II SA/Ol 652/10

PostanowienieWSA w Olsztynie2010-09-30

Skład orzekający: Katarzyna Matczak, Janina Kosowska, Irena Szczepkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przeświadczenie strony o małej obiektywności składu orzekającego, wynikające z nieuwzględnienia wniosku dowodowego, stanowi wystarczającą przesłankę do wyłączenia sędziów od rozpoznania sprawy?
Ratio decidendi
Przeświadczenie strony o małej obiektywności składu orzekającego, wynikające z nieuwzględnienia wniosku dowodowego, nie stanowi wystarczającej przesłanki do wyłączenia sędziów od rozpoznania sprawy. Wniosek o wyłączenie sędziego musi być oparty na obiektywnych powodach, a nie na subiektywnym odczuciu strony. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia w materii wniosku dowodowego nie jest podstawą do wyłączenia sędziów.
Stan faktyczny
Skarżący A.Z. złożył skargę o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Okręgowemu Służby Więziennej za niewykonanie wyroku WSA w Olsztynie nakazującego rozpoznanie odwołania. Na rozprawie skarżący zgłosił wniosek dowodowy o dostarczenie dokumentacji, a następnie, po ogłoszeniu przerwy i odebraniu stanowiska pełnomocnika organu, wniósł o wyłączenie składu orzekającego z uwagi na małą obiektywność Sądu. Sędziowie złożyli oświadczenia o braku podstaw do wyłączenia.
Rozstrzygnięcie
Wniosek o wyłączenie sędziów od rozpoznania sprawy został oddalony jako nieuzasadniony.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Janina Kosowska Sędzia WSA Irena Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.Z. o wyłączenie od rozpoznana tej sprawy Sędziów WSA w Olsztynie: Bogusława Jażdżyka, Tadeusza Lipińskiego oraz Hanny Raszkowskiej w sprawie ze skargi A.Z. o wymierzenie Dyrektorowi Okręgowemu Służby Więziennej grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 stycznia 2010 r. sygn. akt II SAB/Ol 60/09 w przedmiocie bezczynności w rozpoznaniu odwołania postanawia oddalić wniosek o wyłączenie od rozpoznania tej sprawy Sędziów WSA w Olsztynie: Bogusława Jażdżyka, Tadeusza Lipińskiego i Hanny Raszkowskiej. WSA/pos.1- sentencja postanowienia W dniu 14 czerwca 2010 r. A.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę o wymierzenie Dyrektorowi Okręgowemu Służby Więziennej grzywny za niewykonanie wyroku tego Sądu z dnia 28 stycznia 2010 r. sygn. akt II SAB/Ol 60/09 nakazującego organowi rozpoznanie odwołania od decyzji organu I instancji. Na rozprawie w dniu 14 września 2010 r. przed przystąpieniem do zreferowania stanu sprawy skarżący zgłosił na piśmie wniosek z dnia 14 września 2010 r., którego odpis doręczono pełnomocnikowi organu. We wniosku tym postulował o dostarczenie dokumentacji, na którą powołał się organ w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 652/10, w tym dokument którym skarżący skutecznie cofnął swoje odwołanie od decyzji Dyrektora Aresztu Śledczego z dnia 26 lutego 2008r., dostarczenie wyroku z dnia 28 stycznia 2010 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie o sygn. akt II SAB/Ol 60/09 wraz z poświadczeniem nadania klauzuli wykonawczej oraz dostarczenie dowodów potwierdzających datę otrzymania tego wyroku przez organ administracji. Następnie po ogłoszonej przerwie Sąd postanowił, po odebraniu stanowiska pełnomocnika organu w przedmiocie zgłoszonych wniosków dowodowych, oddalić zgłoszony przez skarżącego wniosek dowodowy zawarty w piśmie z dnia 14 września 2010 r. Po ogłoszeniu tego postanowienia skarżący wniósł do protokołu o wyłączenie składu orzekającego rozpoznającego skargę w dniu dzisiejszym z uwagi na małą obiektywność Sądu. Wskazani we wniosku o wyłączenie Sędziowie WSA w Olsztynie: Bogusław Jażdżyk, Tadeusz Lipiński oraz Hanna Raszkowska złożyli do akt sprawy oświadczenia, w których wskazali, że nie istnieje między nimi a żadną ze stron tego postępowania okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w rozpoznawanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Wniosek o wyłączenie sędziów uznać należy za nieuzasadniony. Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową prawidłowego rozpoznania sprawy. