II SA/Ol 830/06
PostanowienieWSA w Olsztynie2006-11-29
Skład orzekający: Irena Szczepkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy zobowiązująca przewodniczącego rady do skierowania burmistrza na zaległy urlop wypoczynkowy podlega kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Uchwała rady gminy dotycząca skierowania burmistrza na zaległy urlop wypoczynkowy nie jest aktem z zakresu administracji publicznej, lecz z zakresu prawa pracy. Spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają sądy pracy, co wyłącza drogę sądowoadministracyjną. W związku z brakiem właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Rada Miejska w N. podjęła uchwałę zobowiązującą Przewodniczącego Rady Miasta do skierowania Burmistrza Miasta na zaległy urlop wypoczynkowy. Burmistrz wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, domagając się uchylenia uchwały z powodu naruszenia prawa materialnego i braku kompetencji Rady Miasta. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 29 listopada 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Irena Szczepkowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 listopada 2006 roku sprawy ze skargi Burmistrza na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie udzielenia zaległego urlopu wypoczynkowego postanawia - odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Uchwałą Nr "[...]" z dnia 11 września 2006r., Rada Miejska w N. zobowiązała Przewodniczącego Rady Miasta do skierowania Burmistrza Miasta na zaległy urlop wypoczynkowy, tak aby cały należny urlop za lata 2003-2006 został wykorzystany do końca tej kadencji.
Skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosła Burmistrz N., wnosząc o jej uchylenie, jako wydanej z naruszeniem prawa materialnego, polegającym na przyjęciu błędnej wykładni art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym oraz art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 marca 1990r. o pracownikach samorządowych. Strona podniosła przy tym brak kompetencji Rady Miasta w zakresie zobowiązania Przewodniczącego Rady do skierowania Burmistrza Miasta na zaległy urlop wypoczynkowy. Przewodniczący Rady nie jest – w ocenie skarżącej – pracodawcą Burmistrza ani jego przełożonym, kierując zaś Burmistrza na urlop wypoczynkowy, organ stanowiący eliminuje organ wykonawczy samorządu gminy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:
Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie m.in. w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, nie będące aktami prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.
W świetle powyższej regulacji podstawową kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy zaskarżony akt podlega kontroli sądu administracyjnego. Bezspornym w tym zakresie pozostaje, że zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 22 marca 1990r. o pracownikach samorządowych (tekst jednolity Dz. U. 2001, Nr 142, poz. 1593 ze zm.), burmistrz jest pracownikiem samorządowym zatrudnionym w urzędzie gminy na podstawie wyboru. Prawo pracownika samorządowego do urlopu wypoczynkowego jest zaś elementem tworzącym stosunek pracy, uregulowany - stosownie do art. 31 ust. 1 powołanej ustawy - przepisami Kodeksu pracy.
Zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w N. w przedmiocie zobowiązania do udzielenia Burmistrzowi Miasta zaległego urlopu wypoczynkowego nie jest zatem aktem z zakresu administracji publicznej, lecz z zakresu prawa pracy. Zgodnie zaś z art. 31 ust. 2 cytowanej ustawy, spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają sądy pracy. Wskazana regulacja wyłącza drogę sądowoadministracyjną w stosunku do wszystkich pracowników samorządowych, bez względu na sposób nawiązania stosunku pracy (zob. postanowienie SN z 4 października 1996 r., III KKO 1/96, OSNP 1997, z. 10, poz. 179).
Brak właściwości sądu administracyjnego w sprawie, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skutkuje odrzuceniem skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło