II SA/Ol 863/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "[...]" o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia 8 października 2018 r., "[...]" w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. "[...]"w skardze wniesionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia 8 października 2018 r., w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Podniósł ponadto jest z zawodu kierowcą "[...]", zatem prawa jazdy jest niezbędne do wykonywania zatrudnienia. Dodał, że nie posiada żadnych innych, dodatkowych kwalifikacji ani uprawnień, które pozwoliłyby mu na znalezienie pracy o równorzędnych zarobkach. Z uwagi na zatrzymanie prawa jazdy obecnie jest bezrobotny. Na utrzymaniu ma trzyletniego syna, a ponadto pomagał finansowo babci, która opiekuje się i mieszka z jego ojcem. Na skarżącym ciążą także zobowiązania komornicze, na które miesięcznie przeznaczał ok. 500 zł. Zdaniem skarżącego, za wstrzymaniem rygory natychmiastowej wykonalności wydanej decyzji przemawia również tocząca się przed sądem powszechnym sprawa, która rozstrzygnie czy faktycznie dopuścił się przekroczenia dopuszczalnej prędkości o więcej niż o 50 km/h w obszarze zabudowanym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 ustawa p.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. "Znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA"), zaś "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (tak w postanowieniu WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. II SA/Bk 352/06, CBOSA). Skarżący w żaden sposób nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkuje zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jakkolwiek we wniosku skarżący wywodził, że zatrzymanie na okres 3 miesięcy prawa jazdy wiąże się z utratą pracy i niemożnością znalezienia pracy o równorzędnych zarobkach, to twierdzenie to jest gołosłowne i jako takie nie było wystarczające do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd nie ma możliwości bowiem w oparciu o akta sprawy ustalić, czy i w jakim zakresie wykonanie decyzji może wpłynąć na możliwości zarobkowe skarżącego i rzeczywiście pozbawić go źródła utrzymania. Skarżący argumentując, że zatrzymanie prawa jazdy pozbawi go środków do życia nie wykazał nawet, że faktycznie wykonuje zawód kierowcy. Skoro z akt nie wynika niezbicie, by praca w tym zawodzie stanowiła podstawowe źródło utrzymania skarżącego, to należało uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podnieść też należy, że skarżący nie przedstawił argumentów, z których wynikałoby, że nie jest w stanie wykonywać żadnej innej pracy zarobkowej, niż praca w charakterze kierowcy. Skarżący stwierdził jedynie, że nie posiada innych, dodatkowych kwalifikacji ani uprawnień, które pozwoliłyby mu na znalezienie pracy o równorzędnych zarobkach (których wysokości skarżący nie podał) i jest obecnie bezrobotny. Niechęć do podjęcia zatrudnienia w innym zawodzie, nie gwarantującym wprawdzie zarobków na dotychczas uzyskiwanym przez skarżącego poziomie, nie może stanowić o istnieniu przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał, że ma na utrzymaniu syna i wspomaga finansowo babcię, lecz z wniosku nie wynika, aby syn i babcia skarżącego pozostawali na wyłącznym utrzymaniu skarżącego. Należy zauważyć, że wskazane w rozpoznawanym wniosku przesłanki nie zostały poparte żadnymi dokumentami potwierdzającymi ich istnienie, natomiast możliwość wystąpienia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków przez wydanie danej decyzji musi być realne i poparte rzeczowymi dowodami źródłowymi. Okoliczności te nie znajdują również jakiegokolwiek potwierdzenia w aktach administracyjnych sprawy, a reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika skarżący tych okoliczności nie wykazał. Dodać ponadto należy, że argumenty podniesione przeciwko legalności zaskarżonej decyzji nie mogą być uznane za stanowiące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu Sąd nie dokonuje merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze ani nie ocenia legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi, gdyż rozpoznając wniosek w tym przedmiocie jest związany zamkniętym katalogiem wymienionych wyżej przesłanek pozytywnych. Należy również mieć na uwadze, że prewencyjny charakter instytucji zatrzymania prawa jazdy i wartości, ochronie których służą przepisy regulujące postępowanie z kierowcami naruszającymi przepisy o ruchu drogowym, sprzeciwiają się przyznaniu tymczasowej ochrony polegającej na wstrzymaniu wykonania ostatecznej decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. W tym aspekcie ochrona bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego musi uzyskać pierwszeństwo przed interesami ekonomicznymi skarżącego (por. postanowienia NSA z 23 maja 2017 r. sygn. akt I OZ 923/17, z 18 października 2018 r. sygn. akt I OZ 970/18, z 27 listopada 2018 r., I OZ 1151/18, CBOSA). Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.