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami odnoszącymi się do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Dlatego wyłączenie sędziego następuje nie tylko z mocy samego prawa w sytuacjach przewidzianych w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa., jak również wówczas, jeżeli istniejące okoliczności mogą wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego - art. 19 tej ustawy. W takim przypadku wyłączenie może nastąpić na żądanie sędziego lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Należy wskazać, iż strona obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia we wniosku zgłoszonym do sądu. Wskazani sędziowie orzekający w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie złożyli oświadczenie o braku podstaw do wyłączenia z orzekania w przedmiotowej sprawie wobec braku pomiędzy nimi a którąkolwiek ze stron tego postępowania tego rodzaju okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności z niniejszej sprawie. W rozpoznawanej sprawie brak jest istnienia którejkolwiek z przesłanek obligatoryjnego wyłączenia wskazanych sędziów, o których mowa w art. 18 ustawy ppsa.. Skarżącemu należy wyjaśnić, iż jego przeświadczenie o małej obiektywności składu orzekającego rozpoznającego jego skargę nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej, w myśl art. 19 ustawy ppsa., ich wyłączenie od orzekania w tej sprawie. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie skarżącego co do małej obiektywności składu orzekającego na skutek braku uwzględnienia w toku postępowania sądowoadministracyjnego zgłoszonego wniosku dowodowego zwłaszcza, że zarządzeniem z dnia 13 września 2010 r. sędziego sprawozdawcy Hanny Raszkowskiej załączono do akt rozpoznawanej sprawy akta o sygn. II SAB/Ol 60/09, w których znajduje się wyrok tut. Sądu z dnia 28 stycznia 2010r. wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności oraz na karcie 52 tych akt dowód doręczenia Dyrektorowi Okręgowemu Służby Więziennej akt rozpoznawanej sprawy celem wykonania wyroku Sądu. Zatem wbrew stanowisku skarżącego wnioskowane przez niego środki dowodowe w znaczącej części zostały dopuszczone przez Sąd z urzędu. Natomiast stosownie do art. 191 ustawy ppsa. Naczelny Sąd Administracyjny, na wniosek strony, rozpoznaje również te postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na rozstrzygniecie sprawy. Zatem dopiero na tym etapie postępowania można skontrolować wydawane w toku postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym postanowienia, które nie podlegały wcześniej zaskarżeniu. Nie jest dopuszczalne natomiast żądanie wyłączenia sędziów orzekających w tej sprawie tylko z tego powodu, iż nie uwzględnili wniosku dowodowego skarżącego, gdyż niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia w tej materii nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziów. Taki pogląd wyrażony został w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2008r. sygn. akt I OZ 665/08 (niepublikowany) i Sąd rozpoznający tę sprawę pogląd ten podziela. Nadto zarzut zgłoszony we wniosku nie został poparty żadnymi dowodami. Subiektywne przekonanie skarżącego, iż sędziowie orzekający na rozprawie w dniu 14 września 2010 r. wykazują małą obiektywność jest całkowicie chybiony, gdyż podjęte przez nich rozstrzygnięcie będzie mogło być ocenione w toku kontroli instancyjnej tj. w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na skutek wniesienia środka zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej od wydanego rozstrzygnięcia przez sąd wojewódzki, przy czym na uwadze należy mieć okoliczność, iż wniosek dowodowy skarżącego został oddalony na skutek wcześniejszego uzupełnienia akt tej sprawy o materiały, których włączenia zażądał skarżący w piśmie z dnia 14 września 2010 r. W tym miejscu wyjaśnić pozostaje, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony, bądź utrata zaufania do bezstronności sędziego wynikająca z samego przeczulenia strony lub subiektywnego odczucia. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie skarżącego o małej obiektywności sędziego- sędziów lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do bezstronności sędziego- sędziów. Wyłączenie sędziego, o którym mowa w art. 19 ustawy ppsa. ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (por. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 lutego 2008r. sygn. akt II FZ 60/08, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd, na mocy art. 19 w zw. z art. 22 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów WSA w Olsztynie jako nieuzasadniony.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło