 2016 r. wniosku o przywrócenie terminu wyjaśnił, że pomimo wniesionej opłaty 100 zł nie zdążył złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, gdyż "do dnia dzisiejszego jest na zwolnieniu lekarskim". W ocenie Sądu powołane przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uzasadniają braku winy w uchybieniu terminu, gdyż nie sposób dopatrzyć się w nich obiektywnych i niezależnych od strony przeszkód w prawidłowym i terminowym złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Za przeszkodę taką nie może być bowiem uznane przebywanie na zwolnieniu lekarskim. Podkreślenia wymaga, że sama choroba nie stanowi samodzielnej przesłanki przywrócenia terminu, musi ona stanowić przeszkodę w podjęciu czynności procesowej, której przy dołożeniu należytej staranności nie dało się usunąć (por. np. postanowienia NSA: z dnia 25 listopada 2011 r., II FZ 643/11 i z dnia 24 lutego 2012 r., II FZ 858/11, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Konieczne jest zatem uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu choroby, ale także wpływu stanu zdrowia na niemożność działania. Skarżący nie przedstawił jednak żadnego dokumentu czy zaświadczenia, z którego wynikałoby, że w okresie biegu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku stan jego zdrowia uniemożliwiał samodzielne podejmowanie czynności procesowych. Tym bardziej, że skarżący uiścił w terminie opłatę za sporządzenie uzasadnienia. Skarżący nie wykazał również, by w dokonaniu uchybionej czynności (złożeniu wniosku o uzasadnienie wyroku) nie mógł skorzystać z pomocy innych osób. W świetle powyższych rozważań, w ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, że niedochowanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jego winy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.