II SA/Ol 843/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Hanna Raszkowska (spr.) Protokolant st. sekretarz sądowy Jakub Borowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2012r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu postanawia odrzucić skargę Komendant Miejski Policji w O. decyzją z dnia 21 maja 2012 r. orzekł o odmowie przyznania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za rok 2010 i 2011 i przyznaniu równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za rok 2012 z uwzględnieniem 4 norm zaludnienia o łącznej wysokości 554 zł brutto, według uprawnień na dzień 1 stycznia 2012 roku. W uzasadnieniu organ powołał się na § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r., zgodnie z którym ustalenie uprawnień do otrzymywania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego oraz do liczby norm zaludnienia dokonuje się według stanu na dzień 1 stycznia danego roku kalendarzowego na podstawie corocznie składanego przez zainteresowanego oświadczenia mieszkaniowego. Ponieważ zainteresowany nie złożył oświadczenia majątkowego za rok 2010 i 2011 nie został spełniony warunek wynikający z powołanego § 3 ust. 2 rozporządzenia. Od powyższej decyzji odwołał się K.P., wnosząc o przyznanie mu równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2010 i 2011. Decyzją z dnia 4 lipca 2012 r. Komendant Wojewódzki Policji w O. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podzielił interpretację § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. prezentowaną przez Komendanta Miejskiego Policji w Olsztynie. decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 11 lipca 2012 r. K.P. w dniu 9 sierpnia 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, skargę na powyższą decyzję z wnioskiem o jej uchylenie w całości. W uzasadnieniu podał, że KGP realizuje wnioski o przyznanie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego złożone nie później po upływie trzech lat od danego roku kalendarzowego, za który przysługuje równoważnik. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w O. wniósł o jej odrzucenie podając, że skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi i mimo to złożył ją z uchybieniem terminu. Skarga wpłynęła bowiem do Komendy Miejskiej Policji w dniu 13 sierpnia 2012 r., została niezwłocznie przekazana organowi odwoławczemu i wpłynęła do Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. w dniu 14 sierpnia 2012 r. Biorąc pod uwagę, że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 11 lipca 2012 r. nie zachował on 30-dniowego terminu do wniesienia skargi. W piśmie z dnia 27 sierpnia 2012 r. skarżący wyjaśnił, że skargę złożył w Wydziale Kryminalnym Komendy Miejskiej Policji w O. w dniu 3 sierpnia 2012 r. zachowując drogę służbową. W dniu 8 sierpnia 2012 r. skarga została przesłana do Komendy Wojewódzkiej Policji w O. W odpowiedzi na powyższe pismo pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji podkreślił, że skarżący winien złożyć skargę za pośrednictwem organu odwoławczego, a nie w organie pierwszej instancji. Podkreślił, że w zakresie wnoszenia skargi nie obowiązuje droga służbowa zatem datą wniesienia skargi jest dzień jej wpływu do organu odwoławczego. Nie jest tą datą nawet dzień wysyłki z Komendy Miejskiej Policji bowiem jednostka ta nie korzysta z publicznego operatora pocztowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. W pierwszej kolejności należy podnieść, że zgodnie z treścią art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), skargę wnosi się, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie, skarżącemu doręczono orzeczenie organu drugiej instancji w dniu 11 lipca 2012 r., zatem ostatnim dniem do wniesienia skargi do sądu administracyjnego był dzień 10 sierpnia 2012 r. w związku z czym skarga wniesiona za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w dniu 3 sierpnia 2012 r. nie może zostać uznana za złożoną z zachowaniem terminu przewidzianego ustawą do dokonania tego typu czynności. Istotne znaczenie ma fakt, że organ odwoławczy prawidłowo pouczył stronę o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego Skarga dotyczyła decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. z dnia 4 lipca 2012 r., a zatem powinna zostać wniesiona za pośrednictwem tego organu. Natomiast złożono ją w siedzibie organu I instancji tj. Komendanta Powiatowego Policji w O. W takiej sytuacji termin może być zachowany jedynie w przypadku, gdyby organ, do którego niewłaściwie skierowano skargę, przesłał ją (nadał w urzędzie pocztowym) do właściwego organu przed upływem terminu do wniesienia skargi (por. postanowienie NSA z 14.12.2010 r. I OSK 1981/10, postanowienie NSA z 26.01.2011 r. II FSK 2405/10 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie zmienia tego poglądu fakt, że skarżący chciał zachować drogę służbową, gdyż w przypadku złożenia skargi do sądu administracyjnego droga ta nie obowiązuje, co pośrednio wynikało z zawartego w decyzji pouczenia, do którego skarżący się nie dostosował. Pouczenie wyraźnie wskazywało bowiem do jakiego organu i w jakim terminie należy wnieść skargę. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, w myśl którego, w przypadku wniesienia skargi do organu niewłaściwego, bądź bezpośrednio do sądu, o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje data nadania skargi przez organ (sąd) pod adresem właściwego organu administracji publicznej (niepublikowane postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego 30 stycznia 2008r. sygn. akt I FSK 1724/06). Zaznaczyć przy tym trzeba, że nadanie dotyczy złożenia pisma na poczcie (art. 39 kpa). Nie oznacza to, że organ nie może użyć innych środków w celu doręczenia pism, jednakże w takiej sytuacji doręczenie jest skuteczne z chwilą otrzymania pisma przez organ, w którym należało je złożyć. Jednocześnie warto wyjaśnić, że art. 65 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, zgodnie z którym organ niewłaściwy w sprawie niezwłocznie przekazuje podanie do organu właściwego, a podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu, nie ma w sprawie zastosowania, dotyczy bowiem wyłącznie postępowania administracyjnego. To postępowanie już uległo w sprawie zakończeniu i obecnie zastosowanie mają przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Biorąc powyższe pod rozwagę, nie można uznać za prawidłowe złożenie skargi do organu pierwszej instancji, w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a., skoro na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest zastosowanie trybu z art. 65 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt IV SA/Gl 647/04). Biorąc powyższe pod uwagę przyjąć należy, że skarga wniesiona została do Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. z uchybieniem 30-dniowego terminu, ponieważ ostatni dzień terminu do jej wniesienia upłynął w dniu 10 sierpnia 2012 r. Należy podkreślić, iż wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy Sąd, uznając skargę za wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu, oraz działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a postanowił, jak w sentencji.