II SA/Ol 651/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej W. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 października 2017 r. sygn. akt II SA/Ol 651/17 w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wyliczenia i zwrotu części uposażenia postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 3 października 2017 r. (sygn. akt II SA/Ol 651/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę W. N. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O. z dnia "[...]", nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w E. z dnia "[...]" w sprawie wyliczenia i zwrotu zawieszonej części uposażenia wraz z obligatoryjnymi podwyżkami tego uposażenia wprowadzonymi w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem, sporządzonym na wniosek skarżącego oraz pouczeniem o terminie i środku zaskarżenia (skarga kasacyjna) został doręczony wymienionemu w dniu 30 października 2017 r. Następnie w dniu 24 listopada 2017 r. (data nadania pocztowego) do tut. Sądu wpłynęła sporządzona osobiście przez skarżącego skarga kasacyjna od przedmiotowego wyroku, która postanowieniem tut. Sądu z dnia 13 grudnia 2017 r. (sygn. akt II SA/Ol 651/17) została odrzucona. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i środku zaskarżenia (zażalenie) został doręczony skarżącemu w dniu 22 grudnia 2017 r. W dniu 29 grudnia 2017 r. (data nadania pocztowego) do tut. Sądu wpłynęła kolejna skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 października 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 651/17, sporządzona i podpisana przez adw. G. H., będącego pełnomocnikiem skarżącego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego złożył zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 13 grudnia 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniesionej osobiście przez skarżącego. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2018 r. (sygn. akt II SA/Ol 651/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, stwierdzając, iż wskazane przez pełnomocnika skarżącego okoliczności nie pozwalają na uznanie, że uchybienie terminu było wynikiem przeszkody niezależnej od skarżącego, której nie mógł pokonać. Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie wniesione przez pełnomocnika skarżącego na powyższe rozstrzygnięcie, postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2018 r. (sygn. akt I OZ 331/18) uchylił zaskarżone postanowienie i odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, uznając, iż wniosek ten został złożony przedwcześnie z uwagi na wniesienie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 29 maja 2018 r. (sygn. akt I OZ 501/18) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 grudnia 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniesionej osobiście przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej RP albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 października 2017 r. (sygn. akt II SA/Ol 651/17) wraz z uzasadnieniem, sporządzonym na wniosek skarżącego oraz pouczeniem o terminie i środku zaskarżenia, został doręczony wymienionemu w dniu 30 października 2017 r. Zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku upłynął w dniu 29 listopada 2017 r. W zakreślonym terminie, tj. w dniu 24 listopada 2017 r. (data nadania pocztowego) do tut. Sądu wpłynęła sporządzona osobiście przez skarżącego skarga kasacyjna od przedmiotowego wyroku, która postanowieniem tut. Sądu z dnia 13 grudnia 2017 r. (sygn. akt II SA/Ol 651/17) została odrzucona. Postanowieniem z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt I OZ 501/18, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie strony skarżącej na postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 13 grudnia 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniesionej osobiście przez skarżącego. Natomiast ustanowiony przez skarżącego pełnomocnik nadał w placówce pocztowej skargę kasacyjną w dniu 29 grudnia 2017 r., a więc znacznie po terminie. Co prawda wraz ze skargą kasacyjną złożono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, jednakże postanowieniem z dnia 19 lutego 2018 r. tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zaś Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia pełnomocnika skarżącego na powyższe rozstrzygnięcie, postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2018 r. (sygn. akt I OZ 331/18) uchylił zaskarżone postanowienie i odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od przedmiotowego wyroku. Należy zatem stwierdzić, iż w niniejszej sprawie nie został zachowany termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. skarga kasacyjna wniesiona po terminie podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia.