II SA/Ol 901/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2019 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku K S o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze sprzeciwu K S na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]"r. nr "[...]" w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie izolacji akustyczno - termicznej stropu między lokalami mieszkalnymi postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu "[...]" r. (data nadania przesyłki u operatora pocztowego) K S złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie (za pośrednictwem organu) sprzeciw na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]"r. Nr "[...]" w sprawie robót budowlanych wykonanych w stropie między lokalem"[...]" i lokalem nr "[...]" przy ul. B w E. Podniosła, że wykonała swoje roboty w zakresie zgodnym z decyzją z dnia "[...]" r. Izolacja dźwiękochłonna w stropie jest wykonana w sposób prawidłowy i staranny, zaś wykonanie izolacji akustycznej nie wymaga niezbędnego uzupełnienia. Wszystkie roboty związane z izolacją stropu zostały zakończone i wykonano warstwy podłogowe (posadzkowe). Wniosła o wstrzymanie zaskarżonej decyzji i oddalenie wniesionego odwołania. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie sprzeciwu, gdyż podnoszone okoliczności nie mają wpływu na treść rozstrzygnięcia. Wyjaśniono, że skarżona decyzja nie przesądza czy skarżąca wywiązała się z obowiązków wskazanych w decyzji PINB dla m. E z dnia "[...]"r., zaś w odniesieniu do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiono stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 w związku z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn.zm.) zwanej dalej: ustawą p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, przy czym do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi/sprzeciwu sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 zd. 1 ustawy p.p.s.a.). Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie ww. przepisu Sąd związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 10 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1841/09, post. NSA z dnia 19 maja 2011 r. sygn. akt II OZ 415/11, dostępne w CBOSA). Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie we wniosku okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści cytowanego przepisu wynika, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wniosek strony występującej o taką tymczasową ochronę. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Nadto nie budzi wątpliwości okoliczność, że przedmiotem takiej ochrony tymczasowej mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2009 r. sygn. II OZ 665/09, dostępny CBOSA). Przy czym pod pojęciem "wykonania aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy bowiem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno, Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2012, str. 224 i nst.). Takiego charakteru nie posiada decyzja uchylająca rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania, bowiem decyzja taka nie ustala dla jej adresata nakazów właściwego zachowania lub zakazów określonego zachowania, na jej podstawie nie uzyskuje strona określonych uprawnień jak również nie zostają na nią nałożone żadne obowiązki. W rozpoznawanej sprawie nadto skarżąca zgłosiła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji kasatoryjnej - uchylającej zaskarżoną decyzję w całości i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji - jednakże poza samym zgłoszeniem takiego wniosku nie uwiarygodniono zgłoszonego żądania poprzez wykazanie powstania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody, jak również przesłanki trudnych do odwrócenia skutków. Zasadności wniosku nie można upatrywać w tym, że skarżona decyzja w ocenie skarżącej narusza prawo, o czym na obecnym etapie postępowania Sąd nie przesądza. Jak bowiem stwierdzono wyżej naruszenia, o których wskazano w skardze/sprzeciwie, mogą stanowić podstawę do oceny zasadności wniesionego sprzeciwu nie zaś wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, przy czym jak wskazano wyżej Sąd takiej oceny nie dokonywał na obecnym etapie postępowania. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, strona skarżąca nie wykazała, że w przedmiotowej sprawie wykonanie skarżonej decyzji dotyczącej umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie izolacji akustyczno-termicznej stropu między lokalami mieszkalnymi nr "[...]" i "[...]" przy ul. B w E spowoduje trudne do odwrócenia skutki, bądź też zachodzi w tym wypadku niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w związku z art. 64b § 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.