II SA/Ol 967/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej R. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 8 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Ol 967/21 w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia (...), nr (...) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 8 lutego 2022 r. (sygn. akt II SA/Ol 967/21) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę R.K. (dalej jako: skarżący), reprezentowanego przez adwokata ustanowionego w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy, na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z (...) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Pismem z 7 marca 2022 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie wydanego w niniejszej sprawie wyroku. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony adwokatowi 15 kwietnia 2022 r. Następnie 29 kwietnia 2022 r. (data nadania pocztowego) do tut. Sądu wpłynęła sporządzona przez pełnomocnika skarżącego opinia prawna o stwierdzeniu braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie, której odpis, wraz z pouczeniem o treści art. 177 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, został doręczony skarżącemu 6 maja 2022 r. W dniu 17 maja 2022 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącego o ustanowienie nowego adwokata do sporządzenia skargi kasacyjnej, bowiem w ocenie skarżącego są podstawy do jej wniesienia. Jednocześnie skarżący wniósł do tut. Sądu, sporządzoną osobiście przez siebie, skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 8 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako: p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej RP albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. (por. B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 2., Warszawa 2009 r. str. 493.). Tym samym wojewódzki sąd administracyjny powinien odrzucić skargę bez wzywania do usunięcia braków, w sytuacji, gdy skargę sporządzi i podpisze podmiot nieuprawniony (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawniczy 2004, Nr 5, s. 202). Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy skarżący nie jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej, wymienionym w art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. Skoro zatem wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, lecz osobiście przez skarżącego, to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną. Jednocześnie należy wyjaśnić, że p.p.s.a. nie zawiera przepisu, który upoważniałby stronę do żądania na drodze kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy wyznaczenia innego adwokata w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony adwokat nie spełnia jej oczekiwań w zakresie akceptacji i wykonania jej własnej koncepcji czynności procesowych (por. postanowienia NSA: z dnia 7 września 2011 r., sygn. akt I OZ 654/11 oraz z dnia 22 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 806/11, dostępne w CBOSA). Postępowanie przed sądem administracyjnym w sprawie przyznania prawa pomocy ograniczone jest do ustalenia, czy wnioskodawca spełnia ustawowe warunki do jej otrzymania, natomiast kwestia wyboru osoby pełnomocnika leży w gestii właściwego organu samorządu zawodowego. Nie można zatem skutecznie domagać się przed sądem zmiany osoby pełnomocnika, bowiem nie leży to w kompetencjach sądu. Jakiekolwiek zarzuty odnośnie do działań podejmowanych przez pełnomocnika, jak również wniosek o ustanowienie nowego pełnomocnika należy kierować do odpowiednich organów samorządu zawodowego. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak sentencji